Home » Archief » De beste films van 2023


[01.01.2024]

De beste films van 2023

Peter Breedveld

 

Het was weer een mooi filmjaar, met heel erg veel hele mooie films, waarvan ik een groot deel, zo niet het grootste, nog moet zien. Alleen op het Camera Japan-festival in Rotterdam zag ik al genoeg films om deze top-10 mee te vullen. Camera Japan had een ongewoon sterk programma, afgelopen jaar.

Er staat best veel Amerikaans werk in deze lijst, terwijl ik altijd zeg dat ik wel klaar ben met Amerikaanse films. Mijn favoriete filmlanden zijn Japan, Frankrijk en Spanje. Nu waren er zelfs twee Amerikaanse actiefilms waar ik als doorgewinterde filmkenner, zo durf ik mezelf best te noemen, niet omheen kan. Ik zie een trend van actiefilms die de grens met auteursfilms overschrijden.

Genoeg geluld. Hier zijn mijn tien favoriete films van 2023, en straks tijdens het rennen bedenk ik me opeens dat ik een bepaalde film, die er beslist in had gemoeten, totaal was vergeten.

 

10) Shinzo Katayama en Eiji Uchida: Life of Mariko in Kabukicho

 

 

Bar-eigenaar klust er bij als privédetective en wordt door de FBI ingehuurd om een excentrieke wetenschapper op te sporen die er meet een radioactief, buitenaards wezen vandoor is. Waarom de FBI daar een privédetective voor nodig heeft, weet ik ook niet. De FBI-agenten worden door Amerikaanse amateurs worden gespeeld, want dat is altijd zo in Japanse film. Westerse personages worden steevast gespeeld door mensen die op zaterdagavond in de tietenbars van Roppongi Hills lijken te zijn geronseld.

Deze absurdistische klucht is een fraai portret van de rosse buurt Kabukicho in Tokio, met een parade van excentrieke personages met elk hun eigen verhaal. De film is als een Chinese puzzel, met verhalen in verhalen in verhalen. Subliem geacteerd, door de Japanse acteurs, althans, en sfeervol gefilmd. Er zitten aan het einde tenenkrommend slechte special effects in, maar toch wist de finale me te ontroeren. Een hele rare film, maar met een warm kloppend hart. Heel erg Japans, dit.

 

 

9) Christopher McQuarrie: Mission: Impossible – Dead Reckoning Part One

 

 

Ik heb die maskers in de Mission: Impossible-serie altijd belachelijk gevonden. Dat je even een masker opzet en iedereen gelooft dat jij Tom Cruise bent. Maar ik heb me er bij neergelegd, want de rest van MI is altijd zo verrekte goed. Deze nieuwste MI-film overtreft alle andere, met een bloedstollend spannend verhaal, ongelofelijke stunts, grootse actiescènes, intrigerende personages en sfeerrijke locaties. Vooral het stuk in Venetië is oogstrelend mooi. En Tom Cruise, daar heb ik zo’n ontzag voor. Iedereen begint dan altijd over de Scientology Church, het interesseert me geen biet dat hij daarbij zit. Cruise is fantastisch, ik kijk graag naar hem.

 

 

8) Chad Stahelski: John Wick 4

 

 

In de laatste John Wick-film is alles opgeblazen tot groteske proporties: de premisse, de personages, het geweld en de lang uitgesponnen actiescènes, waarin je steeds dezelfde boeven opnieuw het loodje ziet leggen. Er zijn verbluffende scènes bij, zoals de shoot-out in een 19e-eeuws Parijs herenhuis, van bovenaf gefilmd, ik geloof wel 20 minuten lang, de scène bij de Arc de Triomphe, gevechten tussen het langsrazende verkeer, dat vreemd genoeg maar niet wordt stilgelegd. De politie is in Parijs in geen velden of wegen te bekennen. Om de eindstrijd op de trappen van de Sacre Coeur moest ik lachen, want in de handen van een mindere regisseur zou die na drie minuten gaan vervelen. Hier is Wick na 10 of 15 minuten eindelijk boven en wordt ie weer naar beneden gedonderd, zodat alles weer opnieuw begint. Ik moest ook lachen om de scène waarin Ian McShane door het Louvre loopt, op weg naar een ontmoeting met boef Bill Skarsgård. Het duurt belachelijk lang, hij passeert zowat alle meesterwerken die er hangen, terwijl zijn voetstappen pesterig door de gang echoën. Briljant. Alles is briljant aan deze film, niet in het minst de cinematografie.

