Kerst is van iedereen
Peter Breedveld
Op Twitter sprak een jongedame haar afkeuring uit over moslims die zich verheugden op het kerstontbijt van de volgende morgen. Dat zijn geen echte moslims, die kerst vieren, want kerst is een christelijk feest en dus haram, zei ze.
Het verontrust me dat het vooral jonge moslims zijn, die ik altijd anderen met hun eigen enge interpretatie van ‘de regels’ om de oren zie slaan. En die er vooral op gebrand zijn zich op te sluiten in hun benauwde gevangeniscel van voorschriften en rituelen. Net zo bang voor alles, wat zich daarbuiten afspeelt, als Geert Wilders en zijn nostalgische verlangens naar een Anton Pieck-wereld die nooit heeft bestaan.
Ik ben sinds mijn veertiende geen christen meer, maar ik kan sinds een paar jaar weer echt genieten van kerst. Op mijn pr. chr. school werd altijd gefoeterd op de commercialisering en banalisering van de heilige viering van de geboorte van Jezus Christus, maar ik vind het een mooi ding, om samen met de mensen, van wie je houdt, te genieten van een overvloedige maaltijd, waar je je stinkende best op hebt gedaan.
En of je nou in Jezus gelooft of niet, iedereen viert hetzelfde met kerst, namelijk het lengen van de dagen, het lichtpuntje aan het einde van de lange, donkere, koude tunnel die de winter is. De belofte van een nieuwe lente. Daar staat de kerstboom ook voor, een vruchtbaarheidssymbool uit de vóór-christelijke tijd. De christelijke kerstviering past daar perfect in, als een penis in een vagina. Want Jezus is ook een symbool van de zon, die na de zonnewende aan zijn wedergeboorte begint.
Jezus is de reïncarnatie van Apollo, Ra, Helios, Baäl, Atoem, Saturnus, van alle zonne- en vruchtbaarheidsgoden waar ook ter wereld, in welke tijd ook. Hij is een fallus, een penis in erectie, de belofte van nieuw leven. Daarom is het kerstfeest een amalgaam van alle feesten in alle culturen waarbij de komst van het nieuwe leven wordt gevierd, de kans met een schone lei te beginnen. Het kerstfeest is van iedereen.
Kerst is trouwens afgelopen. Tweede Kerstdag is onzin, een uitvinding van de socialisten, die Rupsjes Nooitgenoeg, die het liefst zagen dat arbeiders alleen nog maar slechte restaurants, pretparken en meubelboulevards bezochten, allemaal betaald door de ondernemers.
En volgend jaar ga ik het anders doen. Dat gestress in de dagen voor kerst, waarin per se het perfecte cadeau moet worden gekocht, en waarin je altijd nog een paar essentiële ingrediënten voor je kerstmaal bent vergeten, zodat je de week voor kerst grotendeels in achterlijk drukke winkelcentra doorbrengt. Dat doe ik niet meer. Volgend jaar heb ik alles al ruimschoots van tevoren in huis, en aan cadeaus doe ik niet meer. Goed eten, lekkere wijn, en aangenaam gezelschap, A Christmas Carol, The Ratpack Christmas Album en Bad Santa, dat is mijn ideale kerstfeest.
Peter Breedveld aanbidt de god Hedon, de Genieter, de Connoisseur, de Ultieme Altruïst, de Verdraagzame, de Innige Liefhebber.
RSS