Home » Archief » Een ontmoeting in het park


[14.08.2020]

Een ontmoeting in het park

Cecile Landman


Scène uit Still the Water (Naomi Kawase, 2014).

Vrijdagavond 31 juli ontvluchtte ik rond half zes de onophoudelijke stroom van honderden toeterende en gassende ingeblikte randdebielen rond mijn huis en liep het Westerpark in. Aan het eind daarvan ligt een nu voor fietsers afgesloten pad richting Sloterdijk. Aan de ene kant langs de Haarlemmerweg wordt gebouwd, aan de andere kant ligt een slootje met daarachter volkstuintjes. Er staan twee bankjes aan dat pad en op het zonoverschenen linkerbankje ging ik zitten.

Voor het rechterbankje dacht ik een grote Japanse Duizendknoop te zien, maar mijn botanische kennis is nogal gering. Ik belde een vriendin en vroeg haar of zij de plant kon herkennen.

Er kwamen vijf tieners aan. Drie jochies en twee meiden. Hooguit vijftien jaar. Drie heel netjes geklede jongetjes met witte bloesjes, meen ik. Een wit sprietig meisje met stijl spriethaar van onbenoembare kleur met fiets. Een stevig meisje met dik zwart golvend haar tot op haar schouders, rond een breed vlezig gezicht, beige jurkje met oranje gloed en een tuttig zwart microtasje waarop koperkleurig gefriemel. Als ik het goed heb. Het witte meisje nam plaats aan het uiterste einde van het rechtse bankje. Twee jongetjes zetten zich neer naast haar. De andere twee wilden zitten op het bankje waarop ik zat.

Afstand houden

Maar het zijn Covid-tijden, en afstand het devies. Bovendien zat ik daar erg lekker, op die groene plek met bomen en zacht windgeruis.
Voor het opdringerige vijftal was de optie, dat ik geen plaats zou maken, onbestaanbaar.
Dus ik zei: “Hee pubers, effe dimmen.”
Waarop het donkere meisje me toeschreeuwde:
“Puber! Puber?? Ik ben Surinamer! Je bent een racist! Black Lives Matter!”

Huh?

Tijdens dit alles was ik nog steeds ‘in gesprek’ met vriendin F. Ik keek op mijn telefoon, maar op dat moment greep een van de jongetjes, zwarte korte grove krullen, iets lang wit gezichtje, heel netjes gekleed, het waren feestdagen, mijn telefoon: “Geen foto’s!” En hij smeet mijn telefoon op het asfalt, naast het bankje. Terwijl ik me naar beneden boog om het apparaatje op te rapen, zette het witte meisje met een brutaal-timide grijnslachje haar gymschoen op mijn telefoon, me in mijn ogen aankijkend, en nog eens, steviger trappend.

Ik had nog steeds vriendin F. aan de telefoon die hoorde hoe ze op me los gingen. Ik bukte en probeerde het ding te pakken. Waarna ze me met zijn allen besprongen. Ze schopten en trapten me waar ze konden. Mijn haar werd bij bossen tegelijk uit mijn hoofd getrokken. Nog uren lang bleven grote plukken haar tussen mijn vingers haken, als ik mijn handen door mijn haar haalde. Het deed me denken aan de chemo-tijd.

Terwijl ik probeerde mezelf te beschermen lag ik in een hoepeltje op de grond.
Schreeuwend: “Hou op!!”
Ze vluchtten.

Alarmnummer

Ik pakte mijn telefoon en belde 112, dacht ik, maar dat bleek een Europees alarmnummer. Ik snapte niet zoveel meer en ging bloedend op het bankje staan.

Een jong stel met kinderwagen liep langs. Ik riep om hulp. Ze keken. En liepen door. Zwijgend. Een tweede stel liep langs. Ook jong. Ook met kinderwagentje. Ze keken. Liepen door. Zwijgend. Een derde jong stel, ik riep nog steeds in het Nederlands en Engels dat I had been beaten up, liep langs. Dit stel wandelde behalve met kinderwagentje, ook met een grote hond, mogelijk een Labrador-Retriever van een stoffig beigebruingrijzige vrij zeldzame kleur. (Ja, ik heb nu ook veel hondenplaatjes bekeken). Ook dit stel gaf geen enkele blijk van reactie. Als waren het zombies.

De volgende mens die voorbijkwam, was een zwarte jongen met fiets. Rugzakje. Hij vroeg me wat er was gebeurd. Een vluchteling, denk ik. Iemand voor wie vragen wat er gebeurde in zo’n situatie mogelijk reëel risico oplevert. Vluchtelingen, met of zonder status, weten dat ze er beter aan doen nooit op te vallen, of in iets ongemakkelijks met autoriteiten te worden gemengd.

