Peter Breedveld

Naar aanleiding van mijn laatste betoog over de ‘PVV-scriptie’ kwam die nare, stokerige GeenStijl-columnist Bas ‘Fair and Balanced’ Paternotte me in de reactieruimte me weer eens een dolk in de rug steken:

Tja, in 2005 noemde Breedveld Halsema op FN nog ‘het grootste gevaar’ en werden er hier vertaalde stukken gepubliceerd van ene Fjordman die later de inspirator van Breivik bleek te zijn. Iedereen roept maar wat dus. (Ook al is er niets mis met voortschrijdend inzicht, mind you)

Paternotte verwees naar mijn stuk Het Grootste Gevaar, inderdaad geschreven in 2005, maar hij linkte er niet naar, en ik denk expres niet.

Voor iedereen met een IQ boven de zeventig is namelijk meteen te zien dat ik er toen precies dezelfde standpunten op na hield als nu, hoe graag ik me ook laat voorstaan op ‘voortschrijdend inzicht’ want wie na zeven jaar niet van mening is veranderd, denkt niet na en ik heb dus nu gezegd dat ik niet nadenk, maar vergeet dat. In 2005 schreef ik:

Het grootste gevaar komt van mensen als Femke Halsema, die weigeren de dreiging van het relifascisme onder ogen te zien en liever onschuldige burgers als Hirsi Ali in staat van beschuldiging stellen.

Niet lang daarna heb ik mijn mening over Halsema radicaal veranderd (o jee, zou ik dan toch last hebben van voortschrijdend inzicht?), ik heb haar zelfs de Frontaal Naakt Award uitgereikt wegens grote verdiensten voor de vrije meningsuiting, maar daar gaat het niet om.

Het gaat erom dat ik in 2005 progressievelingen bekritiseerde, omdat ze zich zich blind toonden voor het feit dat – uit angst voor extremistische moslims – boeken, toneelstukken, kunstwerken, oraties, meningsuitingen de facto werden verboden (we zouden zelfs nog de arrestatie meemaken van een cartoonist wegens grappen over moslims), terwijl diezelfde progressievelingen wel de critici van die extremistische moslims veroordeelden.

Nu, in 2012, veroordeel ik progressievelingen (zoals historicus Jan Dirk Snel) die zich blind tonen voor het feit dat – uit angst voor extremistische islamofoben – boeken, lezingen, kunstwerken, wetenschappelijke studies, allerlei meningsuitingen de facto verboden worden, terwijl diezelfde progressievelingen wel moedoen aan het verdachtmaken van de critici van die extremistische islamofoben.

Ziet u wel? Er is helemaal geen sprake van ‘voortschrijdend inzicht’! In 2005 zette ik een grote muil op als de vrijheid van meningsuiting werd bedreigd door extremisten en in 2012 zet ik nog steeds een grote muil op als de vrijheid van meningsuiting wordt bedreigd door extremisten.

Paternotte is niet de enige die suggereert dat ik ‘gedraaid’ ben, dat ik compleet van mening ben veranderd omdat ik toen moslims, en nu PVV’ers op de korrel neem. Ik krijg dat verwijt voortdurend uit vooral domrechtse hoek. Ook vaste Frontaal Naakt-lezer P. Wielaard meent dat Paternotte

‘wel een beetje de vinger op de zere plek legt. Sinds je onaangename ervaring(en) met PVV tokkies maak je je wel degelijk druk om andere zaken vanuit een gewijzigd perspectief. Geeft niks, maar ga niet lopen draaien!’

Het lijkt me niet zo moeilijk om te zien dat Wielaard de plank echt fa-lie-kant misslaat. Als je van een beetje goede wil bent en een IQ boven de zeventig hebt, that is. Ik ben niet gedraaid, de types die me in 2005 op het schild hesen, die mijn inzichten bejubelden, me op Internetfora en in de reactieruimtes van volkskrant.nl, trouw.nl, nrc.nl, elsevier.nl enzovoort met instemming citeerden, díe zijn gedraaid!

Want als je in 2005 tegen de moslims was omdat die critici bedreigden en de vrije meningsuiting wilden afschaffen, moet je zo consequent zijn om in 2012 tegen de islamofoben te zijn die critici bedreigen en de vrije meningsuiting willen afschaffen. Wat is immers het verschil? Is het fijner om de mond gesnoerd te worden door een PVV’er dan door een moslim? Om door de hond gebeten te worden dan door de kat? En waarom dan wel?

Ik wist het natuurlijk al heel lang, dat die zelfbenoemde islamcritici alleen een grote waffel hadden als het om hun eigen vrije meningsuiting ging en niet om die van de bruintjes. Het gemor begon al toen de uiterst rechtse publicist Bart Croughs, over wie Theo van Gogh zei dat hij zich heel progressief voelde als hij zijn stukken las, poneerde dat als je voor onbeperkte vrijheid van meningsuiting bent, je ook extremistische moslims de vrijheid moet gunnen hun verwerpelijke ideeën te uiten.

Dat ging de islamcritici te ver. En toen ik een relatie kreeg met een Marokkaanse moslim, werd ik door ze uitgekotst als een verrader. O, wat maakten ze zich ongerust over de vrijheid, die door de moslims werd bedreigd. Wat waren ze vastbesloten onze bevochten rechten te verdedigen. Behalve dan het recht om te houden van wie je wilt. En het recht om te zeggen dat je de koran als leidraad voor je leven beschouwt. Of zelfs het recht om te zeggen dat vrijheid van meningsuiting óók voor moslims geldt.

Als je je wel druk maakt om de bedreiging van de vrijheid door moslims, maar niet om de bedreiging van diezelfde vrijheid door de PVV, wat ben je dan?

Dan ben je een racist!

En wie draait er dan?

Jij!

En wie is er consequent gebleven?

Ik!

En ik ben dol op Femke Halsema.

Peter Breedveld is, in tegenstelling tot René Boender, niet bang voor PVV’ers en gaarne bereid de Arondeuslezing voor zijn rekening te nemen. Hij zal er een paar harde noten in kraken.