Frontaal
Naakt
10 augustus 2013

‘Islam en rechtsstaat staan op gespannen voet met elkaar’

Ron Doherthy

Modelbaan
Foto: Forum.3.rail.nl

Geachte mevrouw Ouhajji,

Met verbazing las ik uw stuk op FrontaalNaakt.nl. Het ondraaglijk verongelijkt gezever der islamcritici komt u de neus uit. Waarvan akte. De wijze waarop is echter weinig coherent of feitelijk  onderbouwd te noemen. Te beginnen met de kwantiteit van hetgeen u islamkritiek noemt. “Elke dag wel iets”. Ik vraag me oprecht af waar u dat vandaan haalt, maar als het zo is dan kan ik het alleen maar toejuichen. Net als kritiek op andere door mensen verzonnen religie. Als iets aantoonbaar onjuist is mag je er niet alleen tegen ageren, het is je morele plicht. Helemaal als dergelijke nonsens wordt gebruikt om levens te verstieren en in het uiterste geval zelfs te beëindigen.

Debat of kritiek

“Wat die critici ervan weerhoudt eens gedegen islamkritiek te leveren, in plaats van eindeloos te jammeren dat ze dat niet mogen, is me een volslagen raadsel.” Ik moest het viermaal lezen alvorens het tot me doordrong dat het er echt stond. Leest u überhaupt wel eens iets van die verongelijkte critici? Zo ja, dan meen ik u op een blinde vlek voor feiten te betrappen. Er is inhoudelijke kritiek te over. Waar zal ik eens beginnen? Er staan meer dan duizend feitelijke onjuistheden in de Koran. Allah kan niet rekenen (Sura: 4:11-12 en 4:176) Als hij 100% verdeelt komt hij na afloop uit op meer dan 100%. Een soort Jezus en de vissen, maar dan anders. Vergeeft Allah ‘shrik’? Ja (4:153) Nee (4:48) Enfin, zelfs het beste paard van stal springt er wel eens naast. Maar om nu te beweren dat iets een oorzaak kan hebben nog voor de oerknal, terwijl daar toch echt tijd en ruimte voor nodig was. Dat vergt toch de nodige theologische gymnastiek,

waar zelfs de geleerde imam’s van de sharia counsil London niet uitkomen. Zomaar wat voorbeelden van inhoudelijke kritiek op de islam zelf. Er zijn er te veel om dit stukje kort en bondig te houden. Maar er is genoeg stof om te veronderstellen dat er iets rammelt aan de logica van religie. In dit geval de islam. Er rammelt zelfs zoveel dat gesteld kan worden dat de integratie van islam en een democratische rechtstaat met elkaar op gespannen voet staan. Juist omdat elke vorm van debat of kritiek gemeden wordt. Of erger nog, wordt weggezet als een racistische fobie.

Grote spijt

Moving on. Volgens u klagen critici dat er niets over de islam gezegd mag worden.

Ik ken dat argument en het valt me altijd op dat critici van de critici hiermee de boel lekker diffuus houden. Want natuurlijk is het niet zo dat kritiek op de islam direct gelijk staat aan standrechtelijke executie. Tot grote spijt van meneer Breedveld, maar dat terzijde.

Echt lekker ligt het in ieder geval niet. Gistermiddag schreef ik een reactie n.a.v. een tweet van Geert Wilders. Hoon en “ik steek je neer” was mijn deel. Nog beter werd het toen de digitale gemeenschap mijn commentaar op de Koning van Marokko. De Koning was nogal verontwaardigd over de verleende  gratie voor een pedofiel. Hetgeen ik opmerkelijk vond in het licht van de seksuele escapades van de profeet Mohammed. Volgens een jong hip meisje verdien ik daarvoor de doodstraf.

Islamofobie strafbaar stellen

En dit is slechts mijn deel in het verhaal. Hoe hoger de islam-kritische ster aan het firmament, des te verder tegenstanders zullen gaan om hem neer te halen. Geert Wildes kan er over meepraten. Theo van Gogh niet meer. Zijn vriendin Ebru Umar weer wel. As we speak is er zelfs een heuse commissie aan het werk om ‘islamofobie’ strafbaar te stellen. Ik bedoel maar.

Een luie manier van redeneren

Als lichtend voorbeeld van juiste stellingname haalt u Rob van Kanaan. Hij stelt dat er geen islamkritiek is, slechts ‘gezeur’ over mensen van wie wordt aangenomen dat ze islamiet zijn.

Welnu, dat is inderdaad een interessant onderwerp. Te beginnen met het gedrag van Marokkaanse Nederlanders in de openbare ruimte. Het maakt niet uit of ze moslim zijn of niet, de feiten spreken voor zich. Gemiddeld vier (4!) keer crimineler dan andere bevolkingsgroepen. Terecht dat mensen zich hiertegen verzetten. Dat sommigen hier de islam bij betrekken is evenzo juist als het onjuist is. Er is geen aangetoond verband tussen het armetierige gedrag van Marokkanen op straat en hun religie. Simpelweg omdat hier onderzoek naar doen in wetenschappelijk kringen gelijk staat aan carriere-zelfmoord. Op de universiteiten zwaait het progressief moreel gelijk nog altijd de scepter. Evenals ze dit bij meerderheid in het maatschappelijk middenveld, politiek en columnisten doet. Of bent u professor Buikhuisen vergeten?

Valse aannames

De vraag doemt telkens weer op hoe het toch kan, dat met name in gemeenschappen waar de islam de dominante godsdienst is de prestaties zo tegenvallen en de afkeer van het gast/thuisland zo groot is. Waar een ideologie die het sluiten van vriendschappen met ongelovigen afkeurt heer en meester is, die stelt dat een ongelovige vergeleken kan worden met apen en varkens. Hierin een causaal verband menen te ontwaren is echter taboe. Big time taboe. Waarom? Joost mag het weten. Niemand is erbij gebaat, behalve de gemoedsrust van zichzelf moreel superieur wanende types die liever een feit aanpassen dan het te onderkennen.

De Marokkaanse evenals de islamitische gemeenschap is er niet mee geholpen, hetgeen u weinig lijkt te deren.

Wat me tot de volgende conclusie brengt. Uw betoog hangt aan elkaar van valse aannames

‘Correcte’ media

“Ik vraag me overigens af wat dan eigenlijk de bedoeling is van de islamkritiek? Dat moslims van hun geloof vallen, omdat een blanke man het zegt?” waarin u racisme niet schuwt. De kern van uw betoog is dat een kritische mening over de islam slechts bestaat uit kleinzielig volk dat eigenlijk zelf niet tegen kritiek kan. En dat was het dan wel. Dit is het beste wat u te brengen heeft? Is dit de ultieme aanklacht tegen de verderfelijke soort die het in z’n hoofd haalt een religie te bekritiseren? Ik sta nog steeds met mijn oren te klapperen. Zoveel projectie gepresenteerd als feiten doen vermoeden dat die baan als journalist snel gevonden is. Bij de Volkskrant, NRC, VPRO en overige ‘correcte’ media zullen ze er van smullen. Veel succes en let vooral niet op de feiten.

Met vriendelijke groet,

Ron Doherthy noemt zich atheïst, bezorgde burger en studeerde (forensische) psychologie. Hij is ook tegenstander van artikel 23.


Reacties gesloten. Mail de redactie.

« home