Lampionnen
Peter Breedveld
Eindelijk gaat de kindermishandeling in Nederland aangepakt worden. Binnenkort behoort kindermishandeling in Nederland voorgoed tot het verleden, want er is vandaag een keiharde stille tocht, met lichtjes in de hand die zonnestralen verbeelden, als symbool voor alle kinderen die in de anonimiteit geboren worden en zonder stem geruisloos verdwijnen’. Dat werd eens tijd, zeg!
De vrouw achter dit briljante idee heet Sjieka van Rooijen. Die vindt dat ouders, die hun kinderen mishandelen, niet schuldig zijn. Echt waar, Van Rooijen vindt dat de maatschappij schuldig is omdat er een taboe zou rusten op het bespreekbaar maken van kindermishandeling. Ouders die hun kind mishandelen, weten niet beter’, zegt Van Rooijen in dagblad Trouw. Vaak zijn ze zelf slachtoffer geweest. Je kan ze niet als schuldige aanwijzen. De schuldigen zijn wij met z’n allen, het gebeurt in onze maatschappij, omdat wij dit taboe in stand houden.’
Van Rooijen is er weer zo één die jullie’ bedoelt als ze wij’ zegt. Want zelf houdt ze dat taboe uiteraard niet in stand. Van Rooijen vecht er juist tegen, door in de media te kwek-kwek-kwekken dat het onze schuld is. Aan Van Rooijen ligt het in elk geval niet. Die organiseert een lampionnentocht.
Lampionnentochten, dat weten we inmiddels, zijn een beproefd middel tegen allerlei misstanden in de maatschappij. Zinloos geweld, daar is met lampionnentochten onverbiddelijk een einde aan gemaakt. Daar hoor je nooit meer wat over, over zinloos geweld, toch? En de loverboys mogen ook wel gaan oppassen, want in de wandelgangen heb ik gehoord dat er een lampionnentocht tegen loverboys wordt georganiseerd. Laatst zag ik Myrthe Hilkens, Stine Jensen, Sunny Bergman, Ingeborg Beugel en Mildred Roethof met lampjes over straat lopen. De porno-industrie siddert.
In dezelfde Trouw, waarin Van Rooijen haar zalvende onzin uitkraamt, ook een bericht over de Britse baby P., die door zijn moeder, haar vriend en diens vriend is vermoord. De politie wist dat baby P. werd mishandeld, maar er was niet genoeg bewijs om iets te doen. Verderop een bericht over de gruwelijke mishandeling op een driejarige peuter in Nieuw-Zeeland door haar moeder, haar vriend en diens broer. De mannen stopten haar in een wasdroger, hingen haar aan een draaiende droogmolen en oefenden worsteltechnieken op haar die ze, zo meldt het bericht fijntjes, van computerspelletjes hadden afgekeken’ (voor de goede verstaander: die moeder en die mannen zijn niet schuldig, de computerspelletjes hebben het gedaan).
Dergelijke drama’s spelen zich ook in Nederland af, denk aan het meisje van Nulde. Ik denk niet dat Van Rooijen de boel helpt door de daders van dergelijke gruwelmoorden bij voorbaat al te ontheffen van hun eigen verantwoordelijkheid, de schuld bij ons te leggen en voor zichzelf een monumentje in de vorm van een lampionnentocht te organiseren.
Peter Breedveld zou Sjieka van Rooijen willen schoppen tot ze een geweten kreeg.
RSS