De fascistische bondgenoten van het Vlaams Belang

Philippe De Backer

Deze week kwam het Vlaams Belang in het nieuws met een oproep tot frontvorming van alle rechtse krachten in Vlaanderen. Een ‘forza flandria’ zoals voorzitter Frank Van Hecke het noemde. In Europa is het Vlaams Belang er intussen wel in geslaagd om aan frontvorming te doen en kan zij, samen met enkele bevriende extreemrechtse partijen, een fractie vormen in het Europese parlement. Samen vormen ze de groep ‘Identiteit, Soevereiniteit en Transparantie’ (IST) waardoor ze meer medewerkers, subsidies en slagkracht krijgen binnen het Europees parlement.

De voorzitter wordt de Fransman Bruno Gollnisch die zich de voorbije jaren liet opmerken als een pure ontkenner van de Holocaust. Gisteren werd de nummer twee van het Front National door de correctionele rechtbank van Lyon veroordeeld wegens negationistische uitspraken. Maar ook de andere leden van de nieuwe fractie laten zich niet onbetuigd in hun racistisch en antisemitisch discours.

Het Vlaams Belang vindt enkele oude vrienden terug in de net opgerichte fractie. Zo is er natuurlijk het Front National van Jean-Marie Le Pen. Le Pen behoeft geen introductie meer en staat ondertussen in gans Europa bekend om zijn fascistische en negationistische uitspraken. Zo noemde hij de gaskamers in de nazi-vernietigingskampen een ‘detail in de geschiedenis’.

Daarnaast ook Andreas Mülzer van de Oostenrijkse FPÖ, die Hitler ‘een groot revolutionair’ noemde. Uit Italië is er Allesandra Mussolini die het fascisme van haar grootvader Benito Mussolini vergoelijkt en zich regelmatig uitspreekt tegen homoseksuelen. Verder is er Ashley Mote, die deel uitmaakte van de anti-Europese UK Independence Party maar uit die partij werd gezet wegens misbruik van fondsen. De Groot-Roemeense Partij van Corneliu Vadim Tudor levert vijf fractieleden. Tudor was onder de communistische dictator Nicolai Ceausescu de hofdichter van het regime.

Tenslotte is er Dimitar Stojanov van het Bulgaarse Ataka (Aanval!), waarvan Volen Siderov de voorzitter is. Zij staan bekend om hun uithalen naar zigeuners en joden, de meest geviseerde bevolkingsgroepen onder het Nazi-regime. Zo verklaarde hij dat men van Roma-zigeuners ‘zeep zou moeten maken’. Siderov is ook een notoir negationist en schreef een boek waarin hij de concentratiekampen fors minimaliseert.

Ironisch genoeg waren het net partijen uit de nieuwe lidstaten, Bulgarije en Roemenië, die de laatste handtekeningen aanbrachten. Landen die door het Vlaams Belang niet tot Europa behoren wegens hun orthodoxe achtergrond. Een waanzinnig argument in een seculiere Europese Unie. Maar de vriendschap tussen het Vlaams Belang en deze ronduit racistische en fascistische partijen blijkt geen probleem te vormen voor de Vlaamse verkozenen.

Zo ging Marie-Rose Morel breed glimlachend op de foto met Volen Siderov. Filip Dewinter heeft een vriendschappelijke foto van hem en Jean-Marie Le Pen op zijn bureel staan. En Koen Dillen poseerde gewillig met Leon Degrelle, de man van Rex die door Hitler ‘de enige nuttige Belg’ werd genoemd.

Eens te meer vallen dus de maskers af en is de band tussen extreemrechtse, racistische en fascistische groeperingen en het Vlaams Belang een feit. Het toont eens te meer aan dat het Vlaams Belang nog steeds aansluiting tracht te vinden bij een harde kern negationistische antisemieten. Het is zoals Karel De Gucht reeds vroeger stelde, onmogelijk voor kiezers van het Vlaams Belang om nog te ontkennen dat zij gestemd hebben op een ronduit racistische en fascistische partij.

Het Vlaams Belang heeft in het verleden nooit willen en kunnen afstand nemen van haar sympathie voor fascistische personen. Zo betoonden ze in het verleden hun publieke steun aan schimmige figuren aan Cyriel Verschaeve, Staf De Clercq en Bert Eriksson. Nooit namen ze afstand van extreme groepen die in de rand van het Vlaams Belang actief waren en zelfs de bewaking verzorgden op de congressen van de partij. Nog steeds lopen verschillende leden van dergelijke organisaties rond binnen het Vlaams Belang zelf en worden racistische of negationistische uitspraken door de partijtop gedoogd. Deze organisaties vormen nog steeds de kweekvijver voor het politiek personeel van de partij.

Het is belangrijk dat alle democratische partijen de overduidelijke linken die bestaan tussen het Vlaams Belang en haar racistische en fascistische bevriende organisaties en figuren blijven blootleggen. We moeten blijven wijzen op de dubbelzinnige houding van de leiders van het Vlaams Belang dat in alle toonaarden ontkent dat het sympathieën betuigt met racistische en fascistische organisaties. We moeten de vriendschappelijke banden tussen vertegenwoordigers van Vlaams Belang met regelrechte holocaustontkenners, zoals tussen Marie-Rose Morel en Volen Siderov, blijven aanklagen.

Samen moeten we, ook in de nieuwe Europese lidstaten, antisemitisme en negationisme met het woord blijven bestrijden en harder dan ooit voorop lopen voor een open en tolerante samenleving. Zoals liberalen dat doorheen de geschiedenis altijd hebben gedaan. We kunnen het ons immers niet permiteren om haat en angst te laten regeren in het Europa van de toekomst.

Philippe De Backer is wetenschappelijk onderzoeker te Gent en politiek secretaris bij Jong VLD (VLD is de Vlaamse Liberale Partij) Nationaal. Deze tekst verscheen eerder op de Vlaamse liberale website Liberales.