Frans Smeets

Illustratie: Justine Lai

Mijn moeder heeft me altijd gewaarschuwd om Harries nooit te vertrouwen. En moeders hebben altijd gelijk. Het eerste autootje dat ik kocht was van een Harry. Het viel al uit elkaar voordat ik er mijn eerste meisje erin had gelokt. Laatst een grasmaaimachine van een Harry gekocht, komt er nog dezelfde dag meer rook uit de machine, dan dat er grassprieten gemaaid werden. Over Harry Beun maar niet te spreken…

Laat ik nu net in het artikel over kaaskopreligies een link geplaatst te hebben naar een van de duizenden zielenknijpers en laat die nu uitgerekend Harry heten. Toen ik een kritische noot achterliet in zijn gastenboek werd die direct verwijderd. Harry houdt niet van tegengeluiden.

Harry is magnetiseur, klassiek homeopaat en iriscopist (ooglezer) van beroep. Harry richt zich vooral op het uitmelken van zieken, labielen en eenzamen door ze plantjes te laten eten en zich vrijwillig te laten vernederen en betasten.

De webpagina waarop de slijmerige radio-interviews met Harry te vinden zijn, zeggen heel veel over de methodiek van het leger aan oplichters, tovenaars, kwakzalvers en Yomanda’s voor hoger opgeleiden die Nederland rijk is.

Onze Harry heeft, volgens eigen zegge, zijn gave geërfd van zijn moeder en het was hem bovendien ook nog voorspeld door een echte waarzegger. Toen hij voor het eerst in de broekjes van de meisjes zat te friemelen ontdekte hij dat ze van hun menstruatiepijnen afkwamen! Sjongejonge…

Harry fulmineert tegen de farmaceutische industrie en met name tegen de inentingen bij kinderen en tegen voedsel uit de magnetron. Harry vindt ‘dat we anno 2009, in een tijdperk met welhaast onbeperkte technologische mogelijkheden, nog maar zo weinig zijn opgeschoten in het genezen van zieke mensen. Ondanks dat er jaarlijks vele miljarden euro’s tegenaan worden gegooid, wil het met de gezondheid van heel veel mensen maar niet opschieten’. Dat de levensverwachting de laatste honderdvijftig jaar bijna verdubbeld is en de kindersterfte van tweehonderd naar vijf per duizend pasgeborenen is gegaan, ontgaat de man schijnbaar.

Harry zou het fijn vinden als zijn therapieën door de wetenschap omarmd zouden worden en door alle zorgverzekeraars werden betaald. Het zou namelijk een miljardenbesparing zijn. Om de kwakzalvers van de kwakzalvers te onderscheiden is er zelfs een vereniging en een HBO-college om te kijken wie de èchte gave heeft. Bovenal wil Harry dat de wetenschap zijn gave onderzoekt.

We gaan dan maar eens een kleine poging doen om via een wetenschappelijke benadering van Harry’s webpagina te verklaren waarom zijn betastingtherapie geen enkele grond van wetenschappelijkheid heeft en slechts onder de term kwakzalverij, oplichting en/of geloof valt…

Een aanbieder van therapie of medicijn onderzoekt zelf of iets werkt en brengt niet iets op de markt met als argument, dat anderen maar moeten aantonen dat het niet werkt. Wees in ieder geval blij dat de farmaceutische industrie niet de methodiek van omgekeerde bewijslast van Harry hanteert. Bovendien denk ik niet dat, als de wetenschap zou aantonen dat magnetisme niet werkt, de heren kwakzalvers zich hier ook maar iets van zouden aantrekken.

Trouwens, er zijn er wel degelijk onderzoeken geweest. Een onderzoekje naar iriscopie, een onderzoekje naar magnetiseren. Hoe vreemd dat Harry deze onderzoeken niet aanhaalt op zijn website. De kern van de conclusie van de onderzoeken naar alternatieve geneeswijzen is, dat deze alleen helpen als het slachtoffer weet dat hij behandeld wordt. Suggestie dus.

De ‘bewijzen’ van de gave van Harry staan vooral vooral zijn gastenboek, dat vol staat met één grote lofzang over de geneeskrachtige handen van Harry. Zelfs een verkiezingsuitslag in Noord-Korea is niet zo overtuigend als de reacties van zijn patiënten in zijn gastenboek. De patiënten zijn zo idolaat van Harry, dat het vaak lachwekkend wordt. Wie echter eens goed kijkt naar het klantenbestand van Harry, ziet dat het bijna alleen vrouwen en kinderen zijn die Harry in zijn ‘chronisch overbelaste’ praktijk betast. En dat van die vrouwtjes, dat kan ik goed begrijpen. Maar die kinderen, dat ligt toch gevoeliger.

