Ozymandias

Illustratie: Mihály Zichy

Afgelopen donderdag was overal in de media te lezen over de vrijheidsprijs die aan Geert Wilders is toegekend. ‘De American Freedom Alliance reikt de onderscheiding elk jaar uit aan een individu of organisatie die met moed en toewijding de vrijheid in de wereld verdedigt,’ namen kranten en nieuwssites braaf over van het trotse persbericht van de Partij Voor de Vrijheid. Voor de PVV geldt deze prijs als een welverdiende erkenning voor de verguisde politicus die zich nimmer door bedreigingen en persoonlijke aanvallen uit het veld laat slaan. Een volksheld die onverschrokken zijn kruistocht tegen de dreigende islamisering van Nederland voort zet.

Dat is wat de PVV vindt, maar een vrijheidsprijs voor Wilders klinkt mij net zo vreemd in de oren als een vredesprijs voor Bin Laden. Er is geen andere politicus die zulke verregaande voorstellen heeft gedaan om de individuele vrijheid van burgers in te perken. Het beruchtst is zijn voorstel om de koran te verbieden. Maar ook heeft hij gepleit voor de moratorium van de bouw van moskeeën, een preekverbod voor buitenlandse imams, een verbod op islamitische scholen, een verbod op boerkas, een verbod op de pedopartij en een verbod op kraken. Zelfs de halalballen in de kantine van Tweede Kamer worden verboden als het aan hem ligt.

Eigenlijk zijn al die voorstellen voor verboden ontzettend hypocriet. Het is immers nog niet eens zo lang geleden dat Wilders met zijn film een maatschappelijk debat losmaakte over de vrijheid van meningsuiting in Nederland. Imams en moslimorganisaties werden massaal ingeschakeld om naar hun achterban het principe van de vrijheid van meningsuiting te communiceren. Van alle kanten kregen de moslims de boodschap door de strot geramd dat ze het maar te accepteren hebben dat Wilders de gewraakte film maakt. Want zo zijn de zaken nou eenmaal geregeld in een vrije, westerse samenleving. Of het nou om moslimsorganisaties, politici, of opiniemakers ging, iedereen leek het idee open maatschappij en de vrijheid van meningsuiting naderhand te begrijpen. Iedereen, behalve Wilders zelf dan, die onverstoord doorging met het propageren van verboden op alles van Nederland wat hem niet aanstaat. Voor hem geldt nog steeds: eigen vrijheid van meningsuiting eerst.

Nu zullen Wildersadepten denken: ‘Waar maak jij je druk om, Ozy, het gaat het Wilders toch slechts om het inperken van de vrijheid van de moslims en niet jouw vrijheid?’ Kan zijn, maar mijn standpunt hier is principieel. Ik heb schoon genoeg van politici die burgers beperkingen willen opleggen omdat zij menen te weten wat goed voor ons is. Ik heb de afgelopen jaren al zoveel hysterische stemmingmakerij voorbij zien komen over paddo’s, soft-drugs, R&B clips, en gewelddadige computer games. Steeds weer was de stemmingmakerij aanleiding voor de verregaande plannen voor verboden en regulering.

Wilders’ plannen voor islamverboden zijn weer een nieuw dieptepunt. Wil ik de koran lezen, een moskee bezoeken, of een halalbal eten in de kantine van de Tweede Kamer, dan is dat mijn keuze. De overheid mag daar niets over te zeggen hebben.

Nog een groter raadsel is mij dat Wilders zo vaak geroemd wordt als kampioen van de vrijheid van meningsuiting. Iedereen die een geheugen heeft dat verder terug gaat tot de dag van gisteren weet dat het niet Wilders was die de grote taboes over de multiculturele samenleving en de islam heeft doorbroken, maar dat we dit vooral te danken hebben aan Paul Scheffer, Pim Fortuyn, Paul Cliteur en Ayaan Hirsi Ali. Nu er al zoveel taboes aan duigen zijn geslagen is het niet zo vreemd dat Wilders telkens weer extremere voorstellen een uitspraken uit de kast haalt om steeds weer de aandacht van de media te wekken.

Wilders zelf is er beslist niet op uit een om open debat over deze zaken mogelijk te maken. Hij doet eerder denken aan de Amerikaanse senator Joseph McCarthy, die met verdachtmakingen politieke tegenstanders monddood wilde maken. ‘You’re either with us, or against us,’ lijkt het adagium van Wilders. En al dan niet verbeelde tegenstanders kunnen op een flinke dosis verbale intimidatie rekenen: ‘Lafaard!’ ‘Dhimmi!’ ‘Knettergek!’ ‘Landverraad!’ ‘Walgelijk!’ ‘Schandelijk!’ Hoe dit tot een open debat moet leiden is mij een raadsel. Tekenend is zijn paranoïde reactie op het proces van Samir A: ‘Vrouwe Justitia heeft de blinddoek verruild voor een hoofddoek.’ In Wilders’ optiek kan het natuurlijk niet zo zijn dat Samir A vrijuit ging door een gat in de wet. Nee, de rechtsspraak heult met De Vijand. Voor Wilders is iedereen een potentiële landverrader, net als in het McCarthy’s Amerika van de jaren 50.

Hoe heeft de America Freedom Alliance dan toch de keuze kunnen maken om zo’n man een vrijheidsprijs te geven? Een korte blik op de site van deze club verklaart veel. Die wordt gesierd door pathetische afbeeldingen van Amerikaanse sterren op blauw en vrijheidsbeelden. De inhoud bestaat vooral uit alarmerende berichten over de bedreiging van het westen door de islam. We hebben hier dus te maken met patriottistische moslimvreters.

De America Freedom Alliance is boven alles een partijdig instituut. De vrijheidsprijs was eerder gegaan naar Deense cartoonist Flemming Rose van de Jyllands-Posten en de Australische ex-president John Howard, die bekend werd vanwege zijn anti-immigratie standpunten. Uiteraard zijn er geen vrijheidsprijzen gegaan naar Mearsheimer en Walt, die het taboe over de invloed van de Joodse Lobby op het Amerikaanse beleid naar Israël hebben aangesneden. Ook ging er niets naar Seymour Myron Hersh, voor het aankaarten van de misstanden in de Abu Ghraib-gevangenis. Alleen de ideologische geestesverwanten van het neoconservatieve America Freedom Alliance komen in aanmerking.

Natuurlijk is het prima als moslimvreters hun medestanders een steuntje in de rug willen geven. Doe dit alleen niet onder de misleidende naam ‘Vrijheidsprijs.’ Noem het de Kruisvaardersprijs, de Patriottismeprijs, De-Verdedigers-Van-Het-Westenprijs , of geef het voor mijn part een andere foute naam. Maar een vrijheidsprijs voor Wilders; dat is toch knettergek?

Ozymandias is zelfislamiseerder, dhimmi, en landverrader. Voor zijn bijdragen aan de islamisering van Nederland is hem het sultanschap over Imamsterdam toegezegd.