Home » Archief » Fair


[05.11.2012]

Fair

Makbouli


Illustratie: Geen Idee

Eerlijk delen. Ik kan me daar wel in vinden. Maar dan wel echt eerlijk natuurlijk.

Als Jaap en Maria de hele dag gezamenlijk gaan vissen en Jaap vangt vijf vissen en Marie vangt er zeven, dan is het best fair als Maria zegt dat ze de opbrengst gaan delen en zij beiden met zes vissen naar huis gaan. De opbrengst was namelijk het resultaat van die gezamenlijke inspanning, een hele dag vissen.

Als het broertje van Maria graag mee had gegaan, maar door ziekte was verhinderd is het ook nog fair dat de opbrengst van de gezamenlijke inspanning door drie wordt gedeeld en allen dus uiteindelijk vier vissen krijgen.

Lekker in bed

Maar als het zusje van Jaap wel zegt mee te willen gaan, maar op het laatste moment er toch de voorkeur aangeeft om lekker in haar bed te blijven liggen en de hele dag warm voor de kachel te chillen, dan zou het erg vreemd zijn om de opbrengst van de gezamenlijke inspanning te delen door vier. Het zusje van Jaap heeft namelijk aangegeven niet de inspanning te willen leveren om enigszins te profiteren van de opbrengst van die dag werken. Iedere ouder zou waarschijnlijk zeggen dat het niet fair was van het zusje van Jaap om ook een deel van de opbrengst op te eisen.

Lang geleden ben ik via de mavo en high school terechtgekomen bij de politie. Een bewuste keuze. Eén waar ik mijn hele leven al van droomde. Doorzettingsvermogen, daadkracht en de nodige aanleg brachten mij wat ik wilde, het ambt van politieagent. Ik verdiende niet bovenmatig veel, maar ik was gelukkig met mijn baan en het geld wat daar tegenover stond. Ik was zelfs in staat om een klein appartementje te kopen. Supertrots was ik op dat bereikte resultaat. Een vrouw die helemaal voor zichzelf kon zorgen zonder hulp van een man of ouders.

Alleenstaande moeder

Op mijn 26e kreeg ik mijn dochter en het leven lachte me toe. Totdat ik op 28-jarige leeftijd als alleenstaande moeder voor mijn kind en mijzelf moest zorgen. Het salaris van politieagent was toen ineens geen vetpot meer. Alimentatie wilde ik niet. Bovendien zorgden de vader van mijn dochter en ikzelf gezamenlijk voor haar.

Ik heb goed nagedacht over de toekomst en hoe ik die graag financieel zou zien, welke kansen ik mijn dochter wilde bieden en op welke wijze ik wilde dat mijn dochter naar mij zou kijken als ze ouder was. Ik zette dat af tegen de situatie waar ik inzat en besloot weer te gaan studeren om zo carrière te kunnen maken zodat wij het financieel goed zouden krijgen, ik mijn dochter alle kansen kon bieden, en het allerbelangrijkste: Dat zij vol trots naar mij op kon kijken.

Niet zeuren

Tropenjaren heb ik doorgemaakt. Full-time werken, eerst een HBO-propedeuse omdat ik niet voldoende vooropleiding had om toegelaten te worden tot de Nederlandse Politie Academie (de toenmalige officiersopleiding van de politie), het huishouden draaiende houden en een kind opvoeden. Daarna de officiersopleiding aan de Nederlandse Politie Academie, die ik godzijdank verkort mocht doen, maar waar vanzelfsprekend geen enkele rekening werd gehouden met tijden van kinderdagverblijven, co-ouderschapdagen, et cetera. Ik vond het in die tijd vanzelfsprekend. Als ik er nu aan terugdenk, snap ik nog steeds niet hoe ik het heb gedaan.

Tijdens het twee jaar durende management development traject werd nul rekening gehouden met het feit dat ik een jonge dochter had. Als ik mazzel had, wist ik zes weken van te voren waar ik mijn nieuwe plek had. Zo werd ik eens bij het MD-bureau geroepen met de mededeling dat ik vanaf de week erna de opleiding van de Mobiele Eenheid moest gaan volgen, inclusief twee weken intern in Limburg. Als antwoord op mijn protest dat ik niet wist hoe ik dat moest regelen, werd mij doodleuk meegedeeld dat ik niet moest zeuren en werd er gewezen naar een vrouwelijke commissaris die het ook allemaal kon redden.

Mavo-klant

Ik pikte het en regelde het. Er zijn tijden geweest dat ik piket had voor de mobiele eenheid en ik ’s nachts met alles in mij hoopte dat ik niet zou worden opgeroepen omdat ik eigenlijk geen oppas had.

