Fact-check

Peter Breedveld

Illustratie: Fidus

Moslimjager Carel Brendel heeft weer een nieuw slachtoffer. Mohammed Azahaf heet-ie, hij is projectleider polarisatie en vervreemding in het Amsterdamse stadsdeel Oost en volgens Brendel was hij heel blij met de moord op Theo Van Gogh en hoopte hij dat Ayaan Hirsi Ali en Geert Wilders de volgende slachtoffers zouden zijn.

Alleen is er niks van waar, volgens Azahaf zelf in een interview met Republiek Allochtonië. Brendel citeert ook niet Azahaf, maar iemand die Azahaf woorden in de mond legt. Het is allemaal hear-say, een van Brendels specialiteiten (samen met het verzamelen van circumstantial evidence en guilt by association). Azahaf is ook al geen ‘radicaliseringsexpert’ en hij is evenmin door stadsdeelvoorzitter Fatima Elatik naar Oost gehaald, maar dat maakt de groeiende schare bewonderaars van Brendel allemaal niks uit. Feiten zijn alleen maar lastig als het om moslims gaat en reken maar niet op een rectificatie in de landelijke media die Brendel zo gretig citeren.

Wel heeft Azahaf zich in 2004 positief uitgelaten over Osama Bin Laden en hij nam ook zijn zusters en broeders in het geloof de maat. Zo waren vrouwen, die geen hoofddoek dragen, volgens hem geen echte moslims. Inmiddels denkt hij daar heel anders over en zegt hij dingen waar Geert Wilders nog wat van kan leren: ‘Ik vind tegenwoordig dat het niet aan mij is om te bepalen wie moslim is en wie niet.’

Niet zo fraai inderdaad, dat Azahaf Osama Bin Laden een ‘voorbeeld voor de moslims’ noemde maar hallo, hij was toen 21 jaar oud. Het is maar goed dat er geen Internet bestond toen ík 21 was, want ik hield er nogal radicale visies op na in die tijd. Bovendien ken ik een paar coryfeeën (of troetelallochtonen, zo u wilt) van islamofoob Nederland die indertijd vonden dat het Westen een koekje van eigen deeg kreeg van Al Qaida. Van één van hen staat het gewoon on record dat hij heeft ‘gejuicht toen de vliegtuigen de Twin Towers invlogen’. Het gaat om Ehsan Jami, assistent van PVV-Kamerlid Hero Brinkman.

Ehsan Jami is, in tegenstelling tot Azahaf, niet wezenlijk veranderd. Hij is alleen aan de andere kant van de scheidslijn gaan staan. In plaats van voor de moslims is-ie nu voor de islamofoben, maar geweld verheerlijken doet-ie nog altijd bijna dagelijks op Twitter. Gisteren liet-ie zien dat hij uit hetzelfde hout is gesneden als Mahmoud Ahmadinejad.

Maar daar hoor je Brendel en de rest van de Holmangroep niet over. Radicale, extremistische uitspraken van PVV’ers, VVD’ers en SGP’ers worden door hen, al voordat de daders hun zin hebben afgemaakt, ijverig kapotgenuanceerd en gebagatelliseerd. Moslims worden daarentegen tot in lengte van dagen achtervolgd met de dingen die ze er als jong heethoofd eens hebben uitgeflapt en zelfs met uitspraken die ze nooit hebben gedaan. Een moslim is nou eenmaal schuldig totdat het tegendeel is bewezen, en dan nog: taqiyya!

Opmerkelijke redeneertrant van Brendel en de zijnen trouwens, dat iemand, die vroeger radicaal is geweest, niet zou kunnen fungeren als ‘radicaliseringsexpert’. Zo iemand is de radicaliseringsexpert bij uitstek, zou ik zeggen. Bij mij op school werden ook altijd alcoholisten en ex-drugsverslaafden voor de klas gezet om te waarschuwen voor alcohol- en drugsmisbruik. Zal nu wel als ‘linkse hobby’ zijn wegbezuinigd. Als je met jongens en meisjes hebt te maken die dreigen te radicaliseren omdat ze zich vervreemd of gediscrimineerd voelen, dan stuur je daar toch iemand op af die begrijpt wat ze doormaken. Of vindt iemand het echt een goed idee om ze in één ruimte te zetten met Carel Brendel?

De zaak Azahaf is slechts één van de vele voorbeelden van de koortsachtige moslimhysterie, die ons land in z’n greep houdt. Ik lees dagelijks zoveel kwalijke nonsens dat ik steeds twijfel tussen het opheffen van deze site omdat het gewoon onbegonnen werk is, of het opzeggen van mijn baan, om me full-time aan het offensief tegen islamofobie en racisme te wijden.

Neem bijvoorbeeld het geschuimbek over de Oekraïense Katya Koren, die gestenigd zou zijn volgens de regels van de sharia omdat ze aan een miss-verkiezing had meegedaan. Blakende nonsens, maar wel klakkeloos overgenomen door bijna alle kranten in Nederland. En denk maar niet dat HP/De Tijd-journalist Bas Paternotte dat recht gaat zetten.

Nee, Paternotte loopt zich de ballen uit zijn broek om het op te nemen voor het louche PVV-prinsje Machiel de Graaf, die in een radioprogramma suggereerde dat moslimvrouwen dagelijks de keel wordt doorgesneden uit eerwraak. De redactie van de Elsevier-website, in een zeldzame staat van luciditeit, wees erop dat er vorig jaar in totaal 170 moorden zijn gepleegd. Dat zijn dus alle christenen, agnosten, atheïsten, moslims, hindoes, zoroastrianen, paganisten en wat al niet bij elkaar.

“Nee”, haast Paternotte zich, “Machiel (Paternotte mag Machiel zeggen) bedoelt ook de gevallen van eergerelateerd geweld zonder dodelijke afloop en daar zijn jaarlijks vierhonderd meldingen van! MACHIEL HEEFT DUS GELIJK! HIJ HEEFT GELIJK! GELIJK! GELIJK! GELIJHIJHIJHIJK!”

Man, verdiep je toch eens ergens in voordat je begint te blaten. Ik heb inmiddels heel wat experts op het gebied van eergerelateerd geweld geïnterviewd, ben zelfs op twee symposia geweest, en daar heb ik veel van opgestoken. Zo weet ik dat met ‘eergerelateerd geweld’ ook wordt verwezen naar een moslim die zijn vrouw klappen geeft omdat ze is vreemdgegaan. Mag natuurlijk niet, over zoiets moet je als twee volwassenen met elkaar het gesprek aangaan, maar zoveel zelfbeheersing is uiteraard niet iedereen gegeven. Alleen heet het geen ‘eergerelateerd geweld’ als een blanke humanist zoiets overkomt. Dan heet het ‘geweld in de relationele sfeer’ of zoiets.

En zo zit het racisme er diep ingebakken in Nederland. Uiteraard moeten politie en maatschappelijk werkers (zolang die nog bestaan) zich zoveel mogelijk kennis eigen maken over allerlei aan specifieke culturen gerelateerde misstanden, maar dat is om ze aan te kunnen pakken en te voorkomen, niet zodat populisten er eens lekker mee aan de haal kunnen gaan om het islamofobe vuur tot novahitte te stoken.

Dit zijn eigenlijk twee stukken, maar Peter Breedveld komt zoveel domme uitglijders tegen van zijn oververhitte vakbroeders, dat hij ze maar in groepen gaat behandelen.