Geen excuus
Hassnae Bouazza
Een paar jaar geleden was er een bijeenkomst van Amsterdamse Joden en moslims in een moskee, met het doel meer onderling begrip te kweken. Maar al snel werd het gezellige samenzijn verstoord door een oproerkraaier die tekst en uitleg van de aanwezige Joodse gasten eiste over het Israëlische Palestijnenbeleid. De Marokkaanse mannen waren zichtbaar gegeneerd en één van de Joodse gasten gaf geheel terecht aan niet aangesproken te willen worden op de politiek van Israël. Maar de schreeuwlelijkerd wist van geen ophouden.
Eenzelfde soort situatie herhaalt zich steeds bij demonstraties tegen de Israëlische politiek. Iedere keer weer is er een groep die oproept tot het vergassen van Joden. Het valt niet te rijmen: tegen onrecht demonstreren en vervolgens oproepen tot een ander onrecht.
Sympathie kweken is een kunst die nogal wat moslims niet beheersen. Met zulke tegenstanders heeft Israël geen pr-machine meer nodig en met dergelijke vrienden kunnen de Palestijnen alle hoop op een kentering in de publieke opinie laten varen.
Er is geen excuus voor het roepen van Hamas, Hamas, alle Joden aan het gas’, al doet een aantal mensen nog zo zijn best het gedrag van de jongens te vergoelijken en te bagatelliseren. Het scanderen van racistische leuzen en oproepen tot geweld is en blijft onacceptabel.
Haatzaaien en racisme, was dat nou juist niet waar moslims in Nederland tegen vochten? Hoe moeten de Joodse mededemonstranten zich hebben gevoeld toen ze de leuzen hoorden? Als de Joodse gasten in de moskee, lijkt me. Ze zijn van goede wil, respecteren de gelijkwaardigheid van alle mensen en krijgen dan opeens te horen dat ze eigenlijk aan het gas moeten.
Je moet het die raddraaiers nageven: ze weten altijd de aandacht te verleggen naar hun oerdomme en verwerpelijke gedrag en voor je het weet, gaat het niet meer over het Israëlische offensief, maar om hen. En maar steen en been klagen dat ze altijd onderwerp van discussie zijn, Steeds ook is er iemand die het vergoelijkt aan de hand van groteske vergelijkingen. Zoals jongerenwerker Tachi die in het Algemeen Dagblad beweerde dat Marokkaanse jongeren uit Rotterdam zich als in Gaza wanen. Nederland is geen bezet gebied. Wie zegt van wel, is alle verhoudingen kwijt.
Het is de laatste weken al vaker te berde gebracht: de strijd in het Midden-Oosten woedt hier welig voort in de media, vooral ook op het Internet. De ene partij beticht de andere van hypocrisie en overmatige emotionaliteit, daarbij voorbijgaand aan de eigen fixatie en hevige opvliegers bij het lezen van deze of gene onwelgevallige mening. Je hierin begeven, voelt aan alsof je in een smerig modderbad stapt; het is drijfzand dat je dieper en dieper meetrekt in de stroom van blinde haat, wellustig leedvermaak en regelrechte leugens verpakt in zogenaamd beschaafde woorden. De menselijkheid lijkt het eerste geslachtofferd te worden.
Het zou goed zijn even een pauze te nemen, want van wat introspectie en zelfkritiek is nog nooit iemand dood gegaan.
Hassnae Bouazza (حسناء بوعزة) schrijft voor Vrij Nederland, OpZij, de website van het Vlaams-Nederlandse huis deBuren en de Arabische site van de Wereldomroep. Dat ze nog tijd heeft om in het geheim voorbereidingen te treffen voor de vestiging van het kalifaat in Nederland, mag een wonder heten. Bovenstaand stuk is eerder gepubliceerd in De Volkskrant.
Reacties op dit artikel zijn gesloten. Wilt u reageren?
Stuur een e-mail naar de redactie.
RSS