Oma uit Iran
Laura Tietjens
Hebben jullie enig idee hoe een Iraanse aankijkt tegen de westerse seksuele moraal? En nou niet meteen al je vooroordelen uit de kast. Aan de andere kant, doe ook maar wel. Ze komen nog van pas.
We hadden de moeder en de oma van mijn vriend op bezoek uit Iran. ‘ Op bezoek’ betekent vijf maanden lang in een tweekamerwoning met continu vier mensen en ieder weekend familie erbij dus gemiddeld acht mensen die drie keer per dag warm eten en nooit naar buiten gaan omdat daar de zon schijnt: veel te heet.
Wat een geweldige tijd, het geklets en geroddel en gekook en gelach en geknuffel en gemopper.
Toen gingen we sightseeing doen, in Volendam en op de Pier in Scheveningen. Remember, het was heet.
Moeder en oma, beide met hoofddoekje op de pier. Ze keken naar het strand. Geen strand te zien. Alleen maar roze mensenvlees, zover het oog reikte. Oma moest even scherp stellen.
“Zijn dat mensen?”
“Ja oma.”
“Maar dat zijn toch niet blote mensen?”
“Ja oma.”
De stilte die toen viel, daar kon ik tegenaan leunen. Ik controleerde snel de lengte van mijn rok.
In de weken die volgden zou ik vaak de wind van voren krijgen. Die verdorven westerse moraal, kregen de vreselijke mollahs toch gelijk! Vriend en ik bereikten een verzadigingspunt, en kozen onze routes om de ethische gevoeligheid maar niet te zeer te prikkelen.
Tot mijn vriend en ik op weg naar de markt een foute afslag namen. Langs een sekswinkel.
Moeder sjokte achter ons aan. We verhoogden ons tempo. Maar moeder vertraagde. Bleef stilstaan voor de etalage. Vriend haalde diep adem.
“Kom mama!”
Maar ze bleef staan en zei:
“Wat een mooie kaars!”
Laura Tietjens coacht, danst en schildert en heeft een passie voor alles wat niet gemiddeld is. Zie haar weblog
RSS