Porno voor islamofoben

Peter Breedveld

ei11

Vanaf het moment dat bekend werd dat Femke Halsema met Hassnae een documentaireserie over de islam zou gaan maken, klonk vanuit de domrechtse riolen al het gekrakeel van moslimvreters die zeker wisten dat het een politiekcorrect pamflet over de zegeningen van de islam ging worden, waarin zou worden weggekeken van de harde werkelijkheid. Om man en paard te noemen: ik heb het over Maja Mischke, Bert Brussen, Annabel Nanninga, Marck ‘Pritt’ Burema en andere bewoners van de schimmelige krochten van de vaderlandse virtuele Ku Klux Klan.

Vlak voor de uitzending begonnen ook allerlei mensen uit de antiracistische hoek te morren, waaronder zangeres Rajae el Mouhandiz, bekend van een protestactie tegen de bedreigers van wijnbaruitbaatster Elou Akhiat (die weer even snel is vergeten als ze beroemd werd) en Quinsy Gario, van de anti-Zwarte Pietacties. Die waren weer bang dat islamitische vrouwen in de serie als onderdrukte slachtoffers van de Grote Boze Islam zouden worden opgevoerd.

Moslimvrouwen die gemangeld worden

En in beide kampen, het islamofobe en het antiracistische, ging het ook heel nadrukkelijk om het geld dat in de serie is geïnvesteerd en dat beter aan iets anders besteed had kunnen worden (negertreiterprogramma’s volgens de islamofoben en cursussen Berberchakra’s en intuïtief hennatattoeëren volgens de antiracisten).

Ook zijn zowel de racisten als de antiracisten het erover eens dat Femke Halsema een gruwel is. De racisten vinden haar een allochtonenknuffelaar en de antiracisten vinden haar een racist.

Beide kwamen zondagavond, toen de eerste aflevering van Seks en de Zonde werd uitgezonden, ruimschoots aan hun trekken, want Femke Halsema was veelvuldig in beeld en je kunt een Halsema-hater geen groter plezier doen dan Halsema prominent in beeld brengen. Voor het overige is de uitzending voor beide partijen een teleurstelling geweest, want op De Jaap lees ik dat de ‘schrijnende verhalen van moslimvrouwen die gemangeld worden’ ontbraken, terwijl Abdelkader Benali juist schrijft dat Seks en de Zonde een ‘Ons soort mensen documentaire’ is, ‘over die Andere Soort Mensen die kapitaliseert op ressentiment jegens moslims.’

Vrije en dwarse vrouwen

Moslim-bashen volgens de één en moslims knuffelen volgens de ander. Nu kan ik me best iets voorstellen bij de bevooroordeeldheid van Benali, die al op Twitter begon te mauwen toen de openingstitels nog niet eens waren afgelopen. In een wervende tekst voor Seks en de Zonde gaat het over een ‘geloof dat dikwijls zo hardvochtig voor vrouwen is‘ en de vraag of er ‘een plek is voor vrije en dwarse vrouwen in de islam’. In interviews zet Halsema ook steeds de tegenstelling tussen vrije vrouwen en de onvrije islam dik aan en ze zegt dat ze, na alle gesprekken die ze had met de vrouwen in verschillende islamitische landen, somber gestemd is.

Dus ja, dat je dan de gebruikelijke reactionaire jeremiade verwacht waarmee blanke, zichzelf tot Wereldkampioen Feminisme uitroepende vrouwen tegenwoordig dagelijks de opiniepagina’s volbraken, vind ik niet zo gek. Maar Benali kan toch moeilijk volhouden dat, zoals hij twitterde, met deze documentaire Wilders op zijn wenken wordt bediend. De moslima die in de eerste aflevering centraal stond, is een vrouw die haar eigen keuzes maakt en toch een gelovige is gebleven. Een vrije moslim geldt als oxymoron in Islamofobië.

