Feest
Hassnae Bouazza
Een prachtig, middeleeuws plein, een chef-kok die je warm onthaalt en een ober die op Lagonda lijkt, inclusief Brabants accent. Je krijgt het allemaal bij een bezoek aan het Harderwijkse restaurant De Basiliek dat met één Michelinster is bekroond.
Na het warme welkom door de twee obers en chef-kok Rik Jansma worden we getrakteerd op een scala aan exquise amuses: met ansjovis gevulde en gefrituurde zwarte olijven, geroosterd brood met pata negra waar mijn tafelgenoot van smulde, een bitterbal van kaas en specerijen, en nog zo wat meer.
Na deze eerste gang van amuses krijgen we de kaart. We kunnen à la carte gerechten kiezen of een keuze maken uit de twee menu-mogelijkheden: het menu “vandaag dat gewoon lekker is volgens de kok, of het Jeunes Restaurateurs d’ Europe-menu dat luxer is met langoustines, kreeft en truffel. Als we kort hierna aan één van de twee obers vragen wat de menu’s precies inhouden, komt hij niet verder dan het vandaag-menu begint met tonijn… En ja, het JRE is wat luxer. Aha.
We besluiten voor het luxere menu te gaan en wat een feest volgt hierop! Drie amuses tintelen onze papillen: een geplette langoustine omhuld met wortel, een mousse van ganzenlever en palingcrème en een knoflooksoepje. Hierna volgt het voorgerecht dat bestaat uit vier kleine hapjes: waaronder een granité van meloen (voor mijn tafelgenoot met mousse van ham), een gebakken langoustine met perzik en koekje van witte chocolade en een geplette langoustine met een jasje van curry.
Het hoofdgerecht bestaat uit wild met oesterzwammen en asperges en bij de kazen (kundig uitgelegd door de Lagonda-look-a-like) kiezen we als afsluiter voor een overrijpe geitenkaas die zó heftig en overheersend van smaak is, dat ik hem niet opeet. Verontschuldigend vertel ik de ober dat die te heftig is voor me. Zei ik toch, antwoordt hij lachend en dan realiseer ik me dat dát het is wat zo aangenaam is aan de bediening: ze zijn bijzonder sympathiek en attent, heel los en niet stijf, zoals bediening in wat chiquere restaurants toch vaak pleegt te zijn. Ze maken grapjes, vermaken zich met ons en als de tafelgenoot het woord tyfushekel laat vallen, zie ik geamuseerdheid op het gezicht van één van hen.
Na de kazen volgt het dessert en ook dit bestaat uit kleinere hapjes waaronder een citroentaartje, een chocoladestaafje gevuld met mousse en een bavarois van perzik met frambozencoulis. We zitten te trappelen in onze stoel en alsof dat niet genoeg is, worden we bij het koffieservies getrakteerd op een keur aan kleine zoetigheden zoals truffel, kokosmacroon en zelfgemaakte, heerlijk rijke mergpijpjes.
Wat een heerlijke manier om de middag mee door te brengen. De Basiliek is een uitstekend restaurant dat meer dan de moeite waard is. Het verre Harderwijk voelt opeens niet zo ver meer. Wat kan het leven toch mooi zijn.
Hassnae Bouazza raadt een ieder aan een tafeltje bij Solo te reserveren voor een zinneprikkelende ervaring verzorgd door de zeer sympathieke chefkok Mohammed al Harouchi
RSS