Straatmentaliteit
Anita Brus

Vaak realiseer je je als docent in het voortgezet onderwijs bij thuiskomst pas echt wat er die dag allemaal is gebeurd. Zo ook vandaag.
“Ik vind het zo knap van u dat u rustig bleef, ikzelf zou al lang uit elkaar gebarsten zijn!” merkte een leerling op nadat ik er een baldadig meisje had uitgestuurd en een jongen, die met een deur sloeg, persoonlijk had begeleid naar de coördinator. Kokend van binnen keerde ik naar de klas terug om mijn les koelbloedig af te ronden.
Of de reactie van een jongen die er van langs had gekregen van een collega. Toen de collega uit zicht was uitte hij zijn woede in een knap staaltje straattaal en eigenlijk een complete rap, met als doel die docent eens even flink af te branden. Anderen vielen hem bij met nog meer heftige teksten, die ik maar moeilijk kon stoppen.
Straatmentaliteit
Wat maakt een aantal leerlingen in hun eerste reacties zo brutaal? Hoe zit dat thuis? Worden zij thuis wel genoeg gecorrigeerd? We hadden het er naderhand over in de docentenkamer.
Volgens mijn collega brengen jongeren tegenwoordig niet alleen de straattaal mee naar de klas, maar ook de daarbij horende straatmentaliteit. Het conflict was er om te doen geweest dat de leerling in kwestie zijn pet weigerde af te zetten en in te leveren (petten mogen niet bij ons op school). Dat je dan je pet zou moeten afstaan kan niet op straat, want dat betekent gezichtsverlies. Volgens mijn collega kennen veel jongens het verschil niet meer tussen ‘op school’ en ‘op straat’ en wordt het nog moeilijker ze te corrigeren als zij zich gedekt weten door hun ouders thuis.
Pestprotocollen
Sommige kinderen dwingen respect af als je hun ouders eenmaal ontmoet. Knap dat jij het nog zo redt met zulke ouders!
Maar voordat ik nu half Frontaal Naakt over mij heen krijg; er bestaan ook ultiem lastige pubers. Die moeten worden aangepakt op school met pestprotocollen en andere protocollen, maar dat helpt alleen als thuis ook door ouders wordt ingegrepen. Niks ongelimiteerd op je mobiel WhatsAppen tot diep in de nacht en elke dag in de supermarkt werken om ’s avonds ook nog te gaan sporten. Dat is zeker niet bevorderlijk voor het maken van huiswerk!
Wat, huiswerk? Misschien moeten wij dat maar liever afschaffen, want welk kind maakt zijn huiswerk nog.
Sexy dames
Vandaag greep ik in; droogde de tranen van de rapper, voorkwam spieken, liet digitale oefeningen doen over Spaanse sporten, miste de stagiaire, was ontroerd door drie jongens die vreselijk hun best deden de sexy dames op hun PowerPoint in serieuze Spaanse bewoordingen te beschrijven, deed wat kopieerwerk tussendoor, surveilleerde in de pauze en liet kinderen propjes oprapen, had een leuk gesprekje met een jongen over voetbal, moest nog heel veel schriftelijke overhoringen nakijken en trok voorzichtig oortjes uit een jongensoor omdat er in de les niet naar muziek geluisterd mag worden op mobieltjes die stiekem toch steeds weer te voorschijn worden gehaald.
Vroeger had je dat Postbus 51 spotje met: “Leraar, elke dag anders!” Die slogan geldt gelukkig nog steeds.
Anita Brus is docent in de Spaanse taal/literatuur/kunst en schrijft over tango in het tijdschrift La Cadena. Zij publiceert ook teksten in het Spaans en in het Nederlands op haar eigen weblog. Lees het verbijsterende relaas over haar domrechtse date. Volg haar op Twitter.





RSS