Beschaving

Peter Breedveld

Foto: Hiroyo Kaneko

Onder één van mijn reisverslagen uit Shanghai zitten een paar types te zeiken omdat ik durfde te suggereren dat Chinezen beschaafder zijn dan Nederlanders. In Shanghai zie je vrouwen namelijk midden in de nacht alleen door donkere steegjes lopen, zonder enige vrees te worden aangerand of beroofd. En hoppa, meteen worden alle misstanden in China afgerateld: gedwongen abortus, doodstraf, de behandeling van gehandicapten, het ontbreken van sociale voorzieningen, vervolging van dissidenten en misschien nog wel het ergste van alles: dierenleed. Een Nederlander vindt niks zo erg als dierenleed. In andermans land.

Je kunt er de klok op gelijk zetten: zodra je kritiek hebt op Nederland, of op de ‘superieure’ Westerse beschaving, komen de opgewonden boze blanke kereltjes uit hun bedstee gesprongen met hun j’accuses aan het adres van het Grote Boze Buitenland. Er kan en mag geen land beter zijn dan het vrije, tolerante, veilige, nobele Nederland.

Het is natuurlijk waar, de Chinese overheid heeft niet zoveel op met de universele mensenrechten en honden stoppen ze in China in veel te kleine kooitjes. Dat neemt niet weg dat ik me ’s nachts in Shanghai veiliger voel dan in mijn eigen stad. Want ondanks die mooie sociale voorzieningen in Nederland, en dat we hier geen doodstraf hebben en er Kamervragen worden gesteld als het hete zomerweer een hond noodlottig is geworden, hoef je op straat maar iemand verkeerd aan te kijken en hij kickbokst je zo naar de eeuwige jachtvelden.

Dus wat heb je dan aan die beschaafde wetten, als je voor het minste of geringste al een mes in je donder kunt krijgen? Als je medeweggebruikers je van de weg proberen te duwen, je in de trein voor smerige kankerhond wordt uitgescholden als je vraagt of meneer misschien genegen is zijn tas van de zitplaats naast hem weg te halen en ik maak je dood, gast, je hebt vandaag de verkeerde tegenover je, vuile bloedmongool.

In China leven de mensen in een dictatuur, die van hun overheid. Maar in Nederland leven we ook in een dictatuur. Die van onze medeburgers. In Amsterdam moet je als vrouw ’s nachts niet in een sexy jurkje door een donker straatje gaan lopen. In de tram moet je net doen of je de hooligans, die de andere passagiers terroriseren en de zitbanken vandaliseren, niet ziet. Met de taxichauffeur kun je maar beter geen discussie beginnen over de exorbitant hoge prijs. Het is hier erger dan in Mad Max 1, 2 en 3 bij elkaar.

Op straat scheldt iedereen elkaar uit voor kankerlijer, steken fietsers hun vingers op naar opgefokte automobilisten die ze daarop klemrijden en een knal voor hun harses geven. Had je wat? Had je een grote bek, kankerhond? Kijk voor je, mongool.

In Shanghai bewegen drommen mensen zich door smalle straatjes heen, er baant zich iemand op een scooter een weg door de massa, niemand die kwaad wordt, of zelfs maar geïrriteerd raakt. Mensen verdragen elkaar. Ze duwen je aan de kant, maar het is niet agressief bedoeld. Niemand neemt aanstoot. Chinezen vinden het niet erg om de weinige ruimte te moeten delen met andere mensen. De wereld is van iedereen.

En dissidenten? Laat me niet lachen. Maak een grap over PVV’ers en je krijgt in Nederland het rapaille achter je aan, met hun hufteromroep en hun fascistoïde gedachtenpolitie, GeenStijl en De Telegraaf. Mensenlevens worden in Nederland kapotgemaakt omdat ze ervan verdacht worden links te zijn. Dissidenten worden hier (misschien) (niet meer) vervolgd door de overheid, maar door De Telegraaf en haar lezers.

In weerwil van de Dierenpartij en die Limburgse Ridder met het Afzichtelijke Gelaat komen hier nog steeds miljoenen varkens en kippen op een afschuwelijke manier aan hun einde. Na een ondraaglijk, hels bestaan. Ga nou niet naar China staan wijzen, veeg eerst je eigen stoepje schoon.

Nederlanders moeten niet denken dat ze beter zijn dan Chinezen omdat hun overheid voorlichtingsavonden voor de omwonenden organiseert voordat ze de lantaarnpalen gaat vervangen. Waarschijnlijk bent u, lezer, er zo eentje die het verdomt om in de tram op te staan voor een bejaarde man of zwangere vrouw.

Dáár zit je beschaving, niet in een artikel 19-procedure. Bloedmongool.

Laat uw waardering voor deze site (en daarmee voor de strijd voor de vrije meningsuiting) blijken met een kleine donatie (of een grote!) via Paypal of met een storting op rekeningnummer 39 34 44 961 (Rabobank Rijswijk) o.v.v. ‘Frontaal Naakt’.