Een echte Nederlandse
Peter Breedveld

Rita Verdonk is weg uit de PvdA, maar de PvdA is nog niet helemaal weg uit Verdonk. Vandaar die publieke schuldbekentenis die ze Ayaan Hirsi Ali liet tekenen, geheel in Sovjetstijl, voordat ze haar liet gaan.
Hirsi Ali meent er geen moer van, zei ze in Nova tegen Twan Huys. Ze wilde verder met haar leven en tekende die verklaring om van het gezeur af te zijn. Daarvoor had ze haar trots even opzij gezet. “Hét bewijs dat ik een echte Nederlandse ben geworden”, zei ze met een brede glimlach.
Baf! Die zit. Nog beter dan toen haar werd gevraagd of ze wel wist wie Hans Wiegel was. “Ja, die is erelid”, zei ze, het woord in één klap degraderend tot het lulligste predikaat in het hele Nederlandse taalgebied.
Toen ik in de Volkskrant werd belasterd door de Gekke Hoedenmaker van het Nuffic, Han van der Horst, schreef ik een weerwoord dat door opinieredacteur Mirjam Schöttelndreier niet werd geplaatst. Dit plaatst de Volkskrant wel:
Nederland stond bekend om zijn tolerante samenleving en zijn prachtige voetbalspel. Van dat beeld is weinig meer over.
Het begon met politicus Pirn F. die groot succes had met een campagne tegen immigratie. Dierenactivist Volkert van der G. vond hem een gevaarlijk man en schoot hem dood. Cineast Theo van G. wakkerde de haat tegen moslims aan. Hij werd afgeslacht door islamiet Mohammed B. Immigrante Hirsi A. ging door met haat zaaien tegen de islam en werd eveneens bedreigd. Vervolgens pestten Nederlandse buren haar weg en verklaarde minister Rita V. dat zij niet eens Nederlandse was.
Toen kwam het voetbal. Sloper Mark van B. plantte zijn schoen in een Ivoriaans scheenbeen. Verdediger Khalid B. deed hetzelfde met een Portugees dijbeen.
En toen stond het eens glorieuze’ Nederland voor de hele wereld te kijk met afbraakvoetbal en een nederlaag.
Het beeld van het tolerante Nederland niet zijn fraaie voetbal heeft plaatsgemaakt voor beelden van haatzaaiers, moordenaars, laffe buren, een intolerante minister en smerige voetballers. De schade is niet te overzien.
Amsterdam, Wouter van der Weijden (28 juni)
En dit gezwatel van medewerker Maarten Barends van de Onwetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid plaatst de Volkskrant ook:
Waarom krijgen van enige kennis gespeende columnisten iedere week weer de kans met hun xenofobe geraaskal de opiniepagina’s te vullen? En breder: hoe komt het dat Nederland – dat nog niet eens zo heel lang geleden bekend stond om, en trots was op z’n tolerantie en open, multiculturele samenleving – is afgegleden naar het bedenkelijke niveau van Duitsland in de jaren dertig, toen de slappe Weimar-politici de oprukkende bruinhemden evenmin van repliek dienden, toen het systematisch beschuldigen en vingerwijzen begon, bang als ze waren de stem van het volk niet te horen? (27 juni)
“Geraaskal”, “van enige kennis gespeend” en niet te vergeten “haatzaaierij”. De spijker op zijn kop, Wouter en Maarten! Lees ook de beschouwing van Willem de Zwijger.

Maarten Barends met vriend. Stuur hem een mail!
Op feitelijke kennis en realiteitszin zul je de critici van Ayaan Hirsi Ali niet snel betrappen. Om te beginnen lijken ze vrijwel allemaal volstrekt niet te zien, of niet te willen zien, aan welke kant nou eigenlijk de slachtoffers vallen en van de Tweede Wereldoorlog weten ze ook niet veel. Ongelofelijk gênant is het.
Toen Hirsi Ali een paar maanden geleden een gastcollege aan de Vrije Universiteit gaf, sprak ik met een groot aantal studenten die zowat allemaal wisten te melden dat Hirsi Ali “polariseert” en dat haar toon te hard was en meer van dat gepapegaai. Maar wie ze precies was en wat ze nou eigenlijk zei, daarvan hadden ze geen idéé. Niet één van die studenten (politicologie, nota bene) wist me te vertellen waarom hij vindt dat Hirsi Ali polariseert. Het is gewoon iets dat heel vaak wordt gezegd en die studenten gaan dat dan vanzelf geloven.
De schade is, inderdaad, niet te overzien.
Peter Breedveld draagt bij voorkeur witte overhemden.





RSS