Na nog eens een half jaar afstuderen, was ik in het bezit van het felbegeerde papiertje. Ik was kapot, maar o zo trots. Ik zwoer mijzelf dat ik tevreden zou zijn met wat ik met dit papiertje kon bereiken en nooit meer een lange opleiding zou doen. Zo geschiedde.

In het korps ging het goed. Uiteindelijk werd mij gevraagd om bij de lokale overheid te komen werken en ik heb die stap genomen. Ik heb daar uitermate veel plezier, verdien uitstekend, kan mijn dochter bieden wat ik wil en zij heeft iemand om trots naar op te kijken. Precies zoals ik het in gedachten had. Het heeft een tijdje geduurd voordat ik trots kon zijn op mijzelf en te zeggen: ‘Makbouli, dat heb je als mavo-klant toch maar even mooi geflikt!’

Inspanningen van anderen

Er zijn mensen die niet vechten voor wat ze waard zijn, niet nadenken over de toekomst en blijven hangen in misère. Dat is ook een keuze en dat vind ik prima.

Nou ja, dat is niet helemaal waar. Ik heb wat moeite met, voornamelijk, vrouwen die vinden dat ze niet of part-time moeten werken omdat ze kinderen hebben. Ze eisen dat op als een recht en leunen op de overheid en ex-partner om toch vooral maar niet aan luxe in te boeten.

Deze vrouwen (dat zijn het nu eenmaal vaak) vinden dat zij recht hebben op de opbrengsten van inspanningen van anderen. Ook onder mannen zijn er die menen dat een inspanning plegen niet voor hen is weggelegd en die blijven hangen in misère. Daarnaast vinden zij vaak wel dat ondersteuning van de overheid een recht is. Een eenzijdig recht dus waar geen plichten tegenover staan.

En dat, mensen, dat vind ik niet fair.

Rechtse bal

Ik vind het al helemaal niet fair als de overheid (lees: ouders) mij verplicht een deel van mijn opbrengst te delen met hen die menen niet dezelfde inspanning te moeten plegen als ze dat kunnen.

Niet fair is overigens een understatement. De kans op de koop toe nemend dat ik word uitgemaakt voor rechtse bal, zeg ik: “Ik vind het uitermate oneerlijk.”

Als Makbouli later groot is, wil ze Minister van Veiligheid worden óf baas van de Dierenpolitie. Tot die tijd adviseert ze de bestuurders op het gebied van openbare orde en veiligheid en schrijft ze (soms) over klein en groot leed. Daarbij put ze uit haar ervaringen als politieagent in Amsterdam. Meer op haar weblog.

Makbouli, 05.11.2012 @ 09:13

[Home]
 

54 Reacties

op 05 11 2012 at 09:39 schreef Ralph van der Geest:

U vindt het wel fair dat de regering uw dochter een hoop kansen ontneemt omdat die ondingen van een JSF’s aangeschaft worden?
Of dat de belastingbetaler op moet draaien voor het casino-kapitalisme van de banken?
Daar hoor ik u namelijk niet over.
Heeft u zich wel eens afgevraagd of de fundamenten van deze maatschappij niet compleet fout zijn en dat die maken dat een hoop mensen wel graag willen maar niet kunnen en steeds meer mensen in een uitzichtloze situatie komen?
Ik vind uw stuk een zeikstuk.

op 05 11 2012 at 10:08 schreef Andre:

Ralph, het stuk is een correcte weergave van de realiteit.
Over vliegtuigen en casino’s mag ook gesproken worden maar doet totaal niet ter zake in dit stuk.

Jij begrijpt er dus geen ene moer van, beste Ralph

op 05 11 2012 at 10:12 schreef wandelaar:

De spijker op zijn kop in dit stuk wat mij betreft, en bewondering en respect voor de geleverde inspanning en ambitie van de auteur. Ik ben zo’n man die al ruim anderhalve decennia een flinke alimentatie betaald aan iemand die nog nooit meer dan 10 uur per week gewerkt heeft en op alle toeslagen en potjes recht denkt te hebben. Wordt overigens door de overheid aangemoedigd. Hun beider mentaliteit houdt elkaar in stand, en acteren dat ze kan!

op 05 11 2012 at 10:23 schreef Marianne:

Inspanning te moeten plegen als ze dat kunnen zegt toch genoeg. En ik als vrouw ben het helemaal eens. Zie ook dat andere vrouwen soms liever bewust financieel afhankelijk blijven van een ex-partner dan de poten uit hun lijf lopen. En dan nog klagen ook.

op 05 11 2012 at 10:32 schreef babs:

Ik vind Ralph een lul.

