Tijd voor een extreemlinks-monitor
Ach gut, wat schattig. De nieuwe Monitor Racisme en Extremisme is weer uit. Het is telkens een schitterend ritueel dat die jongens en meisjes van de Anne Frank Stichting opvoeren. Zelfs in tijden dat er geen kaalkopje in Nederland rondliep, hield het naoorlogs verzet dapper stand.
Ik schat dat op elke extreemrechtse jongere zo’n tien gesubsidieerde vrijwilligers van het Landelijk Bureau ter Bestrijding van Rassendiscriminatie of een antidiscriminatiebureau actief zijn. Het aardige is dat deze totaal verpolitiekte bureaus (zo deed men indertijd aangifte tegen Pim Fortuyn) vooral worden gevoed met informatie uit krakerskringen waar men het allerminst nauw neemt met begrippen als geweldloosheid en tolerantie. Onder de vlag van AFA, Kafka en-zo-meer houden deze bewogen jongeren zich bezig met taarten, veeauto’s in de fik steken, het onderdak bieden aan ETA-sympathisanten en het met geweld en bedreiging de mond snoeren van politiek andersdenkenden. Hoe ze daar naast het trekken van een uitkering nog tijd voor overhouden ik kan er slechts met het diepste respect over spreken.
Het is allemaal hoogst vermakelijk. In al die jaren dat de Bureaus ter Bestrijding van Rechtse Mensen actief zijn, is er nauwelijks een incident van betekenis geweest. Hoe men ook zocht. Daarentegen heeft extreem links een indrukwekkend curriculum vitae opgebouwd.
Enkele highlights:
-In 1984 wordt een vergadering van de Centrumpartij in Boekel door linksradicalen verstoord. Er wordt op leden van de CP geschoten. De actie werd gesteund door de Anne Frank Stichting.
-In 1986 gaat een hotel in Kedichem in vlammen op. De secretaressse van CD-leider Hans Janmaat verliest bij de aanslag haar been.
-Vanaf 1985 voert RaRa terroristische aanslagen uit op Makro-vestigingen. Uiteindelijk trekt SHV zich terug uit Zuid-Afrika.
-Op 12 november 1991 wordt een aanslag gepleegd op het woonhuis van staatssecretaris van Justitie Aad Kosto.
-Vanaf midden jaren negentig worden onder het mom van dierenliefde pelsdierfokkers op de Veluwe geintimideerd, veewagens in de hens gezet en medewerkers van het primatencentrum in Rijkswijk bedreigd.
-Op 14 maart 2002 wordt Pim Fortuyn getaart.
-Op 6 mei 2002 wordt Pim Fortuyn gekogeld.
Enzovoorts.
Afgezien van Volkertje lukte het vrijwel nooit iemand voor deze misdrijven te veroordelen. Maar wat wil je ook met zulke goed gebekte vertegenwoordigers in de media en het parlement, zoals Wijnand Duijvendak en nu Marianne Thieme. En de bureaus die extremisme’ te vuur en te zwaard bestrijden? Ja hoor eens, die hebben het veel te druk met die ene halfdebiele skinhead uit Luttelgeest met zijn stompzinnige vlaggetjes en tattoo. Uit naam van Anne Frank!
Kortom, hoogste tijd voor een jaarlijkse extreemlinks monitor.
(Deze column werd eerder gepubliceerd op Witheet)
Stan de Jong (1963) publiceerde De Deventer moordzaak de omstreden veroordeling van Ernest L. (uitgeverij Balans) en Prettig weekend ondanks alles (uitgeverij Xtra). Momenteel werkt hij als onderzoeksjournalist bij Nieuwe Revu en neemt hij waar als NRC Ombudsman voor Micha Kat die, serieus, in Kazachstan zit.
RSS