Hondenneukers

Peter Breedveld

Illustratie: Gregorius Nekschot

Aanzienlijk groter dan de kans dat uw kind door een moslim wordt opgeblazen is het risico dat het door een hond wordt doodgebeten. Laatst was het weer zover in Osdorp, waar een peuter door een golden retriever levensgevaarlijk werd verwond. Honden maken in Nederland jaarlijks vele duizenden slachtoffers en dat is niet zo vreemd, want die krengen beheersen overal in Nederland de openbare ruimte en ze zijn zelden aangelijnd.

Van publieke verontwaardiging daarover heb ik echter nooit iets gemerkt. Eén keer heb ik een politicus, een wethouder, meegemaakt die maatregelen aankondigde tegen hondenoverlast. Ze werd daarop door een schreeuwende meute hondenliefhebbers (mensen in ruitjesbroeken en plooirokken) met de dood bedreigd en trok haar plan subiet weer in.

Toen in 1993 door de Tweede Kamer een fokverbod op pitbull terriërs werd behandeld, stond er op het Binnenhof een massa demonstranten met spandoeken. Op één daarvan was te lezen dat het fokverbod erger was dan de Holocaust.

Dus niet ‘net zo erg’ als de Holocaust. Nee, érger.

Honden zijn vreselijke beesten. Ze zijn dom (de mongolen van het dierenrijk, heb ik eens ergens gelezen), ze zijn vies, ze stinken verschrikkelijk, ze zijn opdringerig en bovendien zijn ze onvoorspelbaar en levensgevaarlijk. Maar nog veel erger dan honden zijn hun bazen en bazinnetjes.

Hondenbezitters behoren tot de onderste regionen van de voedselketen. Het dringt maar niet tot ze door dat niet iedereen hun ziekelijke liefde voor hun hond met ze deelt. Ze kunnen er niet bij dat je het niet schattig vindt dat hun hond jouw kinderen in hun gezicht zit te lebberen. Ze tongen immers zelf ook voortdurend met hun hond? Ze gaan er zelfs mee naar bed!

Ik was eens in het park aan het spelen met mijn kinderen. Gezellig, totdat er weer zo’n stinkbeest op ze af kwam rennen. Met zijn gore modderpoten sprong hij tegen één van mijn kinderen op, die daardoor omviel. Ik zei tegen de eigenaresse van de hond dat ik daar niet van gediend ben, en dat ze haar hond moet aanlijnen. “U doet uw kinderen toch ook niet aan de lijn?” zei ze.

Met dit soort gekken, die honden gelijkstellen met mensenkinderen (of misschien zelfs honden wel bóven mensenkinderen stellen), valt niet te praten. Ik heb me met mijn kinderen ook wel eens uit een speeltuin laten jagen omdat daar een man met zijn golden retriever aan het stoeien was. Verderop was nota bene een speciaal door de gemeente toegewezen hondenuitlaatplek, maar daar wilde die man niet naartoe. “Daar ligt allemaal hondenpoep.” Precies onderaan de glijbaan lag een enorme dampende bolus die zijn hond net had gefabriceerd. Ben ik maar naar huis gegaan.

Ik heb een hondenbezitter wel eens gevraagd om zijn hond niet iedere keer voor mijn huis te laten schijten. Ik werd verrot gescholden en bedreigd. Ik heb de politie gebeld, maar die wilde alleen weten of het een buitenlander betrof (ik denk dat de dienstdoende bromsnor een allochtoon bedoelde). Dat was niet het geval, dus was de politie niet geïnteresseerd. Mijn vrouw is trouwens ook wel eens bedreigd, dat was wél door een allochtoon (geen hondenbezitter), maar toen was de politie ook niet geïnteresseerd.

Er is een zonneweide bij een grote waterplas in Leidschendam, waar ik vaak met mijn gezin kwam. Tussen april en oktober is het daar verboden voor honden. Niet dat iemand zich daar ook maar iets van aantrekt. Er liggen altijd honden die langslopende kinderen de stuipen op het lijf jagen of zelfs op mijn handdoeken komen staan om de meegebrachte lekkernijen te bietsen. Ik zeg daar altijd iets van, maar het antwoord is steevast een grote bek en doorgaans ook een ernstige bedreiging. Er patrouilleert daar politie, maar die doet er niks aan. Daar kom ik dus ook maar niet meer.

Soms wil zo’n hondenbezitter met me in discussie. Bijvoorbeeld toen ik eens een hond wegjoeg die op mijn kinderen afliep. ‘Het vrouwtje’ (zo noemen ze zichzelf, ‘het vrouwtje’) piepte dat haar hond niks deed, dat-ie alleen maar wilde spelen. Maar dat wil ik dus niet, dat mijn kinderen met honden spelen. Laat u uw kinderen met rioolratten spelen? Nee toch? Nou, ik verzeker u dat de gemiddelde hond niet zo heel veel schoner is dan een rioolrat. ‘Het vrouwtje’ zei ook nog dat ik mijn kinderen op deze manier angst voor honden aanleerde. Niks mis mee, vind ik zelf. Waar je bang voor bent, daar blijf je uit de buurt. Meer wens ik niet.

Ik meen te weten dat honden onreine beesten zijn voor moslims, net als varkens. Daarom verbaas ik me dat er vanuit de moslimgemeenschap nooit een oproep klinkt om de hondenplaag in de Nederlandse openbare ruimtes terug te dringen. Zou dat in het recente verleden in geheime besprekingen met de Linkse Kerk bedongen zijn, dat ze niet over honden zeiken, omdat die heilig zijn in Nederland? Het zou me niet eens verbazen, dat Marcel van Dam heeft gezegd: “Je mag onze vrouwen voor hoer uitschelden, tijdens Dodenherdenking met kransen voetballen, onze politici en kunstenaars bedreigen, er af en toe één afslachten, als je maar van onze honden afblijft. Onze honden laat je godverdomme met rust! Van onze honden houden we!”

‘Wat nou, moslims deporteren? Gooi de hondenbezitters het land maar uit! Dan kunnen onze moslimse medelanders ook weer ongestoord picknicken in het park.