Ik heb gewaarschuwd
Peter Breedveld
Illustratie: Egon Schiele
Ik hou niet van mensen die zeggen dat ze je nog zó hadden gewaarschuwd, maar het is wél zo: ik héb nog zo gewaarschuwd. Heel vaak en heel luid. Ik heb altijd gezegd dat onze premier en onze koningin een enorme groep mensen in de kou lieten staan na de moord op Theo van Gogh, dat je die mensen niet kunt blíjven negeren.
Ik was niet de enige, Nelleke Noordervliet en Max Pam vroegen de koningin in een open brief om niet alleen bij Marokkanen op bezoek te gaan, maar bijvoorbeeld ook bij de met de dood bedreigde Ayaan Hirsi Ali, en dat het gepast zou zijn geweest als ook bij de crematie van Van Gogh een staatshoofd aanwezig was geweest.
Er werd niet naar geluisterd. Mij leverde ‘t het predikaat ‘extreem-rechts’ op in NRC Handelsblad en soortgelijke diskwalificaties in andere gevestigde media. Er volgden jaren van censuur en zelfcensuur (zelfs het gebod ‘Gij zult niet doden’ was taboe), meneren en mevrouwen verklaarden te pas en te onpas dat Van Gogh het er ook wel naar had gemaakt en een stoet bebaarde excentriekelingen met gekke mutsjes mocht in de praatprogramma’s het volk de stuipen op het lijf komen jagen met hun vroom beleden vijandigheid jegens joden, homo’s, afvalligen, vrouwen en eigenlijk iedereen die niet een bebaarde excentriekeling met een gek mutsje was.
En toen was daar opeens de PVV. En o jee, hoe kan dat nou, en dat mag toch niet en dat is onfatsoenlijk. En de PVV maar groeien en radicaliseren. Van een politiek incorrecte partij die opkwam voor het recht om de islam of elke andere godsdienst te bekritiseren en te bespotten en je te verweren tegen de verloedering van je leefomgeving, naar een partij die besloot dat Nederland joods-christelijk moet blijven, dat de koran moet worden verboden, moslims moeten worden gedeporteerd, uit provinciehuis en openbaar vervoer geweerd enzovoort, enzovoort.
De PVV is inmiddels zo machtig, dat een minister op vluchtelingenkinderen jaagt met hetzelfde fanatisme waarmee hij als burgemeester van Maastricht voor ze opkwam. De PVV is zo machtig dat onze premier zonder blikken of blozen zegt dat hij ‘Nederland teruggeeft aan de Nederlanders’, niet zo heel gek lang nadat een rechter de stelling ‘Nederland is vol’ verbood.
We kunnen onszelf voor de gek houden, en triomfantelijk vaststellen dat de PVV bij de Provinciale Statenverkiezingen niet de verwachte monsterzege binnenhaalde, dat de partij ‘op haar retour’ is en een eendagsvlieg zal blijken te zijn, maar de PVV blijft gewoon, dat is nu wel duidelijk. En haar achterban is de schaamte voorbij. Tientallen jaren van opgekropte woede komen tot ontploffing. Openlijk wordt er gefantaseerd over het afschieten van Job Cohen en Jan Marijnissen en de gewelddadige onderdrukking van de ‘zwartjoekels’.
In één van de populairste televisieprogramma’s van het land gaat een pias de straat op om Surinamers en Antillianen te vertellen dat het ‘geen weer is voor een zwarte’, om te zien hoe ze reageren. Of om een Marokkaan tot wanhoop te treiteren en dan verontwaardigde krokodillentranen te huilen omdat hij met geweld dreigt. Racisme is een deugd geworden in Nederland.
Ik blijf het Alexander Pechtold heel erg kwalijk nemen dat hij het ongenoegen van al die Nederlanders wegwuifde met de opmerking dat ze zich druk maakten om “rare etensluchtjes in hun portiek”, en Job Cohen dat hij altijd alleen maar aandacht had voor zielige moslims in zijn stad. Dat hij weigerde iets te doen toen een stel door Marokkanen werd weggepest uit de Diamantbuurt, een mishandelde stadsgenoot te verstaan gaf dat ze niet in Amsterdam hóefde te wonen, de joden in de steek liet, de homo’s aan hun lot verliet, zei dat polarisatie in de hand zou worden gewerkt als hij Hirsi Ali zou laten beveiligen en Amsterdam ‘moslim-city’ noemde.
Zij hebben Geert Wilders tot de machtigste man van Nederland gemaakt.
Op deze plek zou een boekbespreking hebben gestaan als de tijd van Peter Breedveld niet constant werd geclaimd door agressieve dwazen die hem de mond proberen te snoeren.
RSS