Links

Peter Breedveld

Illustratie: Merkley???

Als in een Internetdiscussie wordt gesteld dat ‘‘Links’ verantwoordelijk is voor de excessen van de multiculturele samenleving, komt steevast een pedanterik de kabinetten van de afgelopen veertig jaar opsommen. Bedoeling is aan te tonen dat er nooit een links kabinet was en dat dus niet Links maar Rechts alle blaam treft. Het is één van de uitgewoonde stokpaardjes van de Sargasso-reageerders en in de ‘discussie’ onder Nausicaa Marbes column ‘Rechts is geen scheldwoord’ is het ook weer prijs.

Het is een tenenkrommend dom argument en de neerbuigende zelfgenoegzaamheid waarmee het altijd weer in stelling wordt gebracht, maakt het allemaal alleen maar erger. Als het namelijk zo is, dat een maatschappelijke ontwikkeling alleen maar ‘‘links’ kan zijn als het kabinet ten tijde van die ontwikkeling ‘’links’ was, heeft Links weinig klaargespeeld sinds grofweg de Franse Revolutie. Grondwet, scheiding der machten, de emancipatie van de arbeidersklasse, het kiesrecht voor vrouwen en de veertigurige werkweek zijn dan allemaal ‘‘rechtse’ zegeningen.

Maar zo is het natuurlijk niet. We danken al die doorbraken aan de arbeidersbeweging, de vrouwenbeweging en een intellectuele elite die het volk wilde verheffen, niet te vergeten ook de Franse en Russische revoluties, waardoor de schrik er bij de heersende klasse goed inzat. ‘’Rechtse’ regeringen voerden sociale hervormingen door en verdeelden de macht omdat ze simpelweg door Links voor het blok was gezet. (Of wil iemand beweren dat de arbeidersbeweging ‘’rechts’ was?)

Zo ook de multiculturele samenleving. Immigranten hebben een soort heiligenstatus gekregen omdat elke kritiek op immigratiebeleid door de linkse elite subiet werd afgedaan als racisme en fascisme. Zelfs als een rechtse politicus de alleszins redelijke suggestie deed om te controleren of een Marokkaanse gastarbeider echt recht had op de kinderbijslag die hij ontving voor zijn veertien kinderen in het thuisland, werd Anne Frank in stelling gebracht om aan te tonen wat een vuile vieze nazi die politicus was.

Links had de wind er goed onder, de afgelopen veertig jaar. Weekblad Vrij Nederland en de schreeuwlelijk Hugo Brandt Corstius voerden een linkse hetze aan tegen criminoloog Wouter Buikhuisen, die onderzoek wilde doen naar de biologische oorzaken van criminaliteit (‘Mengele!’), en slaagden erin de man tot paria te maken. Nederlands grootste schrijver, Willem Frederik Hermans, werd door ‘‘links’ tot persona non grata verklaard omdat hij lezingen had gegeven in Zuid-Afrika. Voor de aanslag op Hans Janmaat, waarbij zijn vrouw een been verloor, zijn een paar daders zeer licht gestraft en Janmaats advocaat, de afgelopen zomer overleden Leo van Heijningen, werd door ‘‘links’ uitgescholden voor racist en fascist en geïntimideerd (kennelijk heeft niet iedereen in rechtsstaat Nederland dezelfde rechten in de ogen van ‘’links’)

In dat klimaat, waarin ‘rechtse’ critici vogelvrij waren, moest je sterk in je schoenen staan om de multiculturele idylle ter discussie te stellen. Frits Bolkestein deed het en werd daarvoor gedemoniseerd. Ik herinner me een paginagroot stuk in NRC Handelsblad, waarin op basis van geruchten en geroddel door veelal anonieme kwaadsprekers werd ‘‘aangetoond’ dat de toenmalige VVD-leider een enigszins gestoorde, wat autistische zonderling was. Ayaan Hirsi Ali werd afgeserveerd door het ‘’linkse’ programma Zembla, Pim Fortuyn werd door een ‘‘linkse’ extremist en na een ‘linkse’ demoniseringscampagne vermoord.

Wie nu nog kritisch durft te zijn, wordt door de ‘‘linkse’ die-hards als Ed van Thijn en Jacques Wallage uitgescholden voor extreemrechts of in het kamp geschaard van Geert Wilders. Zelfs de ‘‘linkse’ multiculti Ahmed Aboutaleb is dat lot beschoren. God, wat is Links blij met Geert Wilders. Een doorgeslagen idioot die er eigenhandig voor zorgt dat ‘’rechts’ weer staat voor intolerante en meedogenloze borrelpraat. Je zou haast denken dat Wilders een ‘linkse’ mol is, zo hard ijvert die man om het ‘‘rechtse’ imago te bezoedelen.

Hoe dan ook, dat de na-oorlogse kabinetten een overwegend ‘rechtse’ signatuur hebben gehad (en ook daarover kun je van mening verschillen), neemt niet weg dat we de afgelopen veertig jaar onder een ‘‘linkse’ dictatuur hebben gezucht, waar lijf- en doodstraffen en sociale uitsluiting stonden op dissidentie en afvalligheid.

Peter Breedveld las dit stuk van Joost Niemöller en is nu overtuigd: Wilders is links!