Frontaal
Naakt
29 oktober 2011

Rechtsstaat

Peter Breedveld


Illustratie: Norman Lindsay

Dus ik pak je alles af: de pleegouders van wie je zoveel houdt, je thuis, je vrienden, je geluk, je toekomst, alles. Maar hé! Als je naar de wedstrijd FC Twente – PSV wilt, dan kan dat. Want zo ben ik dan ook wel weer.

De onbeholpen horkerigheid van Henk Bleker, gisteren bij Pauw & Witteman, is exemplarisch voor De Hollander. De Hollander draait zich in allerlei onmogelijke kronkels en bochten om zijn medemens te naaien, maar hij wil niet dat je hem dat euvel duidt. We hebben iets groots verricht in Indië; we hebben de vrouwen en kinderen in Srebrenica gered; als je naar FC Twente – PSV wilt, dan kan dat.

Wat bezielt zo’n lege huls van een man? Mauro hoeft waarschijnlijk maar met z’n vingers te knippen om elke voetbalwedstrijd te zien die hij wil, in het gezelschap van heel wat aangenamer mensen dan Henk Bleker. Want niet iedereen in Nederland is een harteloze hufter. Er zijn heel veel initiatieven om iets voor Mauro te doen. Een online petitie, bijvoorbeeld, en een oproep om een menselijk schild rond Mauro te vormen.

Het bericht over dat laatste initiatief op Spitsnieuws.nl gaf een leerzaam inkijkje in de ziel van De Hollander, zoals de berichtgeving van de Telegraaf Media Groep altijd doet. De reacties van lezers, die Mauro graag zien vertrekken, liegen er niet om. Je hoeft geen Sherlock Holmes of Albert Einstein te zijn om te zien dat degenen, die er zoveel aan is gelegen om Mauro uit te zetten, niet erg sympathieke mensen zijn. Ik heb de afgelopen dagen nogal wat vitriool voorbij zien komen; van pogingen de pleegouders van Mauro te criminaliseren tot openlijke (en door de Telegraaf Media Groep goedgekeurde) oproepen tot massamoord en de ijzingwekkend schofterige sneer van PVV’er Wim Kortenoeven.

Er wordt door de Mauro-uitzetters nogal eens gewezen op het feit dat de voorgangers van Gerd Leers, Nebahat Albayrak en Ernst Hirsch Ballin, Mauro ook niet wilden laten blijven, en dat de wet, die Leers zou dwingen een onmenselijke apparatsjik te zijn, uit de koker van Job Cohen komt, maar wat doet dat ertoe? Leers laat hier een mooie kans liggen om te laten zien dat hij een Mensch is. Daar laat de wet ook ruimte voor, zoals twaalf rechtsgeleerden betogen in de Volkskrant.

Bleker bleef er bij Pauw & Witteman maar op hameren dat Mauro moest worden uitgezet om de rechtsstaat te redden. Maar het ontberen van menselijkheid heeft niets te maken met recht, een jongen bij zijn familie weghalen is geen recht en waar staat de ‘C’ in ‘CDA’ nog voor als die partij synoniem is voor het klakkeloos uitvoeren van regels en wetten? Daar hoef je geen christen voor te zijn, en er is ook niks christelijks aan.

Het ging Bleker ook niet echt om de rechtsstaat, bleek later. Als Mauro zou mogen blijven, dan had dat consequenties, zei hij, omdat in een rechtsstaat alles samenhangt. Wat hij leek te zeggen, was dat er dan nog meer mensen als Mauro zouden mogen blijven vanwege het gelijkheidsprincipe en daar moet je toch niet aan denken, dan loopt het de spuigaten uit. Een land vol Mauro’s! Dat wil je niet in dit land vol Kortenoevens!

Nee, je verricht een daad van barmhartigheid, en voor je het weet ben je continu bezig een goed mens te zijn. Een christendemocraat zou zich voor minder van kant maken. Daar zul je CDA’ers als Leers, Bleker en Mirjam Sterk dan ook niet op betrappen. Die zouden het kindje Jezus ook geen schijn van kans gegeven hebben.

Want dat zou tegen het uitdrukkelijke bevel van koning Herodes zijn geweest.


Reacties gesloten. Mail de redactie.

« home