Brendel de moslimjager

Peter Breedveld

Illustratie: Cali Rezo

Een aantal fans van moslimjager Carel Brendel suggereert in reactie op mijn twee vorige stukken dat ik het op Brendel heb voorzien omdat hij Hassnae onheus heeft bejegend.

Nee, ik heb het op Brendel voorzien omdat hij achter elke boom een lid van de Moslimbroederschap ziet. Omdat hij mensen verdachtmaakt die in dezelfde ruimte hebben verkeerd als de achterneef van een broer van de buurman van een vage kennis die eens een bekeuring heeft gekregen van een agent wiens echtgenote weer een jonger broertje heeft waarvan wordt gezegd dat die banden heeft met een club die via een andere club is gelieerd aan de Moslimbroederschap. En dat het een grote schande is dat de zogenaamde kwaliteitskranten daar nooit over hebben geschreven. Die doen dus gewoon hun werk niet.

Brendel heeft kilometers tekst geschreven over Ahmed Marcouch, die volgens hem Nederland wil islamiseren omdat hij denkt met behulp van de islam jonge Marokkanen op het rechte pad te houden. Dat is inbreuk op de scheiding van kerk en staat, menen Brendel en zijn fans. Na al die jaren hebben ze nog steeds geen enkel benul van wat die scheiding tussen kerk en staat inhoudt, namelijk dat de kerk niet in de regering zit en de regering niet in het kerkbestuur, maar dat betekent natuurlijk niet dat de kerk (of moskee) geen gesprekspartner kan zijn, net zoals een vakbond dat is, of de Dierenbescherming.

Bovendien is het jarenlang officieel beleid geweest om moskees en islamitische organisaties in te zetten voor integratie. Daar werden die organisaties op afgerekend. Marcouch is dus een typisch Nederlandse politicus.

Met zijn idiote uithaal naar Hassnae, die volgens Brendel de Egyptische geestelijke Yusuf al Qaradawi een ‘toffe peer’ vindt, heeft hij me natuurlijk niet voor zich ingenomen. Maar dat is niet alleen omdat ze mijn geliefde is. Het gaat er vooral om dat Brendel daarmee liet zien dat werkelijk geen moslim deugt in zijn ogen.

Hassnae is een liberale moslim bij uitstek – ze heeft verkering met een niet-moslim, ze haalt op deze site, in NRC Handelsblad, de Volkskrant en Vrij Nederland regelmatig hard uit naar wat ik maar even gemakzuchtig de moslimgemeenschap en de Marokkaanse gemeenschap noem, ze riep in een column mensen op om te eten tijdens de ramadan, als ze daar zin in hebben en ze staat op een aantal zwarte lijsten van jonge radicale baardmannen die er schande van spreken dat ze in bikini op het strand ligt.

Toch moet Hassnae volgens Brendel als staatsgevaarlijk worden beschouwd, want ze schreef in Vrij Nederland dat Qaradawi op zijn website had opgeroepen tot verzoening tussen Joden en Arabieren. Dat is echt waar, toch begon Brendel een lastercampagne die door zijn fans tot op de dag van vandaag voortduurt. Er is altijd wel ergens een of andere eikel op een forum of in de reactieruimte van de Volkskrant-site die komt verkondigen dat Hassnae Qaradawi een toffe peer vindt.

En dat is gewoon fout. Ik zou ook verontwaardigd zijn geweest als ik Hassnae niet persoonlijk had gekend. Ik heb me immers ook uitgesproken over Brendels hetze tegen Marcouch.

Brendel is niet de enige die als door een wesp gestoken op Hassnae reageert, dat doen Domrechtse haatprostaten en krampkutten al sinds zij op hun radar verscheen. Hassnae is de lakmoesproef voor al die zelfbenoemde ‘islamcritici’ die beweren alleen iets tegen radicale moslims te hebben. Ze vallen door de mand zodra ze haar verwijten een islam- of Arabierenapologeet te zijn, mensen zand in de ogen te strooien, haar ervan beschuldigen voor de Jordaanse, Syrische of Marokkaanse overheid te werken, antisemiet te zijn of als ze haar de les gaan lezen: “Je kritiek op die radicale imam is hypocriet, hij volgt slechts de regels van jouw geloof, van jouw islam!”

Ik ben ervan overtuigd dat ze Hassnae juist haar liberale opvattingen verwijten. Of beter: haar verwijten géén intolerante zeloot te zijn. Ze mag niet én moslim én een vrijdenker zijn, want dan kloppen hun eigen definities en dogma’s niet meer. Wie dus een hekel aan Hassnae heeft, wil gewoon Nederland van vreemde smetten vrij. Wees daar dan toch eerlijk over.

“Mogen we soms geen hekel hebben aan dat kutgeloof?” was één van de eloquentere reacties, van een zekere ‘Knutsel’, op mijn voorlaatste stuk. Natuurlijk mag dat. Knutsel mag de islam hekelen, bespotten, hij mag cartoons maken en de koran met Mein Kampf vergelijken.

Dat is meer vrijheid dan Knutsel anderen gunt. Domrechts zit continu te drammen dat het de islam krijgt ‘opgedrongen’ en dat dat verboden moet worden – de eigen zendingsdrang is anders ook niet misselijk. Overal steken de herboren atheïsten hun afgezaagde riedeltje af dat godsdienst afstompt en klederdracht in Volendam thuishoort en dat het juk van het christendom is afgeworpen en blablabla. Alsof ze hoogstpersoonlijk tegen de christelijke onderdrukking hebben gevochten.

Domrechtserds willen geen gehoofddoekte verpleegsters aan hun bed, want dan krijgen ze de islam opgedrongen. De ‘hoofddoek’ van Domrechts is de domrechtse waffel, die zich geen moment rust gunt. Dat blijft maar kleppen over achterlijke godsdiensten en onderdrukking en het gevaar van de islam. Als iets een ernstige vervuiling van de publieke ruimte is, dan toch zeker dát gepapegaai.

Peter Breedveld wil geen Domrechtserd aan zijn ziekbed. Gelukkig pik je ze er zo uit. Ontevreden harses, waffel die constant in beweging is, rode vlekken in hals en nek, veel roos – weg ermee!