Blauw oog

Ik vertelde hem in drie zinnen dat ik in elkaar was geschopt door vijf tieners. Aan de miraculeus nog werkende telefoon reageerde F., en ik sprak met haar af bij de TonTon-Club. Ik bedankte de jongen en strompelde naar die meest dichtbije kroeg op het Westerparkterrein, waar het personeel de politie belde. Ook F. kwam daar naartoe en de twee agenten die me aanhoorden en meenamen naar het politiebureau op de Nieuwezijds Voorburgwal, waar ik die avond tot negen uur bezig was met het indienen van een aanklacht. Daarna strompelde ik naar huis, waar ik F. op de stoep ontmoette. Na even praten klauterde ik trappen op en klom mijn bed in. De volgende dag werden in het ziekenhuis nogal wat kneuzingen, maar geen breuken geconstateerd.

Er is nu een week voorbij. Een week met veel gekneusde ribbenpijn, benenpijn, rugpijn, hoofdpijn, armenpijn. Maar mijn blauwe oog ziet er bijna weer normaal uit en doet geen pijn als ik het niet aanraak. Op mijn linkerhand is een van hen gaan staan, een glas water kan ik er nog niet mee tillen. Mijn beide polsen blijven pijnlijk. Op de wonden op mijn knieën en handen zitten korsten, en ook op mijn ziel heeft zich weer harde korst gevormd.

Afgelopen week ging ik voor mijn ontspanning, en voor het eerst sinds de Covid-sluitingen naar een mooie film, Bacurau. Achter de kassa van The Movies zat een jongen met een arm in het gips. Hij was in elkaar gerost door jongeren, zei hij, wijzend in de richting van het Haarlemmerplein, Spaarndammerbuurt, Westerpark.

Cecile Landman is journalist en was correspondent voor verschillende media in Italië. Ze specialiseerde zich in meer dan alleen Italiaanse georganiseerde en ongeorganiseerde criminaliteit. Ze schreef in het kader van #MeToo een verhaal over haarzelf in Vrij Nederland. In datzelfde kader publiceerde ze vorige maand een verhaal in Het Parool.

Gastschrijver, 14.08.2020 @ 08:44

[Home]
 

1 Reactie

op 14 08 2020 at 08:44 schreef Peter:

Reageren? Leesfrontaalnaakt@gmail.com.

 


Home

Archief

 

Become a Patron!
 

Let op: Toelating van reacties en publicatie van opiniestukken van anderen dan de hoofdredacteur zelf betekent geenszins dat hij het met de inhoud ervan eens is.

 

pbgif (88k image)
 

Vermaakt u zich een beetje met deze site? Laat uw waardering blijken met een kleine donatie (grote mag ook!): NL59 RABO 0393 4449 61 (SWIFT BIC RABONL2U) o.v.v. ‘Frontaal Naakt’.

 

pbgif (88k image)
 

(Advertentie)
 

 

pbgif (88k image)
 

Meest gelezen in augustus

O Het stuitende racisme van de Woke-brigade

O Jawel, een jaartje niet op vakantie kunnen is wel degelijk erg

O Verboten de columns van Max Pam racistisch te vinden

O Een ontmoeting in het park

O Wij zijn allemaal dor hout

O Hoe de media hebben gefaald en blijven falen in de corona-crisis

O Rutte wil niet over de oorzaak praten omdat hij de oorzaak is

O Corona is voor sukkels

O Boomers en respect

O Links maakt het Domrechts wel heel erg makkelijk

 

Meest gelezen in het afgelopen decennium

O YouPorn

O Verplicht naakt douchen op school, jongens en meisjes bij elkaar

O Hoi, Jesse Klaver, ik heb geen zin om te boeten voor jouw papatijd

O De koning van het uittrekken van de damesslip

O Het totale en angstwekkende gebrek aan integriteit van de #Metoo-meute

O Ik word vervolgd wegens belediging van een seriebelediger

O Ga je nu Wierd Duk ontslaan, Telegraaf?

O Ik ga naar Japan verhuizen

O Smachten en soppen met Thierry Baudet

O Opbokken met je racistische kinderfeestje

 

pbgif (88k image)
 

CONTACT
Stuur uw loftuitingen en steunbetuigingen naar Frontaal Naakt.

 

NIEUWSBRIEF
Ontvang gratis de Frontaal Naakt nieuwsbrief.