Makbouli,
Ik vind uw stuk geweldig. Heel goed gedaan!

op 05 11 2012 at 10:41 schreef G!:

Feit is en blijft dat we een economisch systeem gebruiken dat gericht is op concurrentie en overproductie en één van de driect gevolgen daarvan is werkeloosheid.
In mijn ogen zou het juist wel fair zijn om de mensen die zich niet thuis voelen in zo’n systeem, omdat ze bijvoorbeeld te lui zijn om te werken, of omdat ze allerlei ideeën hebben die er dwars op staan, een minumum uitkering te geven. Of eigenlijk, gewoon iedereen zo’n uitkering geven, op die manier is fraude onmogelijk. Wordt alles een stuk simpeler en goedkoper van. Ik weet niet hoe het nu zit, maar vroeger moest je iedere cent die je verdiende van een bijstandsuitkering aftrekken. Op die manier loont werken natuurlijk helemaal niet.
Het tweede voordeel van die aanpak is dat je in één klap de arbeidsmarkt van een hoop rotte appels ontdoet. Mensen die niet willen werken hun zin geven, betekent dat de rest kennelijk wèl wil werken.
Verder snap ik best dat mensen die hard werken met een scheef oog kijken naar mensen die er andere ideeën op na houden. Maar ja, dat zijn natuurlijk wel gewoon ideeën waar mensen zelf voor kiezen. Ook de harde werkers.
Verder; respect voor je wil & doorzettingsvermogen, dat raakt me wel.

op 05 11 2012 at 11:20 schreef Anoniem:

U heeft het gedaan. Iedereen moet dat willen/kunnen. Anders moeten ze armer dan U zijn, en ook hun kinderen (die eigenlijk niet kunnen kiezen wie hun ouders zijn) mogen niet dezelfde kans krijgen als uw dochter.

U bent heel erg braaf…

op 05 11 2012 at 11:46 schreef rena:

Ik had het blog van Makbouli dit weekend al gelezen. En het hield me bezig. Niet alleen dat, ik werd er eigenlijk ook heel boos van.

Na wat heen en weer getwitter, omdat ik dacht dat zij het over bijstandmoeders had, bleek dat Makbouli zich vooral boos maakt over de vrouwen die, sinds een artikel in de Opzij, zo fraai munttheemoeders genoemd worden. Van die moeders die alleen aan zelfontplooiing doen en de hele dagen yoga lessen volgen.
En over vrouwen die menen dat zij recht hebben op parttime werktijden omdat ze voor kinderen moeten/willen zorgen. Dus niet eens over vrouwen die echt door de overheid onderhouden worden.

Dan nog denk ik dat het een te verwaarlozen percentage vrouwen is, ookal beweert Makbouli dat zij er wel veel kent.
Ik zou graag cijfers zien. Een fact check. Hoeveel vrouwen laten zich zo onderhouden?
Hoeveel betalen hardwerkende mensen als Makbouli daar aan mee?
En gaat zij daarnaast ook niet voorbij aan een aantal andere vragen?
Is er wel voor iedereen full time werk te realiseren? Waarom zou iedereen fulltime moeten werken?
Wat kost een werkloze eigenlijk? Het tvprogramma De rekenkamer heeft daar een leuke uitzending over gemaakt.
Of doen we gewoon de zweep

op 05 11 2012 at 11:49 schreef rena:

Of doen we gewoon de zweep erover? Werkverschaffing? Dijken ophogen? Turf steken? Verplichte mantelzorg? Of sociale dienstverlening?
Als een munttheemoeder door haar veelverdiendende man wordt onderhouden wat kan het ons dat dan schelen of ze niet of part time werkt?
Ik zou zeggen wees blij. Anders dingen ze mee naar jouw baan.

En als variatie: Ik vind het al helemaal niet fair als de overheid (lees: koophuisbezitters) mij verplichten een deel van mijn opbrengst te delen met hen die menen zichzelf in te hoge schulden te kunnen steken, maar het hoofd net boven water houden door jarenlange HRA. Niet fair is overigens een understatement. De kans op de koop toe nemend dat ik word uitgemaakt voor socialist, zeg ik: “Ik vind de zgn villatax uitermate oneerlijk.” ;)
We kunnen helaas geen voorkeurslijstjes indienen met daarop je persoonlijke top 3 van dingen waar je wel of niet aan mee wilt betalen. Was het maar waar. Want mijn lijstje *hier wil ik niet aan mee betalen* is behoorlijk lang!

Neem bijvoorbeeld het Vestia schandaal…daar word ik nu kwaad om. Niet 2 miljoentjes, maar 2 miljard hè! Daar betalen we ook allemaal aan mee! ‪Trap liever naar boven dan ‬opzij‪!‬

op 05 11 2012 at 11:54 schreef MNb:

Ongeveer heel werkend Nl vindt unfair wat Makbouli unfair vindt. Wegens werkloosheid heb ik twee keer korte tijd een uitkering gehad en dat was geen vetpot. Hoeft ook niet, hoor je me niet over klagen, maar doe ook niet alsof dat wel zo is.
Het is wel degelijk bijzonder unfair dat half Zuid-Europa heeft te lijden onder de gevolgen van roofkapitalisme, alleen maar omdat verknipte neoliberalen als Babs het een goed idee vinden witte boorden criminelen carte blanche te geven. Die paar miezerige uitkeringsprofiteurs vallen daarbij in het niet.

op 05 11 2012 at 12:04 schreef wandelaar:

@rena

Ik denk dat het percentage mannen dat meent dat zij recht hebben op een part-time functie nog veel kleiner is. Sterker nog, ik heb nog nooit van een enkel geval gehoord! Een man die thuiszit of niet werkt, of slechts part-time werkt omdat hij zorgtaken heeft, denk je daar dan ook van dat ze niet full-time hoeven te werken?

