Pornoficatie

Hassnae Bouazza

Illustratie: Mihály Zichy

Vrouwen zijn ‘kapotgeneukt’, lijden aan een ‘gebrek aan aandacht voor vrouwelijk genot tijdens het vrijen’, artsen zien steeds meer meisjes die ‘van onderen helemaal rauw zijn en van voren en van achteren verwoest’ en er heerst onder de jeugd een ‘anale fixatie’. Hoe dit allemaal komt? Door de grote, boze negers en hun rapclips.

Poeh, even bijkomen van het Opzij-artikel waarmee een nieuwe seksuele revolutie wordt aangekondigd. De schrijfster van het artikel, Anke Manschot, voert in haar artikel Ingeborg Breugel op, die een documentaireserie heeft gemaakt over seksualiteit en Myrthe Hilkens, de zelfbenoemde specialiste op het gebied van seksualiteit en jongerencultuur. Nu is het me niet helemaal duidelijk waar Myrthe’s kunde vandaan komt: haar theoriën lijkt ze op één enkel boek te baseren: Ariel Levy’s Female Chauvinist Pig.

Nu is dan echter Myrthe’s eigen geesteskindje aanstonds Mcsex, De Pornoficatie van onze samenleving. Hilkens heeft hiervoor blijkbaar alleen maar gesproken met jongeren die naar porno kijken ‘om ideeën op te doen’, meisjes die tijdens de seks ‘bruusk behandeld willen worden’, mannen die ‘zwaffelen’, en ‘vrouwen die geen nee durven zeggen’ als hun sekspartner hen anaal wil betreden.

Hoe toevallig dat Hilkens allemaal mensen spreekt die haar visie op de verwerpelijke seksualisering, neen, pornoficatie (seksualisering vond Hilkens kennelijk niet meer hard genoeg klinken) van de samenleving bevestigen. Heeft Hilkens deze mensen daadwerkelijk gesproken of voert ze fictieve mensen op die haar theorie onderschrijven? Want geloofwaardig is het allemaal niet.

Laten we ervan uitgaan dat deze mensen echt bestaan en dat haar bevindingen kloppen. Wat dan? Wil Hilkens het recht hebben zich te bemoeien met wat er in de privésfeer gebeurt? Wil Hilkens maatstaven hebben voor hoe een man met een vrouw moet vrijen? Ik heb medelijden met de vriend van Hilkens: voor hij haar mag aanraken, moet hij hele gesprekken voeren, vuistdikke boeken doorspitten, en een tentamen afleggen. Want het moet toch echt allemaal volgens haar regels en wie daar anders over denkt, is dom (Femke Halsema) of sluit zijn ogen voor misstanden.

Als de seks niet gaat zoals Hilkens vindt dat het hoort, is er sprake van een misstand. Zij bekijkt filmpjes op Internet om te bepalen hoe mensen zich in bed gedragen en dat bevalt haar maar niks. Hilkens is als de schoonmoeder die in de deuropening van de slaapkamer gaat staan kijken of de eerste huwelijksnacht wel naar wens verloopt. Hilkens is de hedendaagse pastor, die zich bemoeit met het allerpersoonlijkste leven van mensen en ze vindt dat ze hiertoe het volste recht heeft.

Het beeld dat Hilkens en Breugel schetsen van de vrouw is lachwekkend. Ze luiden zelfs de noodklok, want volgens hen is de vrouw een weerloos vogeltje, een slachtoffer op wie van alle kanten wordt ingebeukt door de man die haar als lustobject ziet en die in de slaapkamer wraak op de vrouw neemt door zijn seksuele driften op haar te botvieren. En die arme vrouw? Die durft geen nee te zeggen. Ze ondergaat het allemaal maar lijdzaam, toekijkend hoe haar man wederom haar clitoris roerloos passeert, want die clitoris, dat vinden Breugel en Hilkens toch wel de ontdekking van de eeuw. Ze raken er niet uitgesproken over. Vooral Hilkens roept het waar ze maar kan: alleen zij denkt te weten waar haar clitoris zit, de rest van de vrouwen is er te dom voor.

