Onderwijs
Yezkilim
Foto: Calethia DeConto
Er worden steeds vaker avondjes georganiseerd met voordrachten, debatten en discussies over het onderwijs. Met beleidsmakers, wetenschappers, mensen uit het veld en uit het bedrijfsleven en politici. Heel leerzaam. En soms levert het wat op. Een uitnodiging door een lid van de Tweede Kamer bijvoorbeeld.
Tot nu toe deed ik twee keer mee. Eerst in De Balie, die op 19 oktober als Kenniscafé een avond over het rekenonderwijs organiseerde, met als titel 253 : 15 = ongeveer 16. Tot de sprekers behoorden enkele basisschoolleraren.
Een leraar vertelde, tot mijn verbazing: ‘Zodra het duidelijk is dat een kind toch naar het VMBO gaat, doen we geen moeite meer om verder te komen dan het eindniveau van groep zes’. Dit is normaal, heb ik me laten vertellen.
Iemand anders schokte me met de mededeling dat sommige scholen wachten met rekenen tot de hele groep behoorlijk Nederlands spreekt. Tja, cijfersommen werden ooit vervangen door sommen met verhaaltjes omdat dat makkelijker zou zijn, maar blijkt het omgekeerde, dan ga je toch weer cijfersommen doen? Helaas. Op deze scholen is er nu dus nóg minder aandacht voor rekenen dan de norm: drie kwartier à een uur per dag, mijn derde verrassing die avond. In China is dit twee uur.
De tweede keer was op 5 november, in De Rode Hoed, een avond over de toekomst van het onderwijs. Met wetenschappers, politici en sprekers van onderwijsadviesbureau CPS, de mede-organisator van de avond.
Andreas Kinneging (hoogleraar rechtsfilosofie, Leiden) gaf zijn heldere visie op het ideale onderwijs voor de beste twintig procent van de leerlingen, Huib Schwab (filosoof) deed een wat onduidelijke show en daarna volgden voordrachten van twee heren van het CPS. Hartger Wassink vond dat de kwaliteit van het Nederlandse onderwijs er in de laatste decennia op vooruit was gegaan. Hij baseerde dit onder andere op onze positie in de internationale ranglijsten, alsof het niveau van het onderwijs overal elders wèl stabiel is. Collega Peter de Vries hield een pleidooi voor het aanmoedigen van ouderbetrokkenheid en legde het verschil uit tussen ouderparticipatie, zoals het voorleesmoederschap, en ouderbetrokkenheid, namelijk je met het onderwijs zèlf bemoeien.
Ook aanwezig op het podium waren de voorzitter van het LAKS en leden van de tweede kamer voor de SP, het PvdA en het CDA. Ook zij mochten iets zeggen. Jack Biskop van het CDA was met een vriendelijke en ongewone missie naar de avond gekomen: hij nodigde alle aanwezigen hartelijk uit om hem van al hun plannen voor onderwijsverandering in kennis te stellen.
Zoiets hoef je mij geen twee keer te zeggen. Eenmaal thuisgekomen, stuurde ik Jack een mailtje met links naar al mijn onderwijsstukjes op deze site, het door u allen en nu ook door Jack Biskop van het CDA aanbeden Frontaal Naakt. Hoe ik dat laatste weet? Hij mailde me terug. Jack was niet alleen zeer te spreken over de site, die nu bij zijn favorieten staat, maar ook over mijn stukjes en mijn plannen. En hij was blijkbaar benieuwd naar méér, want hij nodigde me uit voor een gesprek, over een week of vier. Heerlijk, iemand die misschien iets met mijn ideeën gaat doen! Ik ga er gauw nóg een paar uitwerken. Ik heb er weer zin in.
Wordt vervolgd.
Yezkilim is een full-time allround compulsief obsessief probleemoplosser, met als specialiteit radicale onderwijshervormingen. Daarnaast is ze wiskundeleraar.
RSS