Ik kan je vertellen dat je dat als man niet in dank wordt afgenomen, en de zweep er wat dat betreft al is. Je krijgt bij scheiding geen voogdij, al helemaal geen kinderbijslag, laat staan alimentatie en ook al heb je de kinderen 4 dagen per week bij je dan nog alimentatie betalen wat ieder jaar jaar omhoog gaat en alleen door een rechter (met een peperdure advokaat) gewijzigd kan worden. De dames krijgen gratis rechtshulp en met behulp van de overeid wordt nu 75% van de alimentatie via de LBIO onder dwang geind.

Ik zou wel eens willen weten hoeveel mannen er in NL alimentatie, kinderbijslag, zorgtoeslag, & huursubsidie ontvangen.

” Alimentatiebetaling van de vrouw aan de man komt bij minder dan 1 procent van de echtscheidingen voor.”

http://www.cbs.nl/nl-NL/menu/themas/veiligheid-recht/publicaties/artikelen/archief/2012/2012-3717-wm.htm

op 05 11 2012 at 12:40 schreef rena:

@wandelaar. Bij navraag bleek dat Makbouli dus niet zozeer viel over uitkeringsgerechtigden. Waarbij dan wel of niet de onderhoudsplicht verhaalt wordt op de ex partner.

Ik vind dit echt een verdeel en heers discussie.
Die muntthee moeders zijn in haar voorbeeld inwisselbaar voor andere groepen. Wat als er nu had gestaan: Antillianen die in Rotterdam een uitkering genieten? Dan waren de rapen gaar!
Of, zoals ook vaak voorkomt, hardwerkende alleenstaande zonder kinderwens die er over vallen dat ze meebetalen aan kinderbijslag?
Zoals ik al schreef, er zijn zoveel dingen waar ik niet aan mee wens te betalen. Maar zo werkt het nu eenmaal niet.
Het is dus net zo’n onderbuik discussie als dat gejammer over de inkomensafhankelijke zorgverzekering. Daar zijn precies dezelfde punten ter sprake gekomen. Hardwerkende mensen die niet wensen mee te betalen aan zieke vette luie junkfoodvretende uitkeringstrekkers.

op 05 11 2012 at 12:53 schreef Ralph van der Geest:

op 05 11 2012 at 10:32 schreef babs:

Ik vind Ralph een lul.

Dank u, ik sla u ook niet al te hoog aan.

op 05 11 2012 at 13:07 schreef betwister:

Ik heb respect voor de inspanningen van Makbouli.

Maar ik heb er ook begrip voor dat niet iedereen dezelfde offers brengt.

op 05 11 2012 at 13:11 schreef wandelaar:

@rena TErzijde: Volgens mij was dat nu juist precies de bedoeling van de zorgpremie, want nu gaat het alleen nog maar daarover en niet over het feit dat bedrijven en vermogenden buiten schot blijven en geen centje pijn lijden.

In dit artikel bracht deze alinea (en die erna) mij tot reageren:

“Ik heb wat moeite met, voornamelijk, vrouwen die vinden dat ze niet of part-time moeten werken omdat ze kinderen hebben. Ze eisen dat op als een recht en leunen op de overheid en ex-partner om toch vooral maar niet aan luxe in te boeten.”

Dit heb ik aan den lijve ondervonden. Rondrijden in een grote dure auto, meerdere malen per jaar op vakantie met het vliegtuig, wonen in een huis met een gevulde vent terwijl ik op straat stond en bij een vriend op de bank sliep maar er wel iedere maand een derde van mijn inkomen aan mocht overdragen.

Van kidnapping to zuivere uitkeringsfraude, niets werd er gedaan omdat deze ‘mooie dame’ met alles wegkwam door te acteren (liegen, zielig doen, verontwaardigd zijn) en door alle instanties het hoofd boven water werd gehouden.

Het ergste is nog de mentaliteit waarvan je bang bent hoe het je kinderen beinvloedt. Liever een meer ambitieus rolmodel in dat geva

op 05 11 2012 at 13:31 schreef dieanderepeter:

Ja, u hebt gelijk. Het geeft een naar gevoel als je leeft met het idee de kost te (moeten)verdienen voor handophouders.

