De dood voorbij
Frans Weerts
Er zijn zovele momenten dat het leven lijkt weg te storten in een diepe afgrond. Over the edge, as we speak. Deze ochtend ontwaak ik en vraag mezelf af waarom ik nog leef. Eigenlijk geeft ik geen cent meer om mijn eigen leven. Niet dat ik suïcidaal ben, verre van dat. Maar de vele verliezen achtervolgen mij. Ze eten mij van binnenuit leeg. Waarom zijn zovele geliefden van mij weggenomen?
Mijn vriendin heeft nog recht op mijn leven. Maar zij is nog de enige. Zij houdt van mij ten diepste en dat verplicht mij om door te leven. Voor het overige is het over and out. Mijn beide zoons hebben hun eigen weg gevonden en hebben mij niet meer nodig. Wellicht zullen ze nog eens een paar tranen laten als ik de geest geef. Maar bij leven ben ik niet meer relevant voor hen. Dat is wel goed zo. Ik ben trots op die gasten, want ze hebben hun weg gevonden en redden zich wel door hun verdere leven.
In mijn beleving ben ik de dood voorbij. Dat klinkt zwaar dramatisch, maar dat is het niet. It’s just the feeling that I’m living in spare time. Te veel van mijn geliefden heb ik overleefd en dat geeft een ongemakkelijk gevoel. Het biedt een sterk verweesd gevoel en een diep verlangen om mij bij hen te voegen. Ergens in het ongewisse.
In mijn beleving zijn al die personen nog daar waar ik ben. De incongruentie is dat ik nog leef en zij niet meer. Dat voelt niet goed en schept afstand. Ik zou het liefst dichtbij hen willen zijn. Mijn ouders, de moeder van mijn kinderen, mijn zus. Waar zijn zij en waarom kan ik niet bij hen aanschuiven?
Wellicht zal men – al lezende – nu denken dat ik in een diepe depressie verkeer. Maar het tegendeel is waar. Nog steeds heb ik het leven lief en mijn vriendin heeft recht op een vriend die onze liefde omarmt. Die het laatste uit ons leven haalt.
Neemt niet weg dat ik leef voorbij de dood. Er is mij een tweede leven gegund. Maar in het eerste leven treur ik om al diegenen die mij ontvallen zijn. Ik leef met overtuiging in het zicht van het levenseinde.
Frans Weerts kijkt meestal vooruit, maar soms ook terug. Het leven is er om geleefd te worden, liefst meerdere malen.
RSS