Ziet u het al voor u? Een Nederlandse vrouw die geen nee durft te zeggen? Ik weet niet wie de contacten zijn van Hilkens en Breugel, maar de Nederlandse man mag blij zijn als hij weer eens met zijn vrouw mag vrijen. Nederlandse mannen hebben namelijk helemaal niks in huis te zeggen. Het zijn de vrouwen die alles dicteren. Nederlandse mannen zijn eunuchen met testikels: een grote bek in de kroeg of op het werk, maar zodra de huisdeur opengaat, krimpen ze ineen. Nederlandse mannen zijn zachtaardig, meegaand en in veel gevallen volledig slaafs en karakterloos. En het ergste is: ze vinden het doodnormaal.

Veel vrouwen vinden het vanzelfsprekend dat hun mannen alles doen wát zij willen en hóe zij willen. Als een Nederlandse vrouw het heeft over gelijkheid tussen man en vrouw, bedoelt ze eigenlijk dat de vrouw het voor het zeggen heeft: “ik bepaal wat er gebeurt”, hoor je haar dan vaak zeggen terwijl de man ernaast ongemakkelijk naar beneden tuurt met zijn handen in zijn zakken.

In mijn werk als tolk kom ik in werelden die niet de mijne zijn. Als ik af zou gaan op de verhalen en de levens die ik er hoor en tegenkom, zou mijn wereldbeeld gitzwart zijn. Maar er is meer. De meeste mensen leiden een gewoon bestaan en hebben niets van doen met de problematiek van een kleine groep hulpbehoevenden. Zo is het ook met jongeren en de seksuele excessen. Als die er al zijn, dan geldt dat voor een kleine groep. Als er vrouwen zijn die geen nee durven zeggen, dan is dat geen maatschappelijk probleem, maar een privéprobleem.

De samenleving is niet aan het pornoficeren. Rapclips brengen jongeren er niet toe om meisjes hard anaal te nemen zonder voorspel. De wereld van de clips en rappers staat ver van de jongeren, zeker op het moment dat ze de wereld van de seks betreden. Niks glamour, niks stoere spierballen of harde beats, maar gewoon hun eigen nietige lichaam dat zo graag wil proeven van de ander.

Het valt op dat vrouwen vaak van alles over mannen kunnen beweren, zonder dat dit tot veel protest leidt onder mannen. Het lijkt er wel op dat iedere klaagscheet van de vrouw als legitiem wordt gezien. Maar in Nederland hebben vrouwen niet zoveel te klagen. In Nederland is de feminisering van de maatschappij zo ver doorgeslagen dat als een vrouw beslist dat ze haar man hun kinderen wil ontzeggen, ze hiermee wegkomt. Vrouwen zijn van slachtoffer veranderd in agressor. Laat Hilkens en Breugel zich dáár eens over buigen. Laat hen eens onderzoeken waar de oorzaak ligt van de zogeheten ‘familiedrama’s’ en hoe het toch komt dat een man besluit een Spiderman-pak aan te trekken. Dat ligt namelijk niet aan de domheid van de man, maar aan de totale wanhoop waardoor hij geen andere uitweg meer ziet.

Feminisme is mooi, maar als het uitmondt in de onderdrukking van de andere sekse, moeten we ervoor bedanken. Op één punt ben ik het eens met het Opzij-artikel: er moet inderdaad een nieuwe seksuele revolutie komen. Alleen nu dan van de man. Daarom mannen van Nederland: bevrijd u uit uw ketenen, hervindt uw oergeluid en kom terug!

Hassnae Bouazza (حسناء بوعزة) schrijft voor Vrij Nederland, OpZij, de website van het Vlaams-Nederlandse huis deBuren en de Arabische site van de Wereldomroep. Dat ze nog tijd heeft om in het geheim voorbereidingen te treffen voor de vestiging van het kalifaat in Nederland, mag een wonder heten.