Latin Lover
Rebecca van Putten
Illustratie: Miguelanxo Prado
De Amerikaanse actrice Shelley Winters was in de jaren 50 getrouwd met de Italiaanse acteur Vittorio Gassman. Toen ze hem betrapte op overspel beklaagde ze zich hierover bij moeder Gassman. Die haalde haar schouders op en zei Jij hebt de naam, het huis en het geld. Wat zeur je nou? Italiaanse vrouwen hebben er blijkbaar geen enkel bezwaar tegen dat hun mannen buiten de deur neuken.
Mijn ervaring met een Latin Lover dateert uit 1977. Met Dacia, mijn hondsbrutale Milanese vriendin, maakte ik een rondreis door Zuid-Italië. Ik deed brutaal, Dacia was het. Ze schreeuwde tegen mannen op straat en tilde haar shirtje op in café’s als ze vond dat we niet snel genoeg geholpen werden door een ober. Ik deed altijd halfslachtig mee: mijn heftige punk uiterlijk verborg het hart van een keurig en angstig Haags meisje.
Na vele omzwervingen belandden we uiteindelijk in Bari, waar Dacia punkvrienden had wonen waar we konden logeren. Een smerig, verzakt huis bij de haven werd ons hotel. En daar ontmoette ik Enrico, een Italiaanse punk. Zijn broeken waren keurig gestreken, zijn laarzen gepoetst en het anarchie-teken op zijn leren jasje was zo perfect rond dat het met een passer getrokken leek te zijn. In eerste instantie wantrouwde ik hem daarom: te perfect, te netjes. Maar hij was wel heel erg knap, en uit zijn ogen straalde een passie die ik bij Nederlandse jongens nooit had gezien. We raakten aan de praat.
Dat praten duurde maar heel kort, Enrico wond er geen doekjes om. Al na 10 minuten kreeg ik een lap knoflooktong in mijn mond geduwd die naarstig op zoek ging naar mijn amandelen. Met zijn handen voerde hij ondertussen hardhandig onderzoek uit naar de vormen van mijn lichaam. De resultaten van dit onderzoek bevielen hem kennelijk, want hij maakte grommende geluiden en beet vervolgens keihard in mijn oorlel. Na een half uur knijpen en bijten vond hij het tijd voor het betere werk. Come bella, now we go make beautiful love, hijgde hij in het Engels met zwaar Italiaans accent in mijn oor. Ik was de lul.
Op zijn bed lagen grijze lakens die ooit wit waren geweest. Daar werd ik op gesmeten en meteen ontdaan van mijn kleren. Vervolgens werden er ruw 2 vingers in mijn kruis geduwd en kneep hij ook nog eens zo verschrikkelijk hard in mijn borsten dat ik een gil gaf van de pijn. Helaas interpreteerde Enrico de gil verkeerd en dacht dat ik vreselijk opgewonden was. Hij keek me even met een geniepige blik aan en voor ik het wist penetreerde hij me met grof geweld. Zonder ook maar de minste aandacht voor mij lag hij een paar minuten lang zwaar hijgend bovenop me. Gelukkig was het snel afgelopen. Toen ik bekomen was van de schrik en opkeek was Enrico alweer aangekleed. Hij keek me koeltjes aan en maakte met zijn hoofd een knikje naar de deur. Ik kon weer opdonderen. Alles bij elkaar had de hele vrijpartij nog geen 10 minuten geduurd.
Dit tafereel herhaalde zich de volgende 5 dagen. Half verliefd en half bevreesd liet ik me als 17-jarig meisje misbruiken als een alternatief voor Rubberen Annie. Ik was dan ook vreselijk opgelucht toen Dacia aangaf dat ze het weer tijd vond om verder te reizen. Enrico reageerde eerst ontzet Why??, toen macho You won’t go! en vervolgens ongeïnteresseerd Non mi frega niente. Echt afscheid hebben we nooit genomen.
Italiaanse vrouwen hebben er geen bezwaar tegen dat hun mannen buiten de deur neuken. En sinds 1977 weet ik waarom… Ze kunnen er niets van.
Rebecca van Putten is foutemannenmagneet, blogster en druk bezig met het schrijven van een boek.
RSS