Beerput
Peter Breedveld
Illustratie: Thé Tjong-Khing
Ik verwachtte natuurlijk het één en ander aan haatbagger toen Hassnae me vertelde dat ze gevraagd was om bij Pauw & Witteman over de bevrijding van Gilad Shalit te komen praten. Ik ken de zelfbenoemde ‘Vrienden van Israël’ immers langer dan vandaag en een agressiever, immoreler en onverdraagzamer zootje schorem is er niet.
Maar zelfs ik was niet voorbereid op de tyfoon van blinde haat die al anderhalf uur vóór de uitzending op Twitter begon en die pas gisteravond laat, 24 uur na de uitzending, een beetje tot bedaren kwam. Het hoogtepunt werd bereikt toen Pauw en Witteman Hassnae confronteerden met een filmpje van een Palestijnse terroriste die haar vreugde niet op kon toen ze hoorde hoeveel dood en verderf ze had gezaaid.
Wat was het doel van dit filmpje? Moest Hassnae worden ingewreven dat ze aan de verkeerde kant van de Palestijnse kwestie stond? Dat ze als Arabier deel uitmaakte van een kwaadaardig ras? Afgaande op de reacties op Twitter werd er van haar verwacht dat ze zich, als Arabier, moslim of sympathisant van de Palestijnse zaak, distantieerde van die Palestijnse vrouw.
Ze was duidelijk verbouwereerd door de absurde positie waarin ze gedwongen werd, leek in de lach te schieten, herstelde zich snel, maar daar was Jan Bennink al, bestuurslid van de racistische hufteromroep PowNed, met zijn eeuwig grote muil, die zijn nijpende gebrek aan herseninhoud lijkt te moeten compenseren: Hassnae wilde kindermoordenaars vrijlaten, brulde hij op Twitter. En BOEM! daar begaf de dam het definitief. De absolute razernij stortte zich uit over Twitter.
De wrakstukken, die achterbleven na deze krankzinnige waanzin, die zo’n vierentwintig uur duurde, zijn onder andere andere deze blogpost en deze, op De Dagelijkse Standaard van Joshua Livestro, die zich om mij volstrekt onduidelijke redenen moreel verheven voelt boven de andere domrechtse, islamofobe brulsites.
‘Hassnae lacht om dode joden’. Ik vind dat inmiddels de grens van het betamelijke door het domrechtse gespuis wel ruimschoots is overschreden en ik heb geen geduld meer voor mensen die hier schouderophalend over doen. Dit is pure terreur, bedoeld om mensen uit angst in het gareel te krijgen. Op Twitter prijzen veel mensen de ‘schrijver’ van het stuk op De Dagelijkse Standaard, een zekere Isser alias Ein Dawar, maar alleen een totaal immorele schoft gaat zo kwaadaardig te werk als deze walgelijke fluim.
Ik verwacht ondubbelzinnige veroordelingen van deze smeurcampagnes. Ik wil Vrienden van Israël zien die hier afstand van nemen, ik wil verontwaardiging, en die is tot nog toe uitgebleven. Ik wil wel eens horen wat Ronny Naftaniël hiervan vindt. Die staat altijd vooraan om zijn verontwaardiging te uiten over elke jood die een knoop van zijn jas verliest, maar voor de hufterigheid in eigen kring is hij consequent blind.
Dus kom op, mensen, snijdt die vieze steenpuist uit uw midden weg. Een publieke zuiveringsactie wil ik zien. Anders blijf ik erbij: het pro-Israëlkamp is totaal verrot. Intellectueel failliet (nee, Vrienden, ‘antisemiet’ roepen is nog steeds geen inhoudelijk argument) en moreel in verregaande staat van ontbinding. Er stijgt een beerputlucht uit op. Doe er wat aan.
RSS