Ik besta niet
The Mad Revisionist
(vertaald en bewerkt door MNb)
Bas Paternotte en Bert Brussen hebben gelijk – anonimici op Internet bestaan eigenlijk niet en zijn daarom de moeite van hun aandacht niet waard. Ze gaan alleen niet ver genoeg. Ze stellen de uiterste vraag niet. Omdat ik de wetenschappelijke methode hoog acht doe ik dat wel. Dus vraag ik me af: besta ik? Dit probleem wens ik grondig te onderzoeken.
1) Ooggetuigen. Op het eerste gezicht lijkt de meest waardevolle getuige om mijn bestaan te bevestigen ikzelf te zijn. Gezien het voor de hand liggende vooroordeel waar deze getuige onder lijdt lijkt verdere bevestiging noodzakelijk. Deze getuige heeft er overduidelijk voordeel van om te beweren dat hij bestaat – anders zou hij bijvoorbeeld geen inkomen hebben.
Een volledig telefonisch onderzoek onder degenen die verondersteld worden met mij contact te hebben gehad legden getuigenissen bloot die tegelijkertijd onvolledig waren en elkaar tegenspraken. Bijvoorbeeld varieerden aangaande mijn lengte de schattingen van 1m 85 tot 2m! Op de vraag naar mijn gewicht waren de verschillen nog groter en sommigen weigerden zelfs pertinent antwoord te geven! Zij claimden het niet te weten.
Hoe ze niet in staat waren een consistent beeld te schetsen, is het duidelijk dat de meeste, zo niet alle getuigen logen dan wel onder dwang van mijn bestaan getuigden.
2) Documenten. Toen ik mijn bureaulade onderzocht kwam ik mijn paspoort tegen. Maar hoe zit dat? Die is uitgegeven naar aanleiding van mijn uittreksel uit het geboorteregister. En dat is een kopie. Het is geen origineel. Het is daarom gerechtvaardigd de authenticiteit van dit document aan te vechten.
Vervolgens heb ik mijn post onderzocht. Overal stond mijn naam op. Maar het bleek dat het overgrote deel van de afzenders mij nooit had ontmoet. Ze hadden in feite niet eens bewijs uit de eerste hand van mijn bestaan. Hoe kunnen ze dan mijn bestaan bewijzen?
3) Fysiek bewijs. Het is een onomstotelijke regel dat bewijs geleverd door ooggetuigen en documenten ondersteuning van doorslaggevend fysiek bewijs nodig heeft, anders zijn ze waardeloos. Precies op dit punt moet de zaak beslist worden. Inderdaad bespeur ik een fysieke entiteit die ik als “mijzelf” kan betitelen. Maar zoals al opgemerkt ben ik nauwelijks onbevooroordeeld. Helaas staat de huidige technologie mij niet toe om mijn lichamelijke aanwezigheid op internet te doen circuleren. Daarom kunnen we dit niet aanvaarden als doorslaggevend fysiek bewijs.
Weliswaar is mijn onderzoek nog niet volledig uitgeput. In het licht van het schokkend gebrek aan betrouwbare ooggetuigen, documenten en fysiek bewijs moet de conclusie echter noodzakelijkerwijs zijn: mijn bestaan is niet bewezen. En wat niet is bewezen bestaat niet.
Dat is niet erg. Waarheid is belangrijker dan bestaan. Als de Politiek Correcte Gedachtenpolitie van de Linkse Kerk enige poging doet om mijn niet-bestaan tegen mij te gebruiken hoef ik alleen maar naar hun hypocrisie te verwijzen betreffende gelijkheid en multikul. Die bewijst hun misselijke vooroordelen jegens en discriminatie van de Ontologisch Gehandicapte.
MNb beweert in Suriname te wonen, maar bestaat dat land eigenlijk wel?
RSS