Een Marokkaanse met een wijnbar
Peter Breedveld
Foto: Zo’é
Ik ben dol op Marokkaanse wijn, vooral de witte (ik drink bijna alleen maar witte wijn). Mijn favoriet is Aït Souala, een stevige wijn van de Viognierdruif die toch heel elegant is. Dat is Marokko: robuust maar elegant, zoals de Marokkaanse vrouwen.
In Marokko wordt al sinds de Fenicische tijd onafgebroken wijn verbouwd. Per jaar produceert Marokko 450.000 hectoliter wijn. Dat is niet zoveel als Frankrijk (50 miljoen hectoliter) maar aanzienlijk meer dan Nederland, met zijn duizend hectolitertjes wijn van abominabele kwaliteit. In Nederland begon de wijnbouw pas in de Middeleeuwen, maar Nederlanders hebben altijd liever bier gedronken, dus lang heeft dat niet geduurd. Het Nederlandse klimaat helpt natuurlijk ook niet.
Fietser doodrijden
Dat we even helder hebben met welke cultuur een Marokkaans-Nederlandse vrouw precies ‘botst’ wanneer ze een wijnbar begint. Dat is niet de Marokkaanse cultuur. Ze zou met de Marokkaanse cultuur botsen als ze een bierkelder begon waar haar gasten zich de hele avond vol lieten lopen op het ritme van de Toppers, om daarna op straat een toevallige passant in elkaar te schoppen of dronken achter het stuur een fietser dood te rijden. Want dát is Nederlandse cultuur.
‘Een Marokkaanse vrouw die een wijnbar opent: de controverse kan haast niet groter’, hyperventileert treinkrant Metro over de veertigjarige Elou Akhiat. Ze botst volgens Metro met de Marokkaanse cultuur en is daarmee ‘het vleesgeworden voorbeeld van integratie’.
Kuiltje voor de jus
Daar zijn de media dol op, op Marokkanen en Turken die ‘botsen’ met hun cultuur. Daarom zie je die Marokkaanse schrijver met dat geweldige haar steeds bij Pauw & Witteman en heeft Kustaw Bessems’ Volkskrant-bijlage Vonk elke week een ex-moslim die over zijn of haar trauma’s schrijft. Dat is de voorwaarde om geaccepteerd te worden in Nederland: je moet ‘botsen’ met de cultuur waarin je bent opgegroeid.
En dan nog: Metro blijft Elou Akhiat consequent opvoeren als ‘Marokkaanse’. Geen Nederlander, geen Rotterdammer, maar ‘Marokkaanse’. Ze zal nooit worden geaccepteerd als een Nederlandse, al gaat ze elk weekend naar de parenclub en graaft ze een kuiltje in haar stamppot voor de jus, want een Nederlandse is blank en blond met lichte ogen.
Sluiers en gearrangeerde huwelijken
Als een Nederlandse een wijnbar zou zijn begonnen, zou Metro hebben geschreven over haar liefde voor wijn, haar ondernemingszin. Maar Akhiat is Marokkaanse, dus moet het over de islam gaan en over sluiers en gearrangeerde huwelijken. Fuck die wijnbar! Waarom draag je geen sluier?
Kijk, zo schrijven ze in Amerika over een immigrant met een eigen zaak. Zo hoort het, godverdomme. De Amerikaanse cultuur is veruit superieur aan de Nederlandse.
Ik twitterde erover en meteen reageerde een lampie dat er inderdaad heel wat meer bij komt kijken voordat Elou Akhiat zich ‘geïntegreerd’ mag noemen: ‘Ook sinterklaas en onze cultuur accepteren‘. Het ontbreekt er nog maar aan dat Marokkaanse en Turkse vrouwen zich niet moeten onderwerpen aan een maagdelijkheidstest. Dat je je wel als een echte gezonde Hollandse meid in het fietsenhok hebt laten ontmaagden door de grootste lul van het schoolplein.
Verplichte vaginainspectie
Maar misschien moet ik onze politici niet op ideeën gaan brengen. Een verplichte vaginainspectie voor migrantenmeisjes komt er op zeker. Wedje leggen? Lodewijk Asscher zet er zijn handtekening onder.
Ik wens Elou Akhiat veel succes met haar nieuwe zaak en binnenkort kom ik daar wijn drinken en inspecteren of er serieus waar echte diamanten in haar kroonluchters zitten, zoals Metro beweert.
Als alle lezers van Frontaal Naakt, het enige echte dissidente geluid in Nederland, nou maandelijks twee euro zouden storten, zouden de makers van deze website volkomen autonoom zijn! Stort op rekeningnummer NL59 RABO 0393 4449 61 (N.P. Breedveld, Rabobank Rijswijk), SWIFT BIC RABONL2U o.v.v. ‘Frontaal Naakt’.
RSS