Olifant
Willem de Zwijger
Ahmed Marcouch schrijft in de Volkskrant een open brief aan de radicale imam Fawaz Jneid, die eerder Theo van Gogh en Ayaan Hirsi Ali vervloekte. Fawaz had Marcouch een ‘hypocriet’ en vermomd ongelovige genoemd, in islamistisch lingo nog erger dan een afvallige – laat staan een ongelovige.
U heeft kennis van uw positie, want u weet dat Ahmed Aboutaleb tot op de dag van vandaag extra beveiligd moet worden, sinds u hem geëxcommuniceerd heeft. Nu misbruikt u uw positie opnieuw. Heer Fawaz, kunt u mij uitleggen wat u beoogt met uw oordeel?
Marcouch wil met Fawaz in discussie, maar de nog steeds voortdurende bedreiging van de brave bruggenbouwer Aboutaleb is de kern van de zaak. Marcouch is nu zelf ook schietschijf geworden, en kiest de aanval via het vrije woord. Woorden versus kogels. Als dat maar goed afloopt.
In diezelfde Volkskrant een prachtig stuk van Joost Zwagerman over de diverse nazi- en Hitler- analogieën die tegen Wilders worden ingezet. Hij liet zich inspireren door een moslima die zonder spoor van twijfel zei ‘dat Wilders voor haar maar met één persoon was te vergelijken: Nazi-leider Adolf Hitler. Dezelfde haatzaaierij, het afzetten tegen een bevolkingsgroep, dezelfde manier om aan de macht te komen: democratisch’.
‘Het woord jood’ als middel tegenstanders het zwijgen op te leggen, en daarmee zijn we meteen bij Thom de Graaf die ‘populisten’ een gevaar voor de rechtstaat vindt. Een ‘langzaam werkend gif’, nog wel. de Graaf deed zijn uitspraak op een bijeenkomst van één van de vele comité’s – in dit geval Eén land, eén samenleving – die het Kwaad Wilders willen neutraliseren.
de Graaf was ook degene die Anne Frank inzette ten behoeve van de demonisering van Fortuyn, en de gevolgen zijn bekend.
Een Haagse imam met een voorliefde voor te korte broekspijpen is in staat een staatssecretaris tot levenslange beveiliging te veroordelen, zonder zelf in dit vreedzame land van Wilders of zijn aanhangers enig gevaar te hoeven duchten. Ondertussen ziet de Graaf in het populisme een ondermijning van de rechtsstaat. Er zijn mensen vermoord door dierenvrienden en islamisten, een verscheidenheid aan spraakmakers en politici moet zwaar worden beveiligd in leven worden gehouden, en één van hen is al het land uit gejaagd, maar voor de Graaf zijn Wilders en Verdonk de grootste bedreiging voor de democratie.
Er staat een olifant in de kamer, maar gesproken wordt alleen over de muis. De rechtsstaat is al voor een belangrijk deel opgeheven, de vrijheid van meningsuiting is drastisch ingeperkt, en de kogel regeert. Marcouch neemt met zijn open brief een onwaarschijnlijk groot risico.
En waarom nemen wij niet Anne Frank, het kind maar tegelijk de briljante dagboekanier, de blogster zonder blog en de schrijfster met alleen een schrift, zij die haar leven verloor om wie ze was maar die niet capituleerde, als ons voorbeeld? Als ons icoon van het vrije woord.
Willem de Zwijger is ‘de stem van politiek incorrect links’. Hij rijdt een poenige SUV.
RSS