U licht daar met name de moeders uit die het niet lukt de keuze te zien of de kansen te grijpen die ze hebben om op eigen kracht hun onafhankelijkheid te waarborgen. Zoals u dat zelf doet. Waarvoor respect.
U neemt het deze vrouwen kwalijk en ik proef rancune. Dat vind ik jammer. Ik zie en hoor in de media dat er meerdere groepen op die manier onder vuur liggen. Het ongenoegen over de “potverteerders” in de maatschappij groeit en er wordt her en der ongenuanceerd hen neergekeken. Ik zou het mooi vinden als er zich schakeringen gaan aftekenen en dat er objectief gekeken wordt naar wie wat écht nodig heeft omdat het even niet anders is

Beschaving heeft voor mij een direct verband met de manier waarop wij bereid zijn voor elkaar zorgen, elkaar op te vangen. Offers brengen voor een groter geheel vind ik nobel en het is een win/win als daar de veiligheid in besloten ligt dat je zelf ook niet in de kou komt te staan. Als iedereen deelt heeft niemand een gebrek.
Dit idealistisch beeld ten aanzien van deze vorm van beschaving heeft me de berusting gegeven jarenlang
zonder al te veel morren veel en vette premies en belastingen af te dragen. Het ging me voor de wind en ik heb een solidair hart.

Een realitycheck van de ontwikkeling de afgelopen drie decennia werpt een ander licht op mijn ideaal. Ik heb het sociale vangnet in de jaren ’80- en ’90 zien verworden tot een sociaal leefnet. Alles wat ik afdroeg is op, uitgegeven o.a. ten behoeve van ondertussen meerdere opeenvolgende generaties uitkeringsgerechtigden.
Wrang is het dan ook nog dat, mocht ik zelf ooit in nood komen en overheidssteun nodig hebben, die er eigenlijk niet echt is. Als zelfstandige mag je, als je ziek wordt of als het minder gaat eerst failliet gaan, alles kwijtraken, de schande dragen om vervolgens onder voorwaarden in de laagste van de laagste regionen van bijstand terecht te komen.

Gelukkig heb ik, ondanks dat het de laatste paar jaar minder gaat, mijn eigen broek nog altijd kunnen ophouden. Maar mocht dat nou veranderen…..
Dan ben ik van het ene op het andere moment ook zo’n sloeber. Iemand die er openlijk en vernederend door een politica op aangekeken wordt een frietje te eten, een biertje te drinken en te roken. Want een vet hart krijgen op andermans kosten is niet fair.

Ik vind dat er gekeken mag worden naar de persoon en naar (maatschappelijke) verrichtingen.
Om me heen zie ik leeftijdgenoten (ik ben van 1961) zonder werk komen, meestal na tientalllen jaren braaf arbeidend burgerschap. Het moment van werkloos worden is het ijkpunt aan het worden waarna deze mensen worden weggezet als handophouders en wat al niet meer, Nogal een dankjewel voor jarenlange inzet deze maatschappij overeind te houden.

op 05 11 2012 at 14:20 schreef wandelaar:

Ik kan wel sympatie opbrengen voor @dieanderepeter maar wil wel dit opmerken:

“de moeders uit die het niet lukt de keuze te zien of de kansen te grijpen die ze hebben om op eigen kracht hun onafhankelijkheid te waarborgen”

Dan lijkt het net of ze zielig zijn als je het zo zegt. Maar ik denk dat ze die gegeven kansen juist wel grijpen, het werd in haar eigen kringen zelfs als een verdienste gezien als je dat bij de overheid voor elkaar kon krijgen. Van alle kanten kwam de (financieel) hulp voor haar uit de lucht vallen. Vooral uit mijn portemonnee.

Helmaal niets zieligs aan dus en gewoon in staat om te werken maar blijkbaar hebben ze bij alle instanties ook klanten nodig om het bestaan van de eigen baan te rechtvaardigen.

Mevrouw zet een zielig verhaaltje op en de beambte in kwestie voelt zich plots geroepen om te hulp te schieten als een barmhartige samaritaan, als een heel slecht soort theaterspel. Slangen zijn het.

Soort ‘Pluk-Ze’ wetgeving, maar dan tussen de sexen, gefaciliteerd door de wet.

100% eens over het kijken naar maatschappelijke verrichtingen.

op 05 11 2012 at 14:31 schreef babs:

MNb,
Wat is een neoliberaal? Is dat net zoiets als een cultureel Marxist?

Het gaat Makbouli volgens mij niet om een tijdelijke WW uitkering. Iedereen kan zijn baan verliezen en prima dat je daarvoor een inkomensverzekering kan afsluiten (jammer alleen dat dat verplicht is, maar dat terzijde). Het gaat om al die mensen die wel kunnen, maar niet willen en die daarin nog steeds gesteund worden door de overheid. Al is dat wel minder geworden.