 

 

7) Anshul Chauhan: December

 

 

De vader van een meisje dat door haar klasgenote is vermoord, hoort dat de moordenares een nieuw proces krijgt en zet alles op alles om haar achter de tralies te houden. Gaandeweg wordt duidelijk dat de veroordeelde nooit een eerlijk proces heeft gehad en dat zijn dochter deel uitmaakte van een groep die haar vreselijk pestte. Deze intense rechtbankfilm legt genadeloos de donkere onderstroom van een zelfgenoegzame samenleving bloot en is daarnaast een onthutsend portret van de zelfvernietiging van een man in geestesnood.

 

 

6) Yui Kiyohara: Remembering Every Night

 

 

Vrouwen in een Japanse voorstad bewegen door hun omgeving, kruisen elkaars paden, worden een tijdje gevolgd en geven dan het stokje door aan het volgende personage in deze cinematografische estafette. Lange, biologerende takes, mooi, naturalistisch acteerwerk en een diep humanisme geven deze film een kalmerend effect. Ik zag dit op het Camera Japan-festival, waar veel mensen de zaal halverwege de film verlieten. Niet voor iedereen, dus. Ik wil dit elke dag wel.

 

 

5) Celine Song: Past Lives

 



 

Een heerlijke, warme, melancholieke film over een Koreaanse man en vrouw die elkaar in New York ontmoeten na elkaar sinds hun jeugdjaren niet meer te hebben gezien. Regisseur Song registreert subliem de spanning tussen de twee, die geliefden hadden kunnen zijn als dingen net iets anders hadden gelopen, als er eerder iets was gezergd, als één van hen net wat doortastender was geweest. Nu is ze getrouwd met een Amerikaan en damn, het is nog een hele geschikte gast ook.

 

 

4) Albert Serra: Pacifiction

 

 

Een vertegenwoordiger van de Franse koloniale overheid op een Polynesisch eiland onderzoekt de geruchten dat er weer nucleaire tests in de regio worden voorbereid. Met de botte arrogantie van een typische koloniaal, maar wel met Franse zwier, schoffeert hij links en rechts iedereen die hem niet genoeg ter wille is. Licht absurdistische, lome film voelt een beetje als een koortsdroom.

 

 

3) Michelle Garza Cervera: Huesera

 

 

Vrouw heeft heerlijk leventje, wordt zwanger en takelt dan geestelijk helemaal af. Post-natale depressie als superenge horrorfilm, ik vind het geniaal. De film rekent ook af met de opgelegde, dwingende zwangerschapsromantiek, wat we vroeger de “babymaffia” noemden. Bloedstollende film is ook nog eens fantastisch mooi geschoten.

 

 

2) Todd Field: Tár

 

 

Tár is, behalve het relaas van een genie dat ten onder gaat aan haar eigen solipsisme ook een behoorlijk enge spookfilm over een vrouw die wordt geplaagd door de geest van een vrouw die ze tot zelfmoord heeft gedreven. Je kunt dit wel tien keer zien en steeds een andere film voorgeschoteld krijgen en uren met je vrienden lullen over wat alles precies betekent. Een Rorschach-test van een film. Kate Blanchet is fe-no-me-naal, maar goed, dat is ze echt altijd.

