Tonnetje
Bernard Koekoek
Illustratie: Luis Ricardo Falero
Ton Elias, de hofnar van de VVD, heeft zich nog eens achter de oren gekrabd na de actie van RTL Nieuws. RTL benaderde twee weken geleden alle Tweede Kamerleden met het verzoek openheid te geven over veroordelingen in hun verleden. Dat alles natuurlijk naar aanleiding van de stormvloed aan PVV’ers die over de schreef bleken te zijn gegaan. Van 149 Kamerleden ontving RTL een reactie, alleen Hero Brinkman weigerde te reageren, naar verluidt had dat van doen met principiële redenen, wat in theorie natuurlijk ook voor een PVV’er een argument kan zijn, ook al betreft het de enige PVV’er die voor openheid in de partij strijdt.
Van de 149 ontvangen reacties bevatten zeven een bekentenis, vijf maal bij de PVV, één SP’er – Paul Ulenbelt, te hoog alcoholpromilage bij controle in 1976 – en één VVD’er, Ton Elias. Ook Tonnetje had wat diep in het glaasje gekeken toen hij in 1981 staande werd gehouden, hij kreeg een voorwaardelijke rijontzegging.
Geen haan die daar naar kraait, met uitzondering, zo lijkt het, van Elias zelf. Elias heeft het namelijk nodig geacht om RTL te benaderen met het verzoek openheid van zaken te geven over eventuele veroordelingen van haar journalisten. Niet geheel verrassend heeft RTL dit verzoek afgewezen, Elias zal toch ook niet anders hebben verwacht, maar wat heeft hij hier nou mee willen bereiken?
Elias is zelf ooit journalist geweest, voordat hij zich een zetel in het Haagse verwierf. Een eventuele publicatie van veroordeelde journalisten zou dus betekenen dat hij wederom met naam en toenaam op de lijst zou schitteren. Misschien is de aandacht hem welgevallen en betreurt Elias het overwaaien van de storm, maar erg plausibel is dat niet.
Tussen de regels door valt in de brief van Elias iets anders te lezen. Zijn verzoek om het justitieel verleden van journalisten te openbaren, impliceert dat hij het kennelijk een goede zaak vindt dat dit soort verhalen naar buiten komen. Dat valt te lezen als een compliment voor RTL. Zelfs Kamerleden met een smetje op het blazoen verwelkomen blijkbaar het lichten van hun doopceel. Als Elias niet happy is met de oproep van RTL, is het toch erg vreemd dat hij eenzelfde oproep retour afzender doet. Waarschijnlijk heeft hij dat zelf even over het hoofd gezien, het is op zijn minst wat omslachtig om RTL zo een schouderklopje te geven.
De parlementaire journalistiek dient als controle van de Haagse machthebbers. Door de mensen te informeren over het reilen en zeilen in de Tweede Kamer, kan de kiezer weloverwogen besluiten welke partij hij steunt. Zou deze controle wegvallen, dan rest de kiezer enkel nog campagneretoriek om een mening op te baseren en dan wordt het al snel propagandistisch. Een liberaal als Elias zou daar juist voor moeten waken. De Volkspartij voor Vrijheid en Democratie heeft alleen al in haar naam een ideaal besloten liggen dat verplicht op te komen voor waarheidsvinding, voor controle van de macht en voor informeren van de bevolking.
Toch heeft het er hier alle schijn van dat Elias een soort misplaatste vergeldingsactie op touw heeft gezet, vanuit een orthodox oog-om-oog, tand-om-tand denken. Opmerkelijk, maar helaas ook veelzeggend over de verhouding tussen de journalistiek en het parlement. Elias benadert de journalistiek als zijn vijand en keert zich daarmee impliciet tegen een democratische gang van zaken. Een belachelijke flater voor ieder Kamerlid, maar zéker voor een oud parlementair journalist. Elias zou beter moeten weten, met deze brief heeft hij een veel ernstigere misstap begaan dan met die borrels van dertig jaar geleden.
Bernard Koekoek is student en bijbeunende journalist. Lees zijn blog (of niet, dat moet u ook eigenlijk helemaal zelf weten).
RSS