Kritisch durven zijn

Een grote teleurstelling dus voor de moslimvreters. Behalve de jankerd op De Jaap die met zijn lul in zijn hand klaar zat voor een potje rukken op een ‘gemangelde moslima’ en in plaats daarvan genoegen moest nemen met een vrouw ‘die al heel snel de hoofddoek in de ring had gegooid’ (zonder zijn hulp!), is ook de jacobijnse haatnon Maja Mischke, die haar stukjes tegenwoordig voor De Dagelijkse Stürmer bij elkaar harkt, niet te spreken over de keuze voor een ‘ontwikkelde, eigenzinnige, gelovige vrouw met Marokkaanse roots en inmiddels zonder hoofddoek’.

Mischke wil ‘een open discussie’ tussen onderdrukte moslimvrouwen en ‘vrije westerse vrouwen die kritisch durven zijn en niet bang om voor islamofoob te worden uitgemaakt’. Wie wel eens vaker een stukje van Mischke leest, weet wel hoe zo’n ‘open discussie’ zonder angst voor islamofoob te worden uitgemaakt, zou gaan. Een soort kruisverhoor wordt dat, waarbij de moslimvrouw zich uiteindelijk jankend van uitputting aan de voeten van de vrije westerse vrouw werpt om alsjeblieft te worden bevrijd. De volstrekt van humor gespeende Mischke heeft verder uitgezocht dat de maakster van een liedje, dat in de soundtrack van Seks en de Zonde is gebruikt, geen moslim is en daarmee is kennelijk ook een gebod overtreden.

Fenomenaal dom

Ik heb het al meermaals gesignaleerd: in Nederland hebben we onze moslima’s graag onderdrukt en gehoofddoekt en smachtend naar verlossing door vrije, westerse vrouwen als Maja Mischke, Annabel Nanninga, Elma Drayer en Nausicaa Marbe. Porno voor islamofoben willen we. Nou ja, ik niet, jullie. Nou ja, jullie ook niet, zij willen dat. De moslimvrouw die zichzelf wel redt, wordt gehaat.

Dat worden moeilijke zondagavonden voor de islamofoben, de komende weken. Elke vrouw in Seks en de Zonde is een gelovige moslim die zich in haar eentje door situaties heenslaat waarin Mischke al in de eerste seconden van pure angst tot stof zou zijn vergaan. Want ja, het is niet altijd even leuk in die moslimlanden, maar dat komt niet door de islam, dat komt door types als Mischke: dogmatisch, verbeten, vooringenomen, zelfingenomen en vooral ook monumentaal dom. Het is hilarisch dat Mischke zichzelf beschouwt als ‘bevrijde vrouw’ want ze zit muurvast in haar eigen dogmatische verstarring, net als al die andere ingebeelde vrouwenbevrijders.

Miljoen kijkers

Face it, wie gaat zitten uitzoeken of de maker van een liedje in een serie over moslims wel moslim is, verschilt niet zoveel van de haatbaard die wel even voor Veena Malik bepaalt hoe ze moet leven.

Het lachste is nog dat al dat gescheld op Seks en de Zonde, dat drie jaar geleden begon, de makers geen windeieren heeft gelegd. Bijna een miljoen kijkers, zondagavond en iedereen praat erover. Dat maakt dat neerbuigende advies van die Jaap-krabbelaar aan Halsema om eerst eens te leren documentaires te maken, onbedoeld grappig.

Bekijk de eerste aflevering hier.

Als alle lezers van Frontaal Naakt, het enige echte dissidente geluid in Nederland, nou maandelijks twee euro zouden storten, zouden de makers van deze website volkomen autonoom zijn! Stort op rekeningnummer NL59 RABO 0393 4449 61 (N.P. Breedveld, Rabobank Rijswijk), SWIFT BIC RABONL2U o.v.v. ‘Frontaal Naakt’.

13 mei 2014 — Peter Breedveld

Reacties gesloten. Reageren? Mail de redactie.

« home