Home » Archief » Een Meisje van Honderd


[07.10.2012]

Een Meisje van Honderd

Peter Breedveld


Illustratie: Heinrich Zille

Moemi, de hoofdpersoon van Marion Bloems nieuwe roman Een Meisje van Honderd, begint haar lange leven in 1906, het jaar dat de Nederlanders een massaslachting aanrichtten onder de Balinese adel en Bali onderwierpen. Die slachting maakt van Moemi een wees. Haar eerste levensjaren groeit ze op bij een inheemse vrouw, waarna ze in een Rooms-katholiek weeshuis terechtkomt en tenslotte wordt geadopteerd door een Indo-Europese weduwe die wel handel ziet in Moemi’s paranormale talenten.

Goena goena

Paranormale talenten, inderdaad, want we hebben het wel over een Indische roman. Geen Indische familie waar geen verhalen worden verteld over tovenaars, toekomstvoorspellers en goena goena, geen historisch keerpunt in de geschiedenis van Indonesië waar geen aura van bovennatuurlijkheid omheen hangt. Of het nou de Nederlandse overheersing is, de Japanse bezetting (de voorspelling van Jayabaya), de moord op een groep generaals door Putsch-pleger Suharto of het einde van de heerschappij van diezelfde Suharto (toen hij een keer struikelde, was er geen houden meer aan, het was iedereen duidelijk dat-ie uit de gunst van de goden was geraakt).

Zelf heb ik, toch extreem nuchter van aard, met tranen in mijn ogen wayangpoppen staan verbranden omdat iemand me ervan had overtuigd dat ze bad vibes stonden uit te stralen in mijn huis.

Het is, kortom, onontkoombaar.

Zo ook in Een Meisje van Honderd, dat bij mijn weten de eerste roman in de Nederlandse literatuur is waarin de moderne geschiedenis van Indonesië wordt verteld vanuit Indisch perspectief. Dus hier geen romantisch-nostalgisch gemijmer over het akkoord van Linggadjati van ‘O, was dat akkoord maar uitgevoerd, dan hadden we er iets moois van gemaakt’ en ook geen verontwaardigde zelfkastijding: ‘We hebben ons daar als beesten gedragen’, maar een verhaal over mensen die zich staande proberen te houden in de storm van de Indonesische geschiedenis, alsof die een onvermijdelijk natuurverschijnsel is.

Soap-achtige ingrediënten

Moemi, zo werd me tijdens het lezen duidelijk, is de verpersoonlijking van Indonesië. Verkracht door Nederland, verweesd, heen en weer geslingerd tussen de inheemse bevolking, de Indo’s en de Nederlanders, wier culturele indoctrinatie geen grip op haar krijgt.

Samen met Moemi maakt de lezer een reis door afgelopen honderd jaar van Indonesië, van de koloniale tijd door de Japanse bezetting naar de wording van een moderne staat. De repatriëring en de diaspora van de Indo’s volgen we aan de hand van de lotgevallen van Moemi’s Indo-Europese stiefzussen en hun kinderen en kleinkinderen.

Een Meisje van Honderd is dus – in een notendop – een complete geschiedenis van de Indo’s. Ik geloof niet dat Bloem iets is vergeten. Het bedrieglijke aan dit boek is dat het zo toegankelijk is geschreven. Bloem schuwt zelfs de soap-achtige ingrediënten niet en scheert soms gevaarlijk dicht langs de kitsch heen (en then again, wat is er mis met een goed, solide stuk kitsch?), maar dat betekent niet dat het boek niet vele diepere lagen heeft (laten we hier alsjeblieft de spekkoek-metafoor maar niet gebruiken) en dat haar personages niet rond en levensecht zijn.

Indisch gevoel

Zo zou je een Meisje van Honderd een mix kunnen noemen van Het Land van Herkomst, De Stille Kracht, Bumi manusia en Dynasty en eigenlijk ook weer niet want een Meisje van Honderd is vooral een erg uniek boek.

Eén van de dingen die het boek voor mij zo plezierig maken, zijn de beschrijvingen van de Indische familie. De tantes en de dochters en de aangetrouwde neven en de mensen die je altijd op Indische familiefeesten ziet en waarvan je maar niet begrijpt in welke zin ze nou precies familie zijn, al wordt het je drie keer uitgelegd. Bloem is goed in dialogen, zodat je de tantes hóórt ngobrollen en je je deel van de stieffamilie van Moemi waant.

Her en der las ik op Internet besprekingen van lezers die zeiden dat ze de personages gingen missen toen ze het boek uit hadden, en dat ze het daarom nóg een keer gingen lezen. Dus ik weet dat ik niet de enige ben die zich laafde aan dat Indische gevoel.

En iedereen die het geluk heeft in een Indische familie te zijn opgegroeid, begrijpt nu wat een warm bad Bloems boek is.