Ook in mijn (voormalige) omgeving waren het vooral vrouwen. Nog specifieker: het waren de populaire meisjes die goed waren op school en die (kennelijk) verwachtten dat het hele verdere leven hen toe zou lachen. Met name in die groep zie (zag) je er veel die een tandarts trouwden ofwel zich arbeidsongeschikt lieten verklaren.

Wat luie mannen doen: een luizig overheidsbureaubaantje nemen voor de vrije dagen en de veiligheid.

Waarom je dat niet aan de kaak mag stellen zonder de JSF, honger in de wereld en de banken te noemen is me echt een raadsel.

op 05 11 2012 at 14:52 schreef Sasha Berkman:

Ik vind het niet fair dat de overheid zoveel geld uitgeeft aan de angst-industrie. De mensen werkzaam in die industrie zijn de ergste parasieten en ze zijn zeer schadelijk voor onze samenleving. Waarom zwijgen de mensen die bij de politie werken over het oorlogsmisdadige karakter van Balkenende, de AIVD en alle anderen die ons de oorlog in hebben gelogen? Mensen werkzaam in die industrie hebben voor wat mij betreft geen recht van spreken over wat voor onderwerp dan ook. Ze zouden eerst kritisch naar zichzelf moeten kijken en niet zeuren over uitkeringsgerechtigden.

op 05 11 2012 at 15:36 schreef zonder opleiding.:

Helemaal geen politie meer Sasha Berkman?

Overigens geen stukje voor frontaal naakt maar voor de ingezonden brieven van de spits of de metro. Frontaal naakt opent ogen en laat rook gordijnen verdwijnen, klagen doe je in genoemde kranten. ( ik zou willen dat je 50% van je inkomen aan zorg moest afdragen, en dat ik dan 1 miljoen moest betalen)

op 05 11 2012 at 15:54 schreef wandelaar:

Ja nu gaan we zogenaamd in 2014 weg uit afghanistan:

http://pics.lockerz.com/s/6288744

Volgens mij is de angstindustrie zo groot omdat gebleken is dat mensen vanwege angst hun gedrag aanpassen.

Van Dale zegt hierover:

“gevoel van beklemming, vrees, onveiligheid of onzekerheid”

Werken of je staat op straat. Een oorlogsmissie of ze staan straks hier voor de deur kijk eens hoeveel er al zijn, zo gaat het wel.

Van roken ga je dood, staat er op het pakje, maar wel ondertussen 100,000 verschillende verkoopplekken ‘gedogen’. Als we de banken failliet laten gaan zoals in ijsland dan.. Ja wat dan eigenlijk?

Treed niet buiten de lijnen. Zeg geen domme dingen. Doe maar normaal dan doe je al gek genoeg. Maak het niet te bont. Wees voorzichtig. Pas op. Kijk om je heen. Vertrouw geen vreemden. Neem er geen genoegen mee. Laat je niet kisten. Ga niet bij de pakken neerzitten. Stel je niet aan. Wees niet bang.

Nieterland.

http://www.youtube.com/watch?v=Nzbtn5f81Lo

op 05 11 2012 at 16:32 schreef Makbouli:

Beste mensen, opvallend dat slechts enkele zien dat ik het helemaal niet heb over specifiek uitkeringsgerechtigden. Ik ben heel blij dat we een sociaal vangnet hebben in Nederland en ik draag daar graag aan bij, ook naar vermogen.

Waar ik moeite mee heb, is dat mensen niet nadenken over de toekomst en wat ze daar in willen bereiken. En ja, dat gaat vooral om vrouwen.

Door te blijven hangen in traditionele patronen binnnen samenlevingsverbanden zoals het huwelijk, word je dus nooit zelfstandig en onafhankelijk. Als dan jouw ‘vangnet'(het huwelijk) ineens niet voor eeuwig blijkt te zijn, is het niet vanzelfsprekend dat je maar in je parttime baantje kan blijven hangen en verder aanspraak kan maken op het vermogen van je ex en/of het vermogen van de samenleving. Althans, de samenleving mag daar best wel een inspanning tegenover verwachten.

Ik erger me mateloos aan de vanzelfsprekendheid, van voornamelijk vrouwen dus, waarmee zij denken aanspraak te kunnen maken op die voorzieningen. Sterker nog, ik wens daar niet aan bij te dragen, maar goed, ik kan natuurlijk geen lijstje maken van voorzieningen waar ik wel aan bij wil dragen.

