Stroomstok
Hassnae Bouazza
Illustratie: Norman Lindsay
Vakantie! En dat betekent behalve veel zon, zee, water en lekker eten, zeker ook irritante vakantiegangers, luidruchtige brulapen en vliegtuigvolk dat je het liefst met een stroomstok tot de orde zou roepen.
En over die laatste wil ik het even hebben. Je kent hen vast wel, mensen die nog maar net zijn ingestapt of al op het knopje drukken om de stewardess aan het werk te zetten: ‘mag ik wat drinken’. Alsof ze in de Business class zijn ingecheckt. Van die lui die eindelijk hun slaafse bestaan voor eventjes mogen vergeten en meteen iemand anders als slaaf willen inlijven, al was het maar voor de duur van de vlucht. Wat drinken? Alsof ze van de woestijn komen en werkelijk niet even kunnen wachten tot iedereen geïnstalleerd is en het saaie karretje met drankjes langskomt.
Aan de stoel trekken
Wat te denken van types die onmiddellijk hun stoel naar achteren duwen, nul rekening houdend met de passagiers achter hen. Iedereen weet dat als er opgestegen of geland moet worden de stoelen rechtop dienen te staan, maar deze weekdieren hebben altijd een of meerdere persoonlijke waarschuwingen nodig. Stroomstok, zeg ik. Dan gaan ze wel rechtop zitten.
Mensen die niet gewoon rustig in hun stoel kunnen blijven zitten: heen en weer schuiven, non-stop tegen de rugleuning duwen of erger nog, steeds aan de stoel voor hen duwen en trekken. Zo had ik eens een nachtvlucht uit Beiroet. De dame achter me zat constant aan mijn stoel. Constant. De hele fucking nachtvlucht door. Toen ik er uiteindelijk wat van zei, wist ze werkelijk niet waar ik het over had. Maar ze bleef daarna wel van mijn stoel af.
Stoelriemen vast
Interessante lui die op het móment dat het ‘stoelriemen vast’ teken uitgaat, uit hun stoel vliegen om iets uit hun tas te pakken. Nu vraag ik je: wat kan er zo verschrikkelijk belangrijk zijn dat je het meteen, subiet, als de wiedeweerga nodig hebt en waarom kon je dat ongelooflijk belangrijke ding niet meteen al uit je tas halen en bij je houden. Sommigen presteren het de hele vlucht lang (en die kan wel eens twaalf uur duren) steeds maar weer de lockers open te doen om wéér wat te pakken. Vastnieten aan hun stoel zou je hen.
Types die denken dat het vliegtuig van hun vader is en er rondlopen alsof ze heer en meester zijn. Groepen die hele vergaderingen beleggen op het gangpad en de boel blokkeren. Lallerds die zichzelf grappig vinden, zich te goed doen aan de drank en steeds luider worden. Stroomstok.
Penetrante stank
Stinkerds. Mensen die niet douchen en extreme walmen vrijlaten uit elke porie. Zo werd een korte vlucht naar Londen eens een hel voor ons. Nimmer zo’n penetrante stank meegemaakt. De dame zelf leek er geen last van te hebben, en de man naast haar met wie ze geanimeerd in gesprek was evenmin. Wij hielden onze mond en neus dicht om geen molecuul van de vervuilde lucht binnen te krijgen.
Stinkerds, deel twee: goorlappen die scheten laten. In een andere korte vlucht uit Londen, had de man voor ons een hele symfonie van scheten. Het leek wel de derde van Mahler. Hoe korte vluchten eindeloos worden.
Stinkerds, deel drie: mensen die gaan rochelen tijdens de vlucht. Had ik er laatst eentje van. Begon heel hard te rochelen en hield niet meer op.
Stroomstok.
Lees Hassnae Bouazza’s nieuwe website, Aicha Qandisha. Voor alles dat de zinnen prikkelt. O, en koop haar boek, Arabieren Kijken.
RSS