Mekka
Herman van der Helm
Foto: Yoshiyuki Iwase
Kleren uit en door een zachte motregen loop ik naar de buitensauna. De warmte is een oase. Het prikkelt mijn huid in alle poriën. Ik ga liggen op de houten saunabank op een zachte handdoek. De spanning van de drukke dag laat ik langzaam van me afglijden. Mijn gedachten worden langzamer en op een zeker moment blijken ze te stoppen. Ik krijg het warm en even later heet. Mijn lichaam verlangt naar koude.
Ik wil echter nog even in de denkloze toestand blijven en om mijn lichaam enigszins tegemoet te komen, trek ik vanuit buikligging mijn knieën onder me op. Mijn hoofd blijft op de saunabank, mijn armen boven mijn hoofd en mijn kont omhoog. In deze opgetrokken houding voel ik me bijzonder ontspannen. Diverse beelden trekken aan me voorbij. Ik interpreteer ze niet, maar laat alles gaan zoals het gaat. Van allerlei puzzels waar ik me afgelopen week in heb verdiept en waar nog geen oplossingen voor voorhanden zijn zie ik ineens de clou. Ik krijg zelfs ook een ingeving voor een nieuw product-idee.
Dit verschijnsel heb ik wel vaker, en ben er dan ook vertrouwd mee dat ik meestal niet door denken op nieuwe ideeën kom, maar bijna altijd door niet meer te denken. Het gebeurt me soms als ik ontspannen op het toilet zit, of vlak voor ik in slaap val. Maar de ideeën komen het best bij me binnen als ik in die specifieke houding in de sauna zit. Die houding bestuderend, viel mij op dat vele mensen in de moskee gedurende kortere of langere tijd ook in deze houding zitten. Zou deze houding iets bijzonders teweegbrengen in de hersenen? Zou het mensen tot een groter inzicht in hun leven brengen? Waarom helpt het mij? Waarom zou het niet zo zijn bij anderen? Zou een dergelijk ritueel daarom in een godsdienst terecht zijn gekomen. Zou dit niet eens wetenschappelijk onderzocht moeten worden?
Ik ben eens gaan rondneuzen of ook in andere religies dergelijke rituelen voorkomen. Christenen knielen, vouwen de handen en sluiten de ogen. Ik heb dit vroeger ook veel gedaan vanuit mijn katholieke opvoeding, maar ik heb er nooit iets bijzonders bij ervaren. Tijdens mijn vroegere yogalessen zaten we vaak met de knieën gekruist en de open handen erop. Een diepe in en uitademing voltooide dit ritueel. Deze houding komt uit de oosterse culturen. Het heeft op mij een vergelijkbare uitwerking als de saunahouding, zij het zwakker. Zo zijn er waarschijnlijk veel bekende en onbekendere godsdiensten en levensfilosofieën die vergelijkbare rituelen hebben, allen gericht op het mensen een verbeterd inzicht geven in hun eigen leven.
Terug naar de sauna. Helemaal bloot, geen enkele druk meer van enige kledingvezel bedenk ik me dat zelfs de richting waarin ik me bevind met mijn hoofd naar het zuidoosten is, richting Mekka. Of is het richting Jeruzalem, of Nazareth? Of richting Rome of het Verre Oosten? Laat ik het maar op Mekka houden, want dan bevind ik me tenslotte in goed gezelschap.
Herman van der Helm is de geestelijke vader van de Naturistenwoonwijk Ypenburg.
RSS