Een reguliere arts zou nooit de gegevens van patiënten aan de openbaarheid prijsgeven en hen faciliteren hun medische verhaal op het Internet te plempen. Stel je deze methodiek voor bij je eigen huisarts. Een echte arts schuwt dit idee. Bovendien houdt een wetenschappelijke methodiek ook in, dat tegenstrijdige geluiden een kans krijgen en dat er een grond wordt aangegeven voor patiëntenselectie (vrouwen met kinderen). Het gastenboek van Harry is een schaamteloze verkoopmethodiek en zegt niets over de werking van zijn Dirty Harry-handjes. Harry kiest zijn slachtoffers selectief om de werking van zijn therapie te verkopen.

En dan het voedsel uit magnetron. Hiervoor is geen enkel bewijs. Het enige ‘gevaar’ is, dat bij een verhitting van boven de zestig graden bepaalde voedingstoffen minder werkzaam zijn. Maar dat geldt ook bij verhitting op de klassieke manier. Het heeft niets te maken met ‘straling’. Dus je lult uit je nek, Harry. Trouwens, wel commercieel slim om er baby’s bij te betrekken. Moeders met kinderen is tenslotte je doelgroep.

Vervolgens de strijd tegen inentingen. Vraag aan iemand die ouder is dan tachtig, hoe de tijd van vóór de inentingen was. Kinderen stierven bij bosjes of moesten de rest van hun levensjaren hinkend en verminkt door het leven. Er worden op het moment meer kinderen niet ingeënt tengevolge van het geblèr van kwakzalvers, dan door de religieuze starheid van de bible-belt. Hoe gevaarlijk deze Harries zijn, wordt aangetoond door hoe de discussie over inenting bij baarmoederhalskanker met allerlei sprookjes is vertroebeld. Het is je gelijk en inkomen halen met het leven van kinderen als breekijzer.

Volgens Harry zijn het de inentingen die de oorzaak zijn van kinderziektes als ADHD, allergieën en autisme. Eigenlijk zijn bijna alle kinderziektes de oorzaak van de producten van de farmaceutische industrie. In de keuze van ziektebeelden weten dit soort medische psychopaten altijd precies de snaar van de tijd te raken. Het zijn parasieten die meedeinen op het succes van de medische wetenschap. Vroeger was je als kind niet chronisch ziek, want dan ging je dood. Het gekwakkel naar het einde is een succes van de medische wetenschap en geen gevolg.

De tovenaars hebben er zelfs een naam voor bedacht: Post Vaccinaal Syndroom. Een bedenksel van de grootste oplichter Tinus Smits.

Het is kindermisbruik van de ergste soort. Ik heb nog meer respect voor een pedofiel of verkrachter die instinctief handelt, dan voor cynici die kinderen uit hebzucht bewust gebruiken en in levensgevaar brengen. Opvallend dat dit soort tovenaars nooit gratis werken of een paar maanden in Afrika stage lopen als MZG-ers (Magnetiseurs Zonder Grenzen). Ik verdenk ze er wel altijd van dat je ze ook in natura kunt betalen, afhankelijk van je sekse.

Het nare is, dat verzekeringsmaatschappijen in hun roep om meer klanten dit soort kwakzalvers en hun verenigingen steeds meer als een onderdeel van hun productassortiment zien. Zo loop je het risico bij een ziekenhuisopname na een operatie een genezend medium aan je bed te krijgen of na buikkrampjes van je baby door je huisarts doorverwezen te worden naar Dirty Harry! Buiten dat het een totale verspilling van ziektegelden is, vind ik het van de medische sector ethisch verwerpelijk om je bij ziekte te confronteren met dit soort boeven.

Het blijft toch vreemd dat ik nog nooit een geval van een kwakzalver heb gehoord die bij ziekte zichzelf magnetiseert en iriscopiseert en sterft omdat hij zichzelf medicatie heeft onthouden. Ze zijn zelf het empirisch bewijs van de onzin van hun eigen beweringen. Bij ieder pijntje hollen ze zelf zwaar hypochondrisch naar de apotheek. Misschien moet de medische sector eens een keer besluiten om deze lieden die anderen een juiste behandeling proberen te onthouden, zelf uit te sluiten van farmaceutische producten. Het zal ze leren.

Frans Smeets heeft de vreemde opvatting dat hedendaagse kunst behalve oeverloos gezwets en geld ook nog schoonheid in zich mag herbergen.