Bamboezel

Peter Breedveld

Af en toe wordt het racismedebat koddig. Bijvoorbeeld als Adjiedj Bakas zwarte mensen, die racisme aan de kaak stellen, uitscheldt voor klaagnegers en in één moeite door klaagt dat mensen hem ‘Uncle Tom‘ noemen en dat dan iemand op De Joop betoogt dat het helemaal niet gek is dat Bakas mensen uitscheldt voor klaagnegers want ze zijn allemaal zo, die Hindoestanen, waarna Bert Brullen er schande van schuimbekt dat De Joop Bakas’ etnische achtergrond ‘erbij haalt’ want dat zou Brullen natuurlijk nooit doen, iemands etnische achtergrond erbij halen.

Een Mexican standoff heet dat in de film, dat iedereen zijn beschuldigende racisme-vinger naar elkaar wijst. Ik vind dat lachen.

Gewoon gezellig

Ik zie niet zoveel mis met het woord ‘klaagneger’, zeker niet in een context van zwarte komieken die zichzelf ‘Braboneger’ noemen. Bakas doelt daarmee op mensen, die in zijn perceptie hun etniciteit als chantagemiddel gebruiken. Hij zet donkere mensen niet weg als ‘neger’, zoals Annabel Nanninga wel doet met haar dobbernegers.

Zelf is Bakas in diezelfde context dan natuurlijk wel de ‘huisneger’, zoals beschreven in deze voordracht van Malcolm X (let op: zelf zou ik nóóit iemand een ‘huisneger’ noemen! Malcolm X doet dat, ik niet). Mensen als Bakas worden altijd opgevoerd door racisten als donkere mensen teveel praatjes krijgen en de status quo dreigen te verstoren. Daarbij geldt Bakas’ etniciteit natuurlijk als belangrijke troef en dat weet Bakas zelf maar al te goed.

Het is niet zo effectief om in reactie daarop alle Hindoestanen over één kam te scheren, zelfs als de schrijfster zelf Hindoestaans is. Het niet fijn vinden dat je dochter met een zwarte jongen thuiskomt, is gelukkig niet voorbehouden aan de Hindoestanen in Nederland. Racisme, iedereen doet er gewoon gezellig aan mee.

Lelijke loer

Veel verontrustender dan zijn vermeende racisme is dat Bakas (die zich overigens wel bedient van racistisch GeenStijl-jargon als ‘soepsidie-allochtoon’) ons allemaal reduceert tot concurrenten van elkaar op de arbeidsmarkt, tot eeuwige sollicitanten. Bakas schetst een nachtmerrieachtige toekomst waarin iedereen seizoensarbeider is en klusjes aan elkaar ‘hosselt’. Bedrijven hebben een beperkte levensduur van tien jaar en het is altijd onzeker of we over drie maanden de huur nog wel kunnen betalen. In die wereld is het beter niet te klagen over racisme, zegt Bakas, want dan ben je een zuurpruim en werkgevers nemen liever lachebekjes aan.

Eigenlijk zegt Bakas dat we allemaal maar beter onze persoonlijkheid kunnen afleggen. Zeker, de Molukkers hebben gelijk dat ze door Nederland een lelijke loer zijn gedraaid, maar het is irrelevant, volgens Bakas, want je vergroot je kansen bij een sollicitatie niet met gezeur erover. Als Zwarte Piet wordt afgeschaft, verdwijnt daarmee echt de discriminatie op de arbeidsmarkt niet. Dus slik je trots in, grijns je parelwitte tanden bloot en verdraag het allemaal maar. Sinterklaas staat weer voor de deur en de kinderen hebben een Playstation 4 gevraagd!

Luiheid vieren

Ik weet niet hoe het u vergaat, maar ik ga liever dood dan dat ik moet zien te overleven in de vreugdeloze maatschappij van Adjiedj Bakas. De samenleving is er niet ten dienste van de economie, we leven niet om te werken en rechtvaardigheidsgevoel is wat ons van de dieren onderscheidt. Mensen zijn ooit binnen de muren van een stad gaan wonen om bescherming te genieten tegen de parasitaire wetteloosheid van de wildernis, waar het recht van de grootste woesteling geldt.

Ik denk niet dat het lang goed zal gaan als de grootste woestelingen het voor het zeggen gaan krijgen bínnen de muren van de stad. Er zal ongetwijfeld een grote tegenbeweging komen, waarvan je, als je goed kijkt (een échte trendwatcher bent), nu al de contouren kunt zien. Mensen die zich onttrekken aan de 24-uurseconomie, het massaconsumentisme, mensen die nog eer scheppen in een met liefde gemaakt stuk ambacht, die de luiheid vieren, het kleine geluk koesteren.

Internationale arbeidsmarkt

Gelukkig is Bakas een trendwatcher, geen wetenschapper. Hij laat tal van zaken buiten beschouwing in zijn model. Zo vergeet hij dat de meeste mensen op aarde niet wit zijn en dat hier in Nederland misschien nog wel even de normen van de 19e-eeuwse blanke man gelden, maar daarbuiten allang niet meer. Daarbuiten is de 21e eeuw al 13 jaar aan de gang. Nederland zet zich internationaal voor lul met zijn Zwarte Piet-fetish en ik zou als Nederlander ook nooit lachen om het Engels van andere niet-Engelstaligen, zoals Bakas doet, zoals eigenlijk alle Nederlanders doen, een rare onhebbelijkheid.

Je kunt natuurlijk een VN-commissaris uitlachen en haar voorhouden dat de wereld zich maar moet aanpassen aan Nederland, maar dan lijkt me er toch iets mis te zijn met je gevoel voor proportie. Het lijkt mij, maar ik ben geen trendwatcher, niet het goede recept om te overleven op de internationale arbeidsmarkt.

Uitstervende folklore

Goed beschouwd zijn het juist de ‘klaagnegers’ die Nederland klaarstomen voor een goede internationale concurrentiepositie. De ‘Brabonegers’ profiteren nog even van de stuiptrekkingen van een uitstervende folklore, door zich vrolijk te laten bamboezelen. Maar ook zij kunnen zich beter gaan voorbereiden op de nieuwe wereldorde.

Als alle lezers van Frontaal Naakt, het enige echte dissidente geluid in Nederland, nou maandelijks twee euro zouden storten, zouden de makers van deze website volkomen autonoom zijn! Stort op rekeningnummer NL59 RABO 0393 4449 61 (N.P. Breedveld, Rabobank Rijswijk), SWIFT BIC RABONL2U o.v.v. ‘Frontaal Naakt’.