De straffeloze misdadigheid van Israël zal ons duur komen te staan
Hassnae Bouazza

Adembenemend is het, de straffeloosheid waarmee Israël de Palestijnen blijft uitmoorden en Libanon kapot bombardeert. De bloeddorst lijkt onverzadigbaar, de terreur onbegrensd, de schaamte over zoveel kwaadaardigheid en bijna tekenfilmachtige slechtheid non-existent.
Maar wat het is met straffeloosheid, is dat die op een dag bij je aanklopt. Daar moest ik aan denken toen ik met open mond de beelden zag van de Republikein Dennis Feitos die tijdens een podcastopname ruzie kreeg met IDF-psychopaat Yoseph Haddad. Het kwam tot een handgemeen aan tafel, in de studio en buiten op de parkeerplaats.
Hierbij valt vooral op dat al die IDF-psychopaten alleen in staat zijn wat uit te halen met een luier om, op veilige afstand en met dikke wapens in de handen tegenover weerloze mensen. Zodra zo’n dwerg oog in oog staat met een man, is ie opeens tot aanzienlijk minder in staat.
Grote bek
Maar die grote bek, hè. Dat zelfvertrouwen, de brutaliteit en de lafheid om op iemand in te slaan als twee anderen hem op de grond houden. In Amerika nota bene, het land van de onvoorwaardelijke steun. Dat vliegt dus naar de VS en denkt daar hetzelfde gewelddadige kolonistengedrag te vertonen.
Dat krijg je ervan als je een land haar duivelse gang laat gaan terwijl ze voor het oog van de camera mensen afslacht, een beschaving wegbombardeert en de regio, de hele wereld, onveilig maakt.
Oorlogsmisdadiger Netanyahu wordt overal met égards behandeld. Critici worden gecriminaliseerd. Nog steeds, door een hardnekkige groep die ons serieus denkt te gaslighten dat woorden en (nep)T-shirts erger zijn dan de daadwerkelijke oorlogsmisdaden waar Israël zich dagelijks aan schuldig maakt.
Het is te veel. Maar iedere keer als ik dat verzucht, moet ik denken aan de Palestijnen (en Libanezen) die slachtoffer zijn van zoveel onvoorstelbaar geweld waar het Westen haar schouders over ophaalt.
Immorele terreurstaat
Deze door de EU en Amerika gesteunde straffeloosheid zal als een boomerang terugkeren – net als de totale minachting voor het internationaal recht. De waanzin van de seniele oranje aap in het Witte Huis, de kille Von der Leyen, de afschuwelijke types die zich onze Kabinetsleden mogen noemen – en noem de bende maar op, het zal ons duur komen te staan.
Ondertussen is het wachten, hopen, bidden voor wat politiek leiderschap met een ruggengraat om eindelijk iets te doen aan deze immorele terreurstaat die een onvoorstelbare mix van misplaatst slachtofferschap en uitzinnig daderschap combineert tot de helse realiteit die we elke dag op onze schermen te zien krijgen.
Hassnae Bouazza is door NRC ontslagen als columnist omdat die krant toen nog niet toe was aan kritiek op Israël. Ze is journalist, culinair recensent, documentairemaker en schrijver. Onlangs verscheen haar derde boek, haar eerste roman, Naima en Karim.





RSS