Seks

Josje

Foto: Adeline Keil

Dochter van negen: “Mamma, waarom was jullie deur dicht?”

Ik: “Omdat je vader en ik aan het vrijen waren.”

Dochter: “O, oké.”

Tijdens mijn ongeveer tiende levensjaar leerde ik over de bloemetjes en bijtjes. Mijn moeder liet mij bij wijze van seksuele voorlichting een (overigens prachtig) geïllustreerd boek zien, waarin ik zag dat bloemetjes door bijtjes werden bevrucht, honden het op zijn hondjes deden en dat een meneer zijn penis in een mevrouw deed. Zo’n serieus meisje als ik was, liet ik niets merken en luisterde ik heel goed. Ondertussen borrelde het wel binnenin mij van verbijstering en walging. Mijn váder deed dát met mijn moeder!

Ik had mijn ouders elkaar nooit echt zien kussen en knuffelen. Lange tijd heb ik dan ook nooit begrepen hoe hun kinderen op de wereld waren gekomen.

Ik had tijdens mijn jeugd veel vriendjes waarmee ik (tong)zoende. Ook tastten wij elkaar gretig af, wel altijd met kleren aan. Mijn eerste keer met echte seks was op mijn zeventiende, waar ik nu nog steeds veel spijt van heb. Dat vriendje was een loser, om met de woorden van de tegenwoordige jeugd te spreken. Ik had sterk het gevoel dat ik met hem naar bed moest, zodat ik er bij hoorde. Dan was ik een echte vrouw. Met dat vriendje ben ik nog een paar jaar samen geweest, waarin wij elkaar totaal aftakelden.

Op mijn tweeëntwintigste kwam ik een man tegen, met wie het direct op veel fronten klikte. Eén keer – een maand na onze eerste ontmoeting – bracht hij mij naar de trein. Tegenover elkaar staand – ik op de trede van de trein, hij, een kop groter, op het perron – legde hij zijn grote, zachte handen op mijn wangen en vroeg: “Mag ik je kussen?”. Ik knikte en kreeg de zachtste, liefdevolste kus dat ik tot dan toe had gekregen.

Weer een maand later beleefden wij onze eerste vrijpartij, en dat was net zo zacht en liefdevol als onze eerste kus.

Met deze man ben ik nu dus nog steeds samen.

Ik ben ervan overtuigd dat door onze grote liefde voor elkaar mijn man en ik een vrije seksmoraal tegenover onze dochters hebben. Hiermee wil ik zeggen dat wij het heel gewoon vinden om elkaar te kussen en te knuffelen met onze dochters erbij. Wij zeggen ook tegen hen dat hun pappa en mamma even tijd voor elkaar willen hebben op hun slaapkamer. De meisjes vinden het allemaal prima. Net zo prima en gewoon als dat ik tegen hen zeg: “Ik hou van je.”.

De twee oudste dochters weten nu inmiddels wat seks is, en natuurlijk deden zij ook daar giechelig over. Vooral toen ik met een banaan en een condoom liet zien hoe de zaadjes van pappa tegengehouden kunnen worden.

En toch houd ik mijn hart vast.

Wat gaat er gebeuren als mijn dochters de puberleeftijd bereiken en allerlei lekkere dingen gaan ontdekken? Ik weet zelf immers nog hoe lekker en spannend het was om te (tong)zoenen en af te tasten. De herinnering aan de grote teleurstelling van de eerste keer seks knijpt ook nog steeds mijn hart dicht.

Tegenwoordig zie ik hoe jonger de meisjes zijn bij hun eerste keer seks. Ik lees vaak verhalen over meisjes die zich ‘gedwongen’ voelen maar mee te doen. Het lijkt mij alsof de jeugd van tegenwoordig alleen door seks geobsedeerd is. Of is het de toegenomen aandacht daarvoor, dat het ‘probleem’ vergroot? Of zijn het mijn bange, moederlijke gevoelens?

Geven mijn man en ik niet het verkeerde voorbeeld door zo openlijk van elkaar te houden? Gaan onze dochters daar niet het hunne van denken? “Wat pappa en mamma doen, kan ik ook.”. En dan er later achter komen dat seks heel wat anders is dan liefde.

In al mijn moederlijke liefde vertel ik onze dochters dat vrijen uit liefde zoiets heerlijks is. Dat ik hoop dat zij dat ook mee zullen maken. Met een jongen of meisje, wie dan ook.

Ik weet echter zeer goed dat ik er ook voor moet oppassen dat mijn dochters zich verplicht voelen te wachten tot die ene grote liefde. Misschien is het juist goed om allerlei smaken uit te proberen.

Iemand schreef aan mij: “Een sterk kind bepaalt zijn eigen weg. En die kracht komt niet van knellende regeltjes.”.

Josje is moeder. Roodgestift, met bekoorlijke rondingen en sinds kort hooggehakt. En in de hoop dat haar dochters uiteindelijk zullen weten en vooral voelen wat liefde is.