Strontspetters
Hassnae Bouazza
Illustratie: Alexander Gerasimov
Vele miljoenen mensen proberen dagelijks vele miljoenen andere mensen aan de telefoon te krijgen. Niet zelden nemen kinderen de telefoon op. Of hun vader of moeder thuis is. Niks traumatiserends, niks om ophef over te maken.
Maar dan heb je buiten de GeenStijl-redacteuren gerekend. Je weet wel, de mensen die worden betaald om privégesprekken integraal op hun site te plaatsen, die mensen belasteren, mensen opstoken tegen andersdenkenden, waarna die belaagd en bedreigd worden door woedende hordes, die hun eigen volksgerichten opzetten. Die GeenStijl-redacteuren hebben zelf ook een privé- en gezinsleven en daar gaan ze een stuk voorzichtiger mee om.
Ernstig bedreigd
Gisteren barstte Twitter weer eens uit elkaar van verontwaardiging, want wat was het geval: NOS-redacteuren hadden GeenStijl-redacteuren Marck Burema en Annabel Nanninga gebeld voor hoor- en wederhoor naar aanleiding van het publiceren van de identiteit en foto’s van de (vermeende) daders van de mishandeling in Eindhoven. De redacteuren kregen per ongeluk de kinderen aan de lijn en niet de twee bullebakken door wier toedoen naamgenoten van de vermeende daders nu ernstig worden bedreigd.
Twitter was te klein, want hoe dúrfde de NOS. Tuig! Moraal! Ethiek! Grote woorden knalden uit de hysterische vingertjes, want één ding hebben de GeenStijl-redacteuren heel goed geleerd: als je in de fout gaat, gewoon keihard in de aanval gaan, dan vergeet iedereen weer dat jij het was die onschuldige mensen in diepe problemen hebt gebracht. In hun kielzog de bloeddorstige hooivorkenbrigade met natuurlijk in de voorhoede de tegenwoordig onvermijdelijke meehuiler Miko Flohr.
Oorlog tegen het fatsoen
Maar het is zoals Peter eerder in dit stuk betoogde: als je zo fanatiek inzet op een oorlog tegen het fatsoen, moet je niet huilen als je eigen succes zich af en toe tegen je keert. We weten allemaal dat GeenStijl een stuk minder zachtzinnig omgaat met haar doelwitten dan de NOS-redacteuren hebben gedaan.
Nederland is nog altijd een rechtsstaat waar politie en justitie onderzoek doen naar misstanden en misdaden waarna rechters zich buigen over de strafmaat. Dat is niet voor niks. Wie voor eigen rechter wil spelen, is niet minder crimineel dan de dader die hij zegt te achtervolgen. De wet geldt namelijk voor iedereen, ook voor opgeblazen GeenStijl-ego’s die te sterk in hun eigen onaantastbaarheid zijn gaan geloven.
Stinkend spoor
En voor de piranha-achtige aanhang die elke dag, die God geeft, weer haar portie verontwaardiging nodig hebben om massaal tekeer te gaan en in te hakken op anderen. Ze ontploffen van woede, waarna de strontspetters overal op het internet te vinden zijn. Nog naborrelend en kokend gaan ze de nacht in, en iedere ochtend hervinden de slijmerige deeltjes elkaar weer glibberend, een stinkend spoor achterlatend: een nieuwe dag, een nieuwe kans om te hakken, om op te jagen, te haten en weerzinwekkend te zijn.
Vandaag is de officiële presentatie van Hassnae’s boek Arabieren Kijken, waarvan het eerste exemplaar wordt uitgereikt aan Jörgen Raymann. Haar website, haar Twitter-account.
RSS