 

pbgif (88k image)
 

BLURBS
“How does it feel to be famous, Peter?” (David Bowie)

“Frontaal Naakt dient een publiek belang” (mr. P.L.C.M. Ficq, politierechter)

네덜란드 매체 프론탈 나크트(Frontaal Naakt)에 따르면, 네덜란드 라 (MT News)

“Ik vind dat je beter schrijft dan Hitler” (Ionica Smeets)

“Literaire Spartacus” (André Holterman)

“Wie verlost me van die vieze vuile tiefuslul?” (Lodewijk Asscher cs)

“Pijnlijk treffend” (Sylvana Simons)

“Echt intelligente mensen zoals Peter Breedveld.” (Candy Dulfer)

“De Kanye West van de Nederlandse journalistiek.” (Aicha Qandisha)

“Vieze gore domme shit” (Tofik Dibi)

“Ik denk dat de geschiedenis zal uitmaken dat Peter Breedveld de Multatuli van deze tijd is.” (Esther Gasseling)

“Nu weet ik het zeker. Jij bent de antichrist.” (Sylvia Witteman)

“Ik ben dol op Peter. Peter moet blijven.” (Sheila Sitalsing)

“Ik vind hem vaak te heftig” (Hans Laroes)

“Schrijver bij wie iedereen verbleekt, weergaloos, dodelijk eerlijk. Om in je broek te piesen, zo grappig. Perfecte billen.” (Hassnae Bouazza)

“Ik moet enorm lachen om alles wat Peter Breedveld roept.” (Naeeda Aurangzeb)

“We kunnen niet zonder jouw geluid in dit land” (Petra Stienen)

“Jij levert toch wel het bewijs dat prachtige columns ook op weblogs (en niet alleen in de oude media) verschijnen.” (Femke Halsema)

“De scherpste online columnist van Nederland” (Francisco van Jole)

“Elk woord van jou is gemeen, dat hoort bij de provocateur en de polemist, nietsontziendheid is een vak” (Nausicaa Marbe)

“Als Peter Breedveld zich kwaad maakt, dan wordt het internet weer een stukje mooier. Wat kan die gast schrijven.” (Hollandse Hufters)

“De kritische en vlijmscherpe blogger Peter Breedveld” (Joop.nl)

“Frontaal Naakt, waar het verzet tegen moslimhaat bijna altijd in libertijnse vorm wordt gegoten.” (Hans Beerekamp – NRC Handelsblad)

“De grootste lul van Nederland” (GeenStijl)

“Verder vermaak ik mij prima bij Peter Breedveld. Een groot schrijver.” (Bert Brussen)

“Landverrader” (Ehsan Jami)

“Voorganger van de Linkse Kerk in Hersteld Verband.” (Carel Brendel)

“You are an icon!” (Dunya Henya)

“De mooie stukken van Peter Breedveld, die op Frontaal Naakt tegen de maatschappelijke stroom in zwemt.” (Sargasso)

‘De website Frontaal Naakt is een toonbeeld van smaak en intellect.’ (Elsevier weekblad)

“Frontaal Gestoord ben je!” (Frits ‘bonnetje’ Huffnagel)

“Jouw blogs maken hongerig Peter. Leeshonger, eethonger, sekshonger, geweldhonger, ik heb het allemaal gekregen na het lezen van Frontaal Naakt.” (Joyce Brekelmans)

‘Fucking goed geschreven en met de vinger op de zere plek van het multicultidebat.’ (jury Dutch Bloggies 2009)

Frontaal Naakt is een buitengewoon intelligent en kunstig geschreven, even confronterend als origineel weblog waar ook de reacties en discussies er vaak toe doen.’ (jury Dutch Bloggies 2008)

‘Intellectuele stukken die mooi zijn geschreven; confronterend, fel en scherp.’ (Revu)

‘Extreem-rechtse website’ (NRC Handelsblad)

‘Peter schrijft hartstochtelijk, natuurlijk beargumenteerd, maar zijn stijl volgt het ritme van zijn hart.’ (Hafid Bouazza) ‘Complimenten voor Frontaal Naakt.

‘Scherpe confrontatie, zelfs als die soms over grenzen van smaak heen gaat, is een essentieel onderdeel van een gezonde democratie.’ (Lousewies van der Laan)

‘De meeste Nederlanders zijn van buitengewoon beschaafde huize, uitzonderingen als Peter Breedveld daargelaten.’ (Anil Ramdas)

‘Peter Breedveld verrast!’ (Nederlandse Moslim Omroep)

‘Breedveld is voor de duvel nog niet bang’ (Jeroen Mirck)

‘Nog een geluk dat er iemand bestaat als Peter Breedveld.’ (Max J. Molovich)

‘Godskolere, ik heb me toch over je gedróómd! Schandalig gewoon.’ (Laurence Blik)

 

pbgif (88k image)
 

 

pbgif (88k image)
 

LINKS

 

 

RSS RSS