Peter Breedveld

Foto: Hidiro

Alweer zes jaar geleden maakten cartoonisten Mirjam Vissers en Ad Kolkman voor Frontaal Naakt deze tekening, waarin een jonge Marokkaan twee passerende vrouwen voor ‘hoer’ uitscheldt. ‘Niks zeggen!’ bijt de ene vrouw de andere toe. ‘Anders radicaliseren ze.’

Het lijkt lang geleden. Het waren de dagen na de moord op Theo van Gogh die, zo luidde de consensus, dat aan zichzelf te danken had. Iedereen was bang voor moslims. De toenmalige Rotterdamse burgemeester Opstelten liet een tekst verwijderen, ‘Gij zult niet doden’, het zesde gebod uit de bijbel, omdat moslims werden verondersteld daar boos om te worden. D66’er Laurens Jan Brinkhorst vergeleek kritiek op moslims met het opsteken van een pijp in een munitiedepot. Trouw en NRC Handelsblad, twee kranten voor verstandige mensen, schreven dat je nou eenmaal kon verwachten dat moslims je de strot afsneden als je grappen over hen maakte.

Onze regering greep de gelegenheid aan om het antieke verbod op smadelijke godslastering weer uit de mottenballen te halen. Boodschap: als Van Gogh zich niet te buiten was gegaan aan godslastering, had Mohammed Bouyeri zich niet genoodzaakt gevoeld hem de keel af te snijden. De toenmalige fractievoorzitter van D66, Lousewies van der Laan, diende een motie in ter afschaffing van dat verbod. Aanvankelijk werd ze gesteund door de linkse partijen, maar die lieten haar vallen toen het erop aankwam. ‘Verkeerd signaal’, vond Jan de Wit van de SP, ‘verkeerd moment’, meende PvdA’er Wouter Bos, ‘gedram’, oordeelde Femke Halsema van GroenLinks.

Er is sindsdien veel veranderd. Of eigenlijk is alles hetzelfde gebleven. Er zijn wat posities verschoven, wat rollen omgedraaid. Maar Vissers en Kolkman zouden die cartoon van zes jaar geleden zo weer kunnen inleveren. Alleen zouden we in plaats van de jonge Marokkaan een PVV’er zien: ‘NAZI!’ en die twee verschrikte vrouwen: ‘Niks zeggen! Anders radicaliseren ze!’

Iedereen is bang voor de PVV. Van de week nam de politie tijdens een demonstratie van personeel van het openbaar vervoersbedrijf HTM een spandoek in beslag waarop de PVV werd beschuldigd van ‘verraad’. Eerder al kostte een pittige cartoon over de PVV bijna Francisco van Jole de kop en Thomas von der Dunk kreeg het na zijn grote mond over de PVV niet alleen aan de stok met de usual suspects PVV, VVD en CDA, ook Femke Halsema gaf hem nog een ferme trap na.

Von der Dunk heeft namelijk gegodwind, dat wil zeggen dat hij in een anti-PVV-betoog naar de Tweede Wereldoorlog heeft verwezen. In korte tijd is dat het ergste geworden dat je in Nederland kunt doen, erger nog dan tegen een verbod op ritueel slachten zijn. De PVV mag moslims wegzetten als nazi’s, de koran op één lijn stellen met Mein Kampf, maar wee degene die eraan herinnert waar dergelijke haatpropaganda tegen een etnisch/religieuze minderheid zeventig jaar geleden toe heeft geleid, die ‘verlaagt’ zich, heeft een ‘gebrek aan argumenten’, is ‘ranzig’, enzovoort. Gij zult niet godwinnen, godwinnen slaat de discussie dood, godwinnen streng verboten – als je niet bij de PVV of aanverwante artikelen zit.

Dat Von der Dunk gewoon keihard door de overheid is gecensureerd, vindt zowat niemand een groot probleem. Toen hij eergisteren bij Pauw & Witteman zat, gingen bijna alle reacties op Twitter over ’s mans uiterlijk, zijn stemgeluid en wat hij aanhad. En over zijn godwins. Er wordt tegenwoordig over allochtonen gesproken in termen van uitvreters, natuurrampen, criminelen en deportatie (met een friggin’ kap over hun hoofd!), ik was van de week in een dorp waar de bewoners nota bene bezig zijn een onderduikadres te regelen voor een dorpsgenoot, maar nee, de godwins van Thomas von der Dunk hebben even voorrang, mensen. Díe kunnen namelijk echt niet.

Mij is inmiddels wel duidelijk: ook in de strijd tegen Domrechts moeten we het van links niet hebben. Toen hadden we er niets aan, nu hebben we er nog steeds niets aan. Van de week zei iemand tegen me: kun je één politicus noemen die werkelijk oprecht is, die staat voor zijn principes? En ik denken en denken en ik kon niemand anders verzinnen dan Lousewies van der Laan. “Ja”, antwoordde hij, “en die heeft het dus niet gered.” En inderdaad, die is snel vervangen door een warhoofd dat multiculturele problemen afdeed als gedoe over rare etensluchtjes in het portiek.

De afgelopen jaren heb ik wanhopig gezocht naar een goede vervanger van Lousewies van der Laan. Een aantal keren dacht ik die gevonden te hebben, maar als het erop aankomt, stelt die me steevast teleur.

Ik mis Lousewies nog elke dag.

For the record: Peter Breedveld moet tegenwoordig vaker aan de Chinese Culturele Revolutie denken dan aan de Tweede Wereldoorlog.