Peter Breedveld

Toen ik vanmorgen mijn e-mail las en een aantal reacties van bezoekers van deze site, verkeerde ik even in de veronderstelling dat Frontaal Naakt door NRC Handelsblad wordt aangemerkt als verdachte, extreemrechtse site. Dat blijkt mee te vallen, want Frontaal Naakt wordt in het onderzoek naar extreemrechtse uitingen op internet van NRC ‘libertarisch’ en ‘rechts’ genoemd. ‘Rechts’ is in de ogen van de links-activistische NRC-redactie ongetwijfeld verschrikkelijk erg, maar ik kan er mee leven, al vind ik Frontaal Naakt zelf helemaal niet rechts.

Het is wel eng, die zwarte lijst van NRC, waarop de meest uiteenlopende websites (bijvoorbeeld de puberpret-site Flabber, de site van HP/De Tijd-columnist Bart Croughs en de libertarische site Meer Vrijheid) op één hoop worden gegooid met nazi-sites als Stormfront onder het mom van ‘onderzoek naar extreemrechtse uitingen’. Hier is de gedachtepolitie aan het werk.

NRC pakte er afgelopen zaterdag lekker mee uit: een bericht op de voorpagina over de justitionele aanpak van ‘haatsites’ op het Internet, doorlezend naar een groot verhaal over de groei van rechtse websites, waarin wordt geconstateerd dat de verschillen tussen rechtse en extreemrechtse sites kleiner zijn geworden. ‘Op beide worden nu extreme uitspraken gedaan over moslims, de multiculturele samenleving (‘multikul’) en de „linkse kerk”’, schrijft NRC. ‘De standpunten gaan vaak samen met woede over de „klimaatfabels” van Al Gore, snelheids- en rookbeperkingen en „de euroleugen”.’

De boodschap is duidelijk: wie niet onvoorwaardelijk gelooft in de zegeningen van de multiculturele samenleving, de verzorgingsstaat en in de lucratieve paniekzaaierij van Al Gore, is rechts en als zodanig nauwelijks nog te onderscheiden van extreemrechts. Goed dat justitie daar nou eindelijk eens werk van maakt. NRC helpt een handje door een zwarte lijst van aan te pakken sites te presenteren.

Niet in de krant, ook niet op die zwarte lijst, maar wel op de NRC-site wordt Frontaal Naakt geschaard onder een groepje sites die volgens NRC gelden als ‘verzamelplaatsen voor discussie over, en kritiek op, de „linkse maffia”, de „zogenaamde multiculturele samenleving”, en „criminele allochtonen”.’ Wie vanaf de NRC-site de link naar Frontaal Naakt volgt, en heel erg veel mensen hebben dat het afgelopen weekend gedaan, kan gelukkig zelf constateren dat deze site een verzamelplaats is voor discussies over onder andere Vodafone, het vrouwelijke orgasme, Wagner (uh-oh!), Loors liefdesleven en Japan in de Tweede Wereldoorlog.

Conclusie: NRC levert weer eens een tendentieus broddelwerkje. De auteur van al die verdachtmakerij, Joep Dohmen, deed al eens iets dergelijks in zijn onzinartikel over de steun die Geert Wilders zou hebben gezocht op extreemrechtse sites. Ook toen werden sites door Dohmen als ‘extreemrechts’ bestempeld als ze er blijk van gaven niet gecharmeerd te zijn van de islam. Ik schreef toen deze brief aan NRC. Dohmen is geen journalist, maar een activist.

Een paar kanttekeningen: NRC vindt het opmerkelijk dat het aantal linkse sites nauwelijks groeit. Ik vind dat niet vreemd. Het Internet is een podium dat veel wordt gebruikt door mensen wier afkeurenswaardige opvattingen niet mogen worden gelezen en gehoord op de opiniepagina’s van NRC en de Volkskrant en in het NOS-journaal, Nova en Zembla, die het extreemlinkse gedachtegoed dag in dag uit met verve uitdragen. Er is dus geen behoefte aan linkse sites, die aan de mainstream media helemaal niets hebben toe te voegen.

NRC jubelt over de justitionele aanpak van ‘haatsites’. Hoe kan het dat mensen, die zichzelf heel intelligent vinden, zo hardnekkig blijven geloven dat intolerantie verdwijnt zodra je uitingen van intolerantie verbiedt? Ten eerste komt er voor elke ‘extreemrechtse’ site, die verboden wordt, minstens één ‘extreemrechtse’ site weer terug, dat blijkt wel uit dat ‘onderzoek’ van NRC naar de groei van het aantal extreemrechtse sites. Ten tweede is het verbieden van intolerante uitingen symptoombestrijding. De ziekte, intolerantie, blijft gewoon voortkankeren. Dat Fatsoenlijke Mensen van een ‘succes’ spreken omdat dit voortkankeren voortaan buiten hun gezichtsveld en gehoorsafstand plaatsheeft, is, om het in goed Nederlands te zeggen, beyond me.

De onvrede over de ‘euroleugen’ leeft echt niet alleen in rechtse en extreemrechtse kringen. De Socialistische Partij maakt zich er druk over en de SP is niet rechts, last time I checked.

Lees ook De razzia van NRC van journalist Stan de Jong en PvdA-stemmers blijken extreemrechts van mijn goede vriend Duns Ouray (nogmaals: ik stem geen PvdA, maar goed).