Islamdebat: Yes, there is no progress!

Marcel Hulspas

De slachtpartij bij Charlie Hebdo leverde alleen maar een herhaling van zetten op, zo luidt de algemene klacht. We krijgen het goeie ouwe islamdebat weer over ons heen, hetzelfde als na de moord op Van Gogh. We zijn in tien jaar tijd niks opgeschoten.

Toch is dat niet helemaal waar. Wat ik mis is de beschuldiging dat Mohammed een pedo zou zijn. Dat hoor je nergens meer. Terwijl Theo en vooral Ayaan het juist zo grappig vonden om daar voortdurend over te beginnen. Hebben we dan toch iets geleerd?

Jaloerse vrouw

Even voor de duidelijkheid: het hele pedoverhaal slaat nergens op. Mohammed trouwde met het meisje Aisja, zeker, maar ten eerste: hoe oud ze toen was, daarover zijn de latere commentatoren het niet eens. Volgens sommigen was ze gewoon een rijpe meid van rond de achttien. Die verwarring is verklaarbaar want niemand wist in die tijd toen hoe oud-ie precies was, en Aisja zélf (schoolvoorbeeld van de jaloerse vrouw, en dat in de overvolle harem van de Profeet) heeft haar leeftijd ongetwijfeld flink naar beneden gepraat. Ze was pas negen, zei ze zelf. Tuurlijk meid. Alleen fundamentalisten geloven de ‘moeder der gelovigen’ zonder verder na te denken. En een enkele rellerige niet-moslim, natuurlijk. Dat haar vader haar uithuwelijkte, betekende in feite dat hij (Aboe Bakr) zijn absolute trouw toonde aan de Profeet. Het huwelijk was, kortom, onderdeel van een machtsspel. Niks nieuws onder de zon. Weet u hoe piepjong Queen Mary was toen ze met haar neef stadhouder Willem III trouwde? Lekker volk, die Oranjes.

Maar waarom lezen we niks over de pedo-Profeet? Bang? Zou kunnen. Maar eerlijk gezegd denk ik dat de meesten het gewoon vergeten zijn. Dat is winst, want het is dus een lulverhaal. Het komt zeker niét omdat we ineens allemaal weten hoe het ook alweer zat, daar in Medina. Want dat is dus absoluut niét veranderd in tien jaar tijd: de totale onwetendheid over Mohammed. Onder moslims en niet-moslims. Iedereen lult over hem maar niemand heeft enig idee wat voor man dat was. Moslims weten niet beter dan dat hij een heilige was die van begin af aan, en tegen vreselijk veel verzet in, de ware religie bracht. Een man die alles goed deed, die onfeilbaar en volmaakt was. En niet-moslims, die weten helemaal niks. Zelfs dat pedo-verhaaltje zijn ze blijkbaar vergeten.

Leven van Mohammed

Wanneer niet-moslims horen dat ik bezig ben met een boek over Mohammed en de Koran (een boek waarin ik dat heilige cliché kritisch onder de loep neem), dan vinden ze dat machtig interessant, en ze raden me ook heel attent aan alvast rolluiken aan te schaffen, maar als ik dan vraag: weet jij wanneer Mohammed leefde? Weet je wat hij zoal heeft gedaan (anders dan ‘de islam stichten’)? Dan wordt het erg stil. Ja ehh.. na Jezus… Tiende eeuw of zoiets?

Niet-moslims weten geen ene reet van de Profeet. En dat vind ik ernstig. Elk debat over ‘de islam’ (of dat nu onder moslims is of niet-moslims, of in dialoog) draait immers uiteindelijk uit op een debat over de principes van de islam, dus over het ontstaan van de islam, over de Koran en het leven van Mohammed. Daar ligt de bron. Volgens miljoenen op deze aarde de bron voor de ideale puur islamitische staat, volgens andere miljoenen de bron van alle ellende. Maar die bron is iedereen totaal onbekend. Moslims vertellen alleen maar brave sprookjes over de Profeet en de vier rechtgeleide kaliefen; niet-moslims weten al helemaal van niks. Het debat over ‘de islam’ is een debat tussen blinden en doven.

Klein kastje

Dat valt beide groepen niet echt kwalijk te nemen, want er ís gewoon niks. Wie iets over Jezus wil weten, kan zijn hele huis tot de nok vullen met literatuur. Over Jezus de Jood, de Zeloot, de revolutionair, dat hij nooit heeft bestaan, dat hij eigenlijk best aardig was, dat alles de schuld is van Paulus, et cetera. De stroom boeken over Jezus is onafzienbaar, en houdt maar niet op.

En Moh? Wie de sprookjes wil bestellen, de traditionele visie, kan zijn huis vullen met Arabische fundamentalistische literatuur (met daartussen die mierzoete Mohammed-biografie van Karen Armstrong). Maar wie op zoek gaat naar een beetje kritische studies, kan hooguit een klein kastje vullen. En dat zijn dan grotendeels academische studies die van de lezer het nodige doorzettingsvermogen vereisen. Er is dus niks. Het islamdebat is een debat met een enorm zwart gat. Dat is niet veranderd. Maar gelukkig zijn we wel af van dat pedogeleuter.

Marcel Hulspas (1960) studeerde natuur- en sterrenkunde te Nijmegen en Utrecht. Hij publiceerde vele boeken, waaronder enkele titels over UFO-onderzoek, ‘Tussen Waarheid en Waanzin‘, een encyclopedie van de pseudowetenschappen, en ‘En de zee spleet in tweeën‘, over de historische bronnen achter het Oude Testament. Zijn nieuwste boek, over Mohammed en het ontstaan van de islam, verschijnt over enkele maanden bij Athaeneum, Polak en Van Gennep.