Vrouwen —>> emancipeer nou eens echt!

op 05 11 2012 at 16:53 schreef Sasha Berkman:

Ja wandelaar, en ondertussen maar dreigen met het gevaar van “moslimterreur” terwijl die dreiging heel eenvoudig weg te nemen is: arresteer de verantwoordelijke landveraderlijke leugenaars die ons de oorlog in Irak hebben ingelogen en veroordeel ze, stop de onvoorwaardelijke steun aan de zionistische schurkenstaat etc. Weg (begrijpelijke) haat tegen het westen. Bij komend voordeel is dat wij ons Nederland weer terug krijgen en dat de opbouw van de big-brother staat nergens voor nodig is.

op 05 11 2012 at 17:19 schreef rakker:

Makbouli verdient respect in plaats van afgezeken te worden.

op 05 11 2012 at 17:45 schreef wandelaar:

Het word er zeker ook wel ingeprent door de omgeving denk ik Makbouli. De vrouw staat sociaal gezien vaak boven de man. Krijgt sympathie. Wat heeft een man mij te bieden? Wat voegt hij toe aan mijn leven? Als een koningin behandeld willen worden en in een zelf bedachte droomwereld vol leugens leven. Neerbuigende kijk op de mensen en de wereld om je been hebben. Rupsjes nooitgenoeg voor aandacht. Ik en mijn wereld. Gebrek aan emphatie, warmte en zelfreflectie misschien?

k kan er niet over oordelen Sacha misschien spelen er wel andere zaken waar wij geen weet van hebben. Misschien heeft onze regering nooit anders gekund, dat gaat over oorlog, ook al noemt men het anders. Lijkt mij dat ook op dat niveau angst een grote rol speelt.

op 05 11 2012 at 21:36 schreef Hans Berenstein:

Moeilijk om te bepalen waar de grens ligt van moeite doen. Maar in de kern heeft Makbouli gelijk. Als er offers gebracht moeten worden omdat we collectief een probleem hebben, wil je dat iedereen bijdraagt in geld en inspanning. En niet dat er groepen de kans krijgen om te gaan hangen in een passieve rol die anderen extra geld en moeite kost.
Ik heb geen oplossingen maar vind dat er beter stil moet worden gestaan bij wat eerlijk delen is. Je komt daar nooit uit en het wordt kiezen, maar laat die keuzes helder en onderbouwd zijn. Dat is nu niet het geval. Het kabinet is nu nog bij het niveau achterkant van de sigarendoos.

op 05 11 2012 at 21:38 schreef Gin:

Je toelichting, Makbouli, geeft de nodige verheldering die ik graag in je blog had gezien. Aan de ene kant ben ik het met je eens. “Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid”, inderdaad. In mijn omgeving zie ik een tegenovergestelde trend: mannen die steeds vaker parttime of niet werken, huisvader zijn en de moeders die werken. Ik ken maar één vrouw die niet werkt. De andere vrouwen in mijn eigen omgeving werken inderdaad bijna allemaal parttime. Meestal 28 tot 32 uur. En daarnaast de zorgtaken voor het gezin. Tenzij ze kostwinner zijn, dan werken ze fulltime. De parttime werkende vrouwen zijn niemand tot last. Ook hun partners niet. Die vinden dat prima zo, dan hoeven zij geen zorgtaken op zich te nemen.

Dan blijven de huismoeders over, waarvan ik dacht dat het een uitstervend ras was, maar wat ik blijkbaar verkeerd heb ingeschat. Die huismoeders kiezen er niet in hun eentje voor om huismoeder te zijn. De partner is daar zelf bij. En als de partner het daar niet mee eens is, dan komt het vast niet tot zo’n stadium dat er alimentatie aan te pas moet komen. Eerlijk is eerlijk, huismoeders creëren een hiaat in het CV en komen daarna gewoon moeilijker aan het werk. Als de partner van zo’n huismoeder een ex-partner wordt, is het vreemd als die niet voor de consequenties op wil draaien. Waarom wij daar als samenleving voor op moeten draaien, dat lijkt me ter bescherming van de werkende ex-partner en niet ter bescherming van de vrouw die jaren niet gewerkt heeft. Samen kozen ze ervoor dat zij een onmogelijke positie kreeg op de arbeidsmarkt. Zij lijdt daaronder. Als hij dan alles moet betalen, kan hij geen tweede leven meer opbouwen.

Er zijn instroom, zijstroom, toestroom (weet ik veel wat voor stroom) programma’s om vrouwen weer toe te laten treden tot de arbeidsmarkt? Als ze de kluit kunnen bedonderen door instanties voor te liegen, dan lijkt het me redelijker de klacht aan hen te adresseren. Er zijn maar heel weinig eerlijke mensen op deze aarde.

op 05 11 2012 at 23:00 schreef Sasha Berkman:

Onze collectieve problemen liggen niet bij niet werkende moeders.

