De Libertarische Partij moet linkser worden

Niek Holtzappel

Rond de eeuwwisseling was ik een poosje betrokken bij de Libertarische Partij, een partij die bij de laatste verkiezingen slechts vierduizend stemmen haalde, nog geen tien procent van de kiesdeler. Mijn betrokkenheid bij de LP heeft mij overigens het predikaat extreemrechts opgeleverd bij de antifascistische organisatie Kafka.

Absolute vrijheid

Het Libertarische idee sprak mij toen aan, en het idee op zich spreekt mij nog steeds wel aan omdat het libertarisme het goede van rechts en het goede van links in zich wist te verenigen, namelijk de absolute vrijheid op zowel persoonlijk vlak (drugs, seksualiteit, migratie) als op economisch vlak (vrijhandel, lage of geen belastingen, eigendom, contractvrijheid). Verder staat het libertarisme voor de absolute vrijheid van meningsuiting, ook (of juist) voor communisten, nazi’s en ander tuig.

Het libertarisme heeft met het anarchisme gemeen dat het de overheid ziet als een onderdrukkend kwaad dat productieven benadeelt ten gunste van improductieven. Wie precies die productieven en improductieven zijn, daar verschillen de meningen over en er bestaan hieromtrent interessante discussies tussen anarcho-kapitalisten en anarcho-socialisten.

De Libertarische Partij profileerde zich echter vooral rechts van het midden. In mijn ogen is dat om verschillende redenen een strategisch onjuiste keuze.

Teveel op Domrechts

In de eerste plaats vanwege de presentatie via Internet. Voor een kleine partij is Internet het uitgelezen medium om bekendheid te krijgen. Het succes van de Piratenpartij in Zweden en Duitsland laat zien dat campagnevoeren via Internet zeer goede resultaten kan opleveren.

De LP en de haar aanverwante blogs Meervrijheid.nl en Vrijspreker.nl waren echter niet origineel en niet aansprekend. Deze blogs lijken te veel op de hangouts van domrechts.

De inhoud bestaat vooral uit veel geklaag over de Boze Linkse Elites en oneindig getheoretiseer over onbegrijpelijke zaken. De reactieruimte wordt gevuld door dezelfde domrechtse frustraten die ook de reactieruimtes van Artikel 7, De Dagelijkse Standaard en soortgelijke boosblogs volplempen en daar zit helaas weinig echt libertarisch geluid tussen.

De domrechtse kiezer zal zich niet snel door het libertarisme laten ompraten, die blijft gewoon PVV stemmen of wijkt strategisch uit naar de VVD. De domrechtse kiezer waar de LP zich op meende te moeten richten, wil namelijk helemaal geen kleinere overheid. Hij wil juist dat de overheid optreedt tegen alles wat in hun ogen vies, vuil en voos is. De individualisten onder de domrechtse kiezers willen vooral de vrijheid om te mogen discrimineren en zichzelf op te sluiten in zelfgekozen blanke en conservatieve getto’s.

Verboden voor negers

Veel would-be libertariërs hebben eigenlijk helemaal niet door dat een Libertarische maatschappij veel ‘linkser’ zal zijn dan in hun ergste nachtmerries. Inderdaad zal in een Libertarische maatschappij een caféhouder een bordje ‘Verboden voor Negers’ mogen ophangen en mogen domrechtse blanke boze mannen hun eigen woonwijken inrichten en met slagbomen en prikkeldraad beschermen tegen de boze buitenwereld.

Ik zou zo zeggen: Laat ze alsjeblieft. Als ik een bordje ‘Verboden voor Negers’ zie, weet ik in elk geval dat daar iemand achter de toog staat aan wie ik mijn geld liever niet wil uitgeven. Bovendien weet ik dat er genoeg weldenkende mensen zijn die dat ook niet zouden willen.

En als de Boze Blanke Man zichzelf achter het prikkeldraad verschuilt, dan kom ik hem minder vaak tegen in mijn eigen buurt. Een win-win situatie dus. De geschiedenis leert namelijk dat open en kosmopolitische gemeenschappen veel succesvoller zijn in het genereren van welvaart en vooruitgang. Ondanks het feit dat open gemeenschappen wellicht ook minder prettig volk aantrekken wegen deze nadelen niet op tegen de voordelen.

Kosmopolitische gemeenschappen trekken de kar

Gesloten, monoculturele, gemeenschappen stagneren, raken versteend in oude gedachten omdat ze andere mensen en nieuwe ideeën als bedreigend zien. Als we naar de VS kijken zien we dat kosmopolitische gemeenschappen zoals New York en Californië de kar trekken. De middenstaten, de fly-over people, danken hun groei alleen aan de herverdeling vanuit Washington in de vorm van subsidies en federale overheidsopdrachten, met name in de defensieindustrie.

Onder het libertarisme kan het creatieve, innovatieve en open minded deel van de natie zich op geweldloze wijze ontdoen van de bekrompen kankeraars. Die laatsten mogen lekker bij elkaar gaan zitten en eventueel verkommeren in cafés die verboden zijn voor negers en hun eigen wijken.

En in een Libertarische samenleving ontbreekt het instrumentarium voor intolerante stromingen om via verkiezingen de staat met haar geweldsapparaat over te nemen. Er is namelijk helemaal geen staat met een geweldsapparaat meer aanwezig.

Meer eigen verantwoordelijkheid

In mijn ogen is juist op de linkerkant veel te winnen voor een libertarische partij. De LP moet zich niet te veel richten op de EU, het klimaat en op andere stokpaardjes van de PVV. Binnen het electoraat van D66, GroenLinks en ook de PvdA lopen veel mensen rond die zonder meer de standpunten omtrent immigratie, drugs, militarisme, vrijhandel en subsidies onderschrijven.

En van deze mensen is er weer een flink deel dat eigenlijk ook voor meer eigen verantwoordelijkheid is, voor minder regels in het economisch verkeer, voor een vrijemarkteconomie dus. Mensen die inzien dat het logisch is dat een terugtredende overheid of zelfs een anarchie automatisch een vrije economie betekent. Mensen die niet willen meebetalen voor bekrompen losers die alles haten wat een beetje anders is.

Positieve, zelfdenkende individuen

De LP moet zich juist richten op de persoonlijke vrijheid en de (im)moraliteit van een optredende overheid. Daar is een wereld te winnen, een wereld van individualistische, kosmopolitische winners. Het linkse betuttelracisme heeft haar tijd al jaren geleden gehad. Het klagende domrechts heeft zijn momentum nu gehad, de toekomst is aan de positieve, zelfdenkende individuen.

Bij gebrek aan een echte libertarische partij heb ik deze keer maar gestemd op een partij die de combinatie van persoonlijke en economische vrijheid het dichtst benadert: D66.

Niek Holtzappel is een kleine zelfstandige niet al te hardwerkende Nederlander. Hij is te volgen op Twitter.