 



 

1) Martin Scorsese: Killers of the Flower Moon

 

 

Witte kolonisators die zich verrijken door met inheemse vrouwen te trouwen en ze letterlijk doodziek te maken, is de geschiedenis van de westerse beschaving in een notendop. Scorsese maakte er een meeslepend epos van dat me drie uur op het puntje van mijn stoel hield. Robert de Niro is ouderwets goed als charismatisch-charmante psychopaat die zijn neef Leonardo DiCaprio op faustiaanse wijze naar de zwartste diepten van zijn eigen ziel manipuleert. Maar het is Lily Gladstone die als de Osage-echtgenote van DiCaprio het middelpunt van de film vormt. Ingetogen maar overrompelend, een stille kracht, zeer indrukwekkend.

 

 

Film Reviews, Peter Breedveld, 01.01.2024 @ 15:16

[Home]
 

1 Reactie

op 01 01 2024 at 15:17 schreef Peter:

Reageren? Leesfrontaalnaakt@gmail.com.

 


Home

Archief

 

STEUN FRONTAAL NAAKT MET EEN TIKKIE!

 

 

OF VIA PATREON!

 

 

Let op: Toelating van reacties en publicatie van opiniestukken van anderen dan de hoofdredacteur zelf betekent geenszins dat hij het met de inhoud ervan eens is.

 

pbgif (88k image)
 

MEEST GELEZEN IN JANUARI

O Richard K., martelaar van de Afgehaakten

O Kankerhomo

O Hoe Albert Heijn constant probeert ons te bestelen

O De meest gelezen stukken van 2023

O Neem PVV-stemmers serieus!

O Aylin Bilic kan beter zwijgen over Theo van Gogh

O Tegen racisme zijn is het nieuwe haatzaaien

O De beste boeken die ik in 2023 las

O Eigen vrije doorvaart eerst

O De verpletterende charme van de supertolerante Gidi Markuszower

 

MEEST GELEZEN EVER

O Caroline van der Plas, dwangmatige leugenmachine

O Caroline van der Plas is de Nederlandse Donald Trump

O YouPorn

O Iedereen haat Sander Schimmelpenninck omdat hij écht onafhankelijk is

O Wierd Duk de pro-Russische complotdenker

O Domme Lul

O Frans Timmermans kan het einde van de domrechtse ijstijd zijn

O Wierd Duk en Jan Dijkgraaf, hoeders van het fatsoen

O De koning van het uittrekken van de damesslip

O Haatoma

 

pbgif (88k image)
 

CONTACT
Stuur uw loftuitingen en steunbetuigingen naar Frontaal Naakt.

 

NIEUWSBRIEF
Ontvang gratis de Frontaal Naakt nieuwsbrief.

 

pbgif (88k image)
 

BLURBS
“How does it feel to be famous, Peter?” (David Bowie)

“Tegenover de enorme hoeveelheid onnozelaars in de Nederlandse journalistiek, die zelfs overduidelijke schertsfiguren als Sywert, Baudet en Duk pas ver in blessuretijd op waarde wisten te schatten, staat een klein groepje van ondergewaardeerde woestijnroepers. Met Peter op 1.” (Sander Schimmelpenninck)

“Frontaal Naakt dient een publiek belang” (mr. P.L.C.M. Ficq, politierechter)

“Peter schrijft hartstochtelijk, natuurlijk beargumenteerd, maar zijn stijl volgt het ritme van zijn hart.” (Hafid Bouazza).

“Ik vind dat je beter schrijft dan Hitler” (Ionica Smeets)

“Peter is soms een beetje intens en zo maar hij kan wél echt goed schrijven.” (Özcan Akyol)

“Jij levert toch wel het bewijs dat prachtige columns ook op weblogs (en niet alleen in de oude media) verschijnen.” (Femke Halsema)

“Literaire Spartacus” (André Holterman)

“Wie verlost me van die vieze vuile tiefuslul?” (Lodewijk Asscher cs)

“Pijnlijk treffend” (Sylvana Simons)

네덜란드 매체 프론탈 나크트(Frontaal Naakt)에 따르면, 네덜란드 라 (MT News)

“Echt intelligente mensen zoals Peter Breedveld.” (Candy Dulfer)

“De Kanye West van de Nederlandse journalistiek.” (Aicha Qandisha)

“Vieze gore domme shit” (Tofik Dibi)

“Ik denk dat de geschiedenis zal uitmaken dat Peter Breedveld de Multatuli van deze tijd is.” (Esther Gasseling)

“Nu weet ik het zeker. Jij bent de antichrist.” (Sylvia Witteman)

“Ik ben dol op Peter. Peter moet blijven.” (Sheila Sitalsing)

“Ik vind hem vaak te heftig” (Hans Laroes)

“Schrijver bij wie iedereen verbleekt, weergaloos, dodelijk eerlijk. Om in je broek te piesen, zo grappig. Perfecte billen.” (Hassnae Bouazza)

“Scherpe confrontatie, zelfs als die soms over grenzen van smaak heen gaat, is een essentieel onderdeel van een gezonde democratie.” (Lousewies van der Laan)

“Ik moet enorm lachen om alles wat Peter Breedveld roept.” (Naeeda Aurangzeb)

“We kunnen niet zonder jouw geluid in dit land” (Petra Stienen)

“De scherpste online columnist van Nederland” (Francisco van Jole)

“Elk woord van jou is gemeen, dat hoort bij de provocateur en de polemist, nietsontziendheid is een vak” (Nausicaa Marbe)

“Als Peter Breedveld zich kwaad maakt, dan wordt het internet weer een stukje mooier. Wat kan die gast schrijven.” (Hollandse Hufters)

“De kritische en vlijmscherpe blogger Peter Breedveld” (Joop.nl)

“Frontaal Naakt, waar het verzet tegen moslimhaat bijna altijd in libertijnse vorm wordt gegoten.” (Hans Beerekamp – NRC Handelsblad)

“De grootste lul van Nederland” (GeenStijl)

“Verder vermaak ik mij prima bij Peter Breedveld. Een groot schrijver.” (Bert Brussen)

“Landverrader” (Ehsan Jami)

“You are an icon!” (Dunya Henya)

“De mooie stukken van Peter Breedveld, die op Frontaal Naakt tegen de maatschappelijke stroom in zwemt.” (Sargasso)

‘De website Frontaal Naakt is een toonbeeld van smaak en intellect.’ (Elsevier weekblad)

“Frontaal Gestoord ben je!” (Frits ‘bonnetje’ Huffnagel)

“Jouw blogs maken hongerig Peter. Leeshonger, eethonger, sekshonger, geweldhonger, ik heb het allemaal gekregen na het lezen van Frontaal Naakt.” (Joyce Brekelmans)

‘Fucking goed geschreven en met de vinger op de zere plek van het multicultidebat.’ (jury Dutch Bloggies 2009)

Frontaal Naakt is een buitengewoon intelligent en kunstig geschreven, even confronterend als origineel weblog waar ook de reacties en discussies er vaak toe doen.’ (jury Dutch Bloggies 2008)

‘Intellectuele stukken die mooi zijn geschreven; confronterend, fel en scherp.’ (Revu)

‘Extreem-rechtse website’ (NRC Handelsblad)

‘De meeste Nederlanders zijn van buitengewoon beschaafde huize, uitzonderingen als Peter Breedveld daargelaten.’ (Anil Ramdas)

‘Peter Breedveld verrast!’ (Nederlandse Moslim Omroep)

‘Breedveld is voor de duvel nog niet bang’ (Jeroen Mirck)

‘Nog een geluk dat er iemand bestaat als Peter Breedveld.’ (Max J. Molovich)

‘Godskolere, ik heb me toch over je gedróómd! Schandalig gewoon.’ (Laurence Blik)

 

pbgif (88k image)
 

 

(Advertentie)
 

 

pbgif (88k image)
 

LINKS

 

 

RSS RSS