Dat is eigenlijk het laatste wat ik er over zeggen wil.

op 06 11 2012 at 08:08 schreef Marcel:

Beste wandelaar,

Als je al meer dan 15 jaar alimentatie betaalt voor je ex, ben je een sukkel. De wet begrenst die namelijk op maximaal 12 jaar, als je kort getrouwd bent gewees is het beperkt tot dezelfde duur als het huwelijk.
Is het misschien kinderalimentatie? In dat geval maakt het geen reet uit wat je ex verdient. De wet stelt namelijk dat je bijdraagt aan de opvoeding van je kinderen naar draagkracht. En dat je dat geld aan je ex betaalt is vast omdat de kinderen bij haar wonen.

Los van feitelijke onjuistheden over wat voor alimentatie je betaalt kan ik me je frustratie wel indenken, maar bedenk ook eens hoe moeilijk het voor een ambtenaar bij een sociale dienst is de juiste diagnose te stellen. Hij is geen arts en ziet de klant altijd in een tijdsbestek waarin het prima vol te houden is te doen alsof. Een gesprek duurt zelden langer dan een uur.
En als je een klantenbestand van 250 mensen hebt mag je al lang blij zijn als je een enigszins goed beeld van je klanten hebt.

op 06 11 2012 at 09:31 schreef Hans Berenstein:

@Sasha
Heel kort: daar sluit ik me bij aan!

op 06 11 2012 at 10:08 schreef wandelaar:

Beiden Marcel. Niet dat het wat uitmaakt. En wordt door de overheid afgedwongen. Ruim meer dan een ton euros en je doet er niets tegen. Alle overheden spelen het spelletje lekker mee. Wat mij betrert zijn het criminele afpersers, en let wel 75% van alle alimentarie wordt onder dwang geind. Daar komen dan nog kinderbijslag, zorgtoeslag, kinderopvangtoeslag etc etc nog bij wat ze krijgen en lekker thuis op de bank zitten. Totaal van de pot gerukt.

op 06 11 2012 at 11:07 schreef Pyt van der Galiën:

Wat zit je nou te zaniken, wandelaar? Vind je dat je niet bij hoeft te dragen aan de opvoeding van je kinderen?

Ook lekker, die opmerkingen over je ex om 17.45 (die je dan ook nog maar even van toepassing verklaard op alle vrouwen). Ik word helemaal niet goed van mensen die er na een scheiding plotseling achterkomen hoe een godsgruwelijk monster hun ex eigenlijk wel niet is. En dat was je tijdens je huwelijk nooit opgevallen? Wat voor oordeel geef je daarmee over jezelf?

op 06 11 2012 at 11:51 schreef wandelaar:

Nou Piet ik spreek uit eigen ervaring en dat gaat dus over 1 geval en niet over alle vrouwen. Day ten eerste.

Ten tweeds haal je een argument van stal waar ik pas echt goed pissig over kan worden namelijk het zuigende: “vind jij soms dat je niet hoeft bij te dragen aan de opvoeding van je kinderen”

Nee natuurlijk niet. Sterler nog Ik heb mijn kinderen grotendeels opgevoed en veel meer dan alimentatie aan gun opvoeding bijgedragen. Maar vind jij het etisch dat je financieel voordeel van je kinderen bedingt en ze als excuus gebruikt om niet te hoeven werken?

Altijd weer dezelfde geijkte vooroordelen over zogenaamd stupide vaders. Ik durf best te stellen dat ik ze meer heb opgevoed dan hun murder, maar dat mag je dus niet hardop zeggen en je mag er nog voor betalen ook.

op 06 11 2012 at 12:15 schreef wandelaar:

Sorry voor de spellingsfouten in mijneerdere reactie.

Nog even dit Piet:

“die er na een scheiding plotseling achterkomen hoe een godsgruwelijk monster hun ex eigenlijk wel niet is. En dat was je tijdens je huwelijk nooit opgevallen?”

Nou nee daar kom je dus tijdens je huwelijk achter anders ga je niet scheiden. Dat je vrouw er een ander vriendje op nahoudt, en daarna haar hand mag ophouden. Heeft alles met bedrog te maken, en het is gewoon ziek tegen hoeveel rechtsongelijkheid je dan aanloopt.

op 06 11 2012 at 15:05 schreef rena:

@sasha ook niet bij de niet werkende moeders

op 06 11 2012 at 16:27 schreef wandelaar:

“Onze collectieve problemen liggen niet bij niet werkende moeders”

De problemen liggen echter wel in de totaal doorgeschoten regelgeving die kunstmatig prijzen opdrijft. Kijk maar naar de prijs voor koophuizen, de prijzen van huurhuizen, de zorg, de kinderopvang, alcohol, tabak, benzine. Hiermee de vrije markt verstorend.

Daarbij wordt er ook nog eens en web van potjes gemaakt van waaruit de overheid selectief bepaalt waar ze allemaal ons geld aan uitgeeft onder de noemer van ‘mensen moeten geholpen worden’ maar daarmee wel extra overhead en banen naar zichzelf toetrekt.

Bovendien