Rotterdammers in Amsterdam
Suna Floret
Rotterdam – Amsterdam. Het blijft een wereld van verschil. Afgelopen weekend was ik met mijn vriendinnen na een lange tijd weer in Amsterdam en het leek alsof we in een ander land liepen. We wilden eens een bezoekje brengen aan een Comedycafé.
En niet alleen tijdens de voorstelling viel er te lachen, ook onderweg naar het café zagen we dingen die alleen maar in Amsterdam kunnen gebeuren. Het tolerantiegehalte is er wat hoger. Rotterdam is zó veel terughoudender. Ik denk dat ik het misschien zelfs beleefder kan noemen.
Op het Leidseplein heb je een levensgroot schaakbord en er stond een groepje mensen om het bord heen, van het spel te genieten. Totdat er een stuk over zes mannen langsliepen die verkleed waren als groene buitenaardse wezens. Ze liepen over het bord heen, pakten snel een paar pionnen en sprinten weg. Je zag opeens zes groene mannetjes naar verschillende richtingen rennen op het Leidseplein en niemand die wat deed. Alsof dit elke dag gebeurde. In Rotterdam had je waarschijnlijk één van die andere pionnen op je hoofd gekregen tijdens het sprinten. Of iemand had je getackeld.
De vrouwen zagen er in Amsterdam anders gekleed uit, er reden andere soorten auto’s, de mannen deden anders. Er zijn minder grenzen in de omgang, iedereen is wat losser. Ons groepje voelde letterlijk een cultuurverschil.
Na de voorstelling, die trouwens erg leuk was, liepen we op ons gemakje terug om de stad een beetje te verkennen. Het was al bijna middernacht en we zagen twee mooie jonge dames met mooie rokjes langs het water zitten, met een flesje wijn en twee glazen. Heerlijk was dat om te zien. In Rotterdam heb je maar weinig van dat soort plekjes. En als je dat wel zou hebben, moet je vier broers meenemen om je te beveiligen. Niemand viel de twee lastig.
Ook zagen we twee heren langslopen in roze strakke broeken met grote gaten, doorschijnende hemdjes, verliefde blikken, ze liepen hand in hand en eentje had zelfs nagellak. Prima allemaal, maar ik denk dat we het in Rotterdam minder snel zullen zien.
Zelfs onze wandeling naar de parkeergarage leek een film. We waren in shock toen we zagen dat we twintig euro moesten betalen voor 3,5 uur parkeren, maar goed. In de auto zei mijn vriendin “In Rotterdam ken iedereen ook gewoon zijn eigen wezen, weet je wel. Maar wij zijn gewoon anders dan die Amsterdammers. Dat is het.”
Journalist Suna Floret (29) heeft een wekelijkse column in het Algemeen Dagblad en af en toe klust ze bij voor Frontaal Naakt. Haar weblog is meer dan de moeite waard. Volg haar ook op Twitter.
RSS