Konijntje Castricum

Peter Breedveld

Illustratie: George Barbier

Goed, we hebben nu allemaal de raw footage kunnen zien van de aanvaring tussen Rutger Castricum en Andreas Kinneging. Toch blijft GeenStijl Kinneging de ‘wurgprofessor’ noemen, toch blijft iedereen sputteren dat Kinneging ‘zijn handen thuis had moeten houden’. Journalist Kustaw Bessems veroordeelt Castricums overvaljournalistiek, maar stelt daarna dat Kinneging iets heeft gedaan wat erger is.

‘Iets wat erger is’? Wát dan? Laat het me zien! Wáár wordt er gewurgd of geslagen? Wáár is het bewijs dat Kinneging de bijnaam ‘wurgprofessor’ verdient? Hij heeft goddomme een hand op de camera van PowNews, de andere op Castricums microfoon. Waarmee heeft-ie Castricums keel dan geprobeerd dicht te knijpen? Met zijn anderhalve meter lange lul, misschien?

Mijn voorspelling: Kinneging zal niet worden vervolgd, want er is geen enkel bewijs voor geweldpleging. Het gejank over de ‘bedreiging’ van Kinneging is pathetisch. Kinneging heeft gezegd dat hij PowNews “zal weten te vinden”. Jeroen Pauw begreep in elk geval wel wat Kinneging daarmee bedoelde toen hij hem vroeg of hij al stappen had genomen.

En guess what, Castricum heeft mij op dezelfde manier ‘bedreigd’, toen hij twitterde dat hij wel even bij me langs zou komen, daarbij schalks opmerkend dat ik ‘zo leuk woon’. Die tweets heeft hij snel daarna verwijderd, omdat Castricum een hypocriete lafaard is, maar ze zijn gezien.

De volgende keer dat Castricum en zijn cameradwerg Kinneging en Tahir weer komen lastigvallen, gaan ze de plomp in, heeft Kinneging verder nog gezegd. Niks mis mee. Wedden dat GeenStijl voor een standbeeld van Kinneging zou hebben gepleit als het om Marokkaanse belletjetrekkers was gegaan? In fact, GeenStijl hééft gepleit voor een Militaire Willemsorde voor de vrouw die een paar jaar geleden een Marokkaanse tasjesrover doodreed.

Waarmee ik maar wil zeggen: blijkbaar vindt GeenStijl geweld niet in álle gevallen verwerpelijk. Ja maar, sputteren nu een heleboel dim-wits, een tasjesrover is wat anders dan een brutale journalist.

Rot! Op! Wat Castricum doet, is érger dan tasjesroven. Castricum overrompelt mensen, beschuldigt ze, veroordeelt ze en executeert ze in een itempje van anderhalve minuut. Een gestolen credit-card kun je blokkeren, een tasje kun je claimen bij de verzekering, maar je reputatie, die door het schorem van PowNews door het slijk wordt gehaald, alleen omdat je een andere mening hebt, is voor jaren naar de knoppen. Castricum is een serieverkrachter, en PowNews een criminele organisatie, die deze psychopaat op onschuldige burgers afstuurt om ze te terroriseren, gelijk te schakelen. Want iedereen moet luisteren naar capo di capi Dominique Weesie.

En denk niet te lichtzinnig over de weerzinwekkende verwensingen en bedreigingen die je steevast voor je kiezen krijgt van het publiek van PowNews, als je daar je 90 seconds of fame hebt gehad.

Nee, het is Kinneging die een Willemsorde verdient. Waarom de Roze Khmer die raw footage naar buiten heeft gebracht, is me een raadsel, want Castricum gaat erin af als een lekke gieter. Kinneging geeft hem en zijn cameradwerg een donderpreek alsof het om stoute schooljongetjes gaat, en je hoort Castricum psychisch breken. “Ik wil dit niet!” piept-ie half huilend. Tja, dan had je Kinneging die camera niet in z’n mik moeten duwen, konijntje!

Ik heb gebulderd van het lachen toen Castricum Kinneging verweet “intimiderend” te zijn. Aanvankelijk laat hij zich door Kinneging niet wegsturen, maar dat is een minuut of zo later totaal veranderd. Dan zie je hem hevig verlangen naar de veilige armen van Dominique Weesie. O, wat wil hij graag weg.

Maar Kinneging buldert dat-ie nog niet klaar met ze is. Hij geniet duidelijk van zijn rol als boze bovenmeester. “Ja!”, jammeren Castricum en zijn dwerg. “We hebben het begrepen!” Onbetaalbaar, als Castricum piept dat er toch over kan worden gepraat. Dan laat Kinneging hen eindelijk gaan (“en nu naar huis, KINDERS!!”) en dient Castricum zichzelf – volkomen overbodig – de genadeslag toe door onderdanig te vragen: “Dus we maken eerst een afspraak voor een interview?”

Ik vrees voor Castricum dat Kinneging gelijk heeft en dat dit wellicht de eerste keer, maar zeker niet de laatste keer is dat hij op deze manier het deksel op zijn neus krijgt. Goed voorbeeld doet namelijk goed volgen. Fuck de betweters die zeggen dat Kinneging de deur gewoon had moeten dicht doen. Uit eigen ervaring weet ik dat je dan een halve dag opgesloten zit in je eigen huis, omdat Castricum gewoon voor je deur blijft staan kloppen en bellen. De man is een bloedzuiger, die zul je echt met enig geweld van je lijf moeten trekken.

En het spelletje met PowNews meespelen, zoals mediatrainers adviseren? Dat is voor laffe, onoprechte, ruggegraatloze politici. Iedereen die naast Castricum of één van de andere PowNews-gnomen voor de camera staat te grijnzen, verspeelt zijn kans op mijn stem voorgoed.

Castricum is het konijntje dat zich verbeeldde de Grote Boze Wolf te zijn. En iedereen geloofde dat-ie de Grote Boze Wolf was, want het stond op GeenStijl. Soms waren er wel dieren in het Dierenbos die zeiden, “rot op, dat is de Grote Boze Wolf helemaal niet, dat is gewoon een mismaakt konijntje, een beetje een vies konijntje, bovendien, en hij stinkt”, maar die werden niet geloofd. Die werden nog jaren nagedragen dat ze niet gezellig met de Grote Boze Wolf meededen.

Totdat het konijntje – per vergissing – bij de échte Grote Boze Wolf aanbelde. Dat was schrikken! Het hele Dierenbos was er getuige van hoe het konijntje jammerend om genade smeekte, nadat de Grote Boze Wolf slechts een keer had gegromd. De Grote Boze Wolf genoot daar wel van en brulde nog eens flink, totdat er he-le-maal niks meer van de branie van het konijntje overbleef.

Het konijntje was afschuwelijk vernederd, en probeerde zijn reputatie te redden door te beweren dat de Grote Boze Wolf hem had gebeten, maar dat werd alleen door de vlooien in de mottige vacht van het konijntje geloofd, en door de pestbacteriën op de vlooien in de mottige vacht van het konijntje, waarvan er één Dominique Weesie heette. Tegen beter weten in, want alle dieren hadden gezien dat er niks voor nodig was om het konijntje zeven kleuren diarree te laten schijten, alleen maar een beetje grommen.

Einde van het laffe schijtkonijntje.

Lees ook ‘Zinvol Geweld‘ van Mart van de Wege.