Hufters
Suna Floret
Illustratie: Théo van Rysselberghe
Terwijl ik aan het uitchecken was in de metro op het Zuidplein, hoorde ik twee gozers achter me smoezen. Ik keek om en er leek niks aan de hand te zijn. Ik liep door de poortjes heen en opeens werd ik keihard naar voren geduwd. Als ik hakken had aangehad, had ik waarschijnlijk een enkel gebroken, zo hard.
Ik keek achterom en zag dat ik niet álleen door de poortjes was uitgecheckt, maar samen met twee grote Surinaamse zwartrijdende tieners in mijn nek. Ik hoorde letterlijk twee stemmetjes in mijn hoofd. ‘Zeg er iets van, Suna!’ En het andere stemmetje zei ‘Loop alsjeblieft door, want ze gaan je uitschelden en dan kun je helemaal niks meer doen’. Ik kon me niet inhouden. “Wat ben je aan het doen? Vind je dit normaal? Ga je nog sorry zeggen of niet?” Had ik dus beter niet kunnen doen.
‘Sorry? Sorry voor wat? Waar zie je me voor aan? Ik doe wat ik wil, trut!’. Zwartrijder nummer twee leek zich een beetje te schamen, en liep snel de roltrap af. ‘Doe nou niet stoer, ik zeg geen sorry. Hoor je dat, brother, ze wil een excuus!’, riep hij nog naar zijn vriend. En inderdaad, ik was nu nog woester en kon niks terug zeggen. Wat doe je dan? Dan houd je je mond en loop je rustig verder. Ik keek nog een paar keer achterom, hopend dat ze me niet zouden volgen of zo.
Dat is de agressie in Rotterdam waar ik veel last van heb. Op dat soort momenten is het enige wat ik denk: ‘Als ik ooit kinderen krijg, dan wil ik niet dat ze hier opgroeien’. Dat soort agressieve lafaards zoeken ook de juiste mensen op om stoer tegen te doen. Ik ben dan toevallig 1 meter 52. Dit zouden ze denk ik niet flikken bij een vent van twee meter. En zo lang er een ‘zwakkere’ soort is die op dat moment niet tegen de agressie op kan, blijven ze dit soort gedrag vertonen. Wie beschermt mij op dat moment?
Op Het Zuidplein proberen ze hangjongeren wel aan te pakken, al is het door een draaiorgel te plaatsen met ‘irritante’ muziek waar de jongeren van weglopen, maar zelfs op klaarlichte dag gebeurt er nog een hoop. Het is toch niet normaal dat ik na tien uur ’s avonds de metro vermijd vanwege de sfeer die er hangt?
Misschien moet ik toch maar gaan sparen voor een autootje.
Eerder gepubliceerd in Algemeen Dagblad, waar journalist Suna Floret (28) een wekelijkse column heeft. Haar weblog is meer dan de moeite waard. Volg haar ook op Twitter.
RSS