Steun Frontaal Naakt, het enige echte dissidente geluid in Nederland! Doneer via Paypal of met een storting op rekeningnummer 39 34 44 961 (Rabobank Rijswijk) o.v.v. ‘Frontaal Naakt’.





boeken, Peter Breedveld, 07.10.2012 @ 11:48

 

 

[Home]
 

11 Reacties

op 07 10 2012 at 14:08 schreef MNb:

Guna guna.
Heb ik in Suriname ook mee te maken gehad.
Creepy. En dan doel ik niet op trivialiteiten als spoken op het kerkhof of bakroes en yorka’s.

Er zijn mensen bij betrokken die nog in de bloei van hun leven zijn, dus dat is een verhaal dat ik niet kan vertellen.
Maar inderdaad, mijn Westerse rationele atheïstische nuchterheid heeft gewankeld. Ik denk er niet graag aan terug.
Ik wil maar zeggen, enige gezonde huiver is niet verkeerd.

op 07 10 2012 at 14:49 schreef Yvonne:

@MNb

Kan je er niet iets over vertellen, MNb? Waar doel je dan op?

op 07 10 2012 at 14:55 schreef Yvonne:

@Peter

Mooie recensie, mooi geschreven.

op 07 10 2012 at 14:55 schreef vander F:

Ik ben nuchter genoeg om te weten dat we niet alles weten,
na wat volstrekt irrationele ervaringen maar geaccepteerd dat mijn atheistische opvatting ook zo z’n beperkingen heeft,
rationaliteit is een overschat gegeven.
En daarbij, wat heeft het leven voor zin zonder het vermogen te hopen, geloven, fantaseren, zonder dat zou er geen toekomst zijn.
(vrij naar Augustinus)

op 07 10 2012 at 16:50 schreef stroepmoes:

beschouw mijzelf als een nuchter mens wars van al wat met spirualiteit danwel occultisme te maken heeft.
Besef terdege dat dit een hele mond vol is doch mijn stelling is er zijn veel die zeggen te geloven doch dat er zijn maar weinig zijn die er naar leven.

Men komt gaarne bij elkaar in moskee of kerk om te getuigen van hun geloof.
Men straalt dan iets uit wat veelal gelijkt als massahysterie doch dit is blijkbaar devotie.

Van jongs af aan gehersenspoeld gaat men mee aan de leiband van hun herder.
Zelfs als die herder zich vergrepen heeft aan jonge kinderen.

Te zeggen dat het leven enkel zin heeft indien men gelooft is een boute stelling.

Wat door geen enkel wetenschappelijk feit onderbouwd kan worden.
Maakt u maar eens een these die dit alles wetenschappelijk kan onderbouwen.
Dat is pas een uitdaging.
Velies u zelf dus niet in iets wat niet aanwezig kan zijn of is.

op 07 10 2012 at 20:43 schreef Edo Blaauw/Haluhalukukeleku:

Ach ja wanneer heeft iets zin?
Als het de moeite waard is lijkt me.
Ik vind ‘t toch nog toe wel de moeite waard, en ik ben atheïst.
Is het allemaal echt zo simpel?
Lijkt mij wel.

op 07 10 2012 at 21:34 schreef MarcodB:

Dat klinkt als een ‘must-read.’ Dank Peter, ik ga het boek halen.

op 08 10 2012 at 01:27 schreef MNb:

Sorry, Yvonne. Ik moet rekening houden met de dorpsroddel. Andere mensen dan ik zouden er last mee kunnen krijgen.
Mijn houding is dezelfde als die van Stroepmoes. Ik geloof niet in guna guna. Maar ik vermoed dat ik ermee geconfronteerd ben geweest en weet dat ik me in die periode niet bepaald rationeel heb gedragen. Dat is achteraf ook wel weer uit te leggen, maar dat laat mijn conclusie onverlet dat enige gezonde huiver niet verkeerd is.
Sindsdien ben ik de roman Goena-goena van Daum meer gaan waarderen. Zoals met Den Ekster of Bronkhorst was het met mij gelukkig nooit gesteld, bij lange na niet.

http://www.scholieren.com/boekverslag/45754

op 08 10 2012 at 16:40 schreef Sam Pieter:

ebook is duurder dan paperback ..?

op 12 10 2012 at 22:43 schreef Boekrecensie: Een Meisje van Honderd «:

[...] in de storm van de Indonesische geschiedenis, alsof die een onvermijdelijk natuurverschijnsel is. Lees meer. Archieftopic1,  archieftopic2 [...]

op 04 02 2013 at 15:04 schreef Hendrik:

Van die enorme berg die ik vorig jaar gelezen heb is voor mij Een meisje van 100 het beste boek van 2012!

Nieuwe reactie
Naam:
E-mail:
Homepage:
  Afbeelding invoegen
 

 


Home

Archief

Meest gelezen in september

O Dit land is krankzinnig geworden
O Ongenuanceerde hufter
O Ik neem nergens afstand van
O Naakt is gezellig
O The Post Online: door Nazi's, voor Nazi's
O Antisemitisme en islamofobie gaan hand in hand
O YouPorn
O Allahu Akbar
O De wereld volgens Anders Breivik
O Laten we het eens over Nazi's hebben

Meest gelezen in 2013

O Fnexit
O YouPorn
O De kut van Sunny Bergman
O Holland for foreigners: can't you take a racist joke?
O Jodenhaat
O Frontaal Naakt Leeft!
O Griezel
O Islamsatire
O 'Fuck off ben je niet goed bij je kankerkop stinkhoer'
O De oorlog tegen bijstandsmoeders

Vermaakt u zich een beetje met deze site? Laat uw waardering blijken met een kleine donatie (grote mag ook!) op rekeningnummer 393 444 961 van de Rabobank in Rijswijk (NL59 RABO 0393 4449 61 - SWIFT BIC RABONL2U) o.v.v. 'Frontaal Naakt'.

Mail!
Stuur uw loftuitingen en steunbetuigingen naar Frontaal Naakt.

Gratis!
Ontvang gratis de Frontaal Naakt nieuwsbrief.

Blurbs!

"How does it feel to be famous, Peter?" (David Bowie)

"Nu weet ik het zeker. Jij bent de antichrist." (Sylvia Witteman)

"Ik ben dol op Peter. Peter moet blijven." (Sheila Sitalsing)

"Schrijver bij wie iedereen verbleekt, weergaloos, dodelijk eerlijk. Om in je broek te piesen, zo grappig. Perfecte billen." (Hassnae Bouazza)

"Ik moet enorm lachen om alles wat Peter Breedveld roept." (Naeeda Aurangzeb)

"We kunnen niet zonder jouw geluid in dit land" (Petra Stienen)

"Jij levert toch wel het bewijs dat prachtige columns ook op weblogs (en niet alleen in de oude media) verschijnen." (Femke Halsema)

"De scherpste online columnist van Nederland" (Francisco van Jole)

"Elk woord van jou is gemeen, dat hoort bij de provocateur en de polemist, nietsontziendheid is een vak" (Nausicaa Marbe)

"Als Peter Breedveld zich kwaad maakt, dan wordt het internet weer een stukje mooier. Wat kan die gast schrijven." (Hollandse Hufters)

"De kritische en vlijmscherpe blogger Peter Breedveld" (Joop.nl)

"Frontaal Naakt, waar het verzet tegen moslimhaat bijna altijd in libertijnse vorm wordt gegoten." (Hans Beerekamp - NRC Handelsblad)

"De grootste lul van Nederland" (GeenStijl)

"Verder vermaak ik mij prima bij Peter Breedveld. Een groot schrijver." (Bert Brussen)

"Landverrader" (Ehsan Jami)

"Voorganger van de Linkse Kerk in Hersteld Verband." (Carel Brendel)

"You are an icon!" (Dunya Henya)

"De mooie stukken van Peter Breedveld, die op Frontaal Naakt tegen de maatschappelijke stroom in zwemt." (Sargasso)

'De website Frontaal Naakt is een toonbeeld van smaak en intellect.' (Elsevier weekblad)

"Frontaal Gestoord ben je!" (Frits 'bonnetje' Huffnagel)

"Jouw blogs maken hongerig Peter. Leeshonger, eethonger, sekshonger, geweldhonger, ik heb het allemaal gekregen na het lezen van Frontaal Naakt." (@JoycePants)

'Fucking goed geschreven en met de vinger op de zere plek van het multicultidebat.' (jury Dutch Bloggies 2009)

'Frontaal Naakt is een buitengewoon intelligent en kunstig geschreven, even confronterend als origineel weblog waar ook de reacties en discussies er vaak toe doen.' (jury Dutch Bloggies 2008)

'Intellectuele stukken die mooi zijn geschreven; confronterend, fel en scherp.' (Revu)

'Extreem-rechtse website' (NRC Handelsblad)

'Peter schrijft hartstochtelijk, natuurlijk beargumenteerd, maar zijn stijl volgt het ritme van zijn hart.' (Hafid Bouazza)

'Complimenten voor Frontaal Naakt. Scherpe confrontatie, zelfs als die soms over grenzen van smaak heen gaat, is een essentieel onderdeel van een gezonde democratie.' (Lousewies van der Laan)

'De meeste Nederlanders zijn van buitengewoon beschaafde huize, uitzonderingen als Peter Breedveld daargelaten.' (Anil Ramdas)

'Peter Breedveld verrast!' (Nederlandse Moslim Omroep)

'Breedveld is voor de duvel nog niet bang' (Jeroen Mirck)

'Nog een geluk dat er iemand bestaat als Peter Breedveld.' (Max J. Molovich)

'Godskolere, ik heb me toch over je gedróómd! Schandalig gewoon.' (Laurence Blik)

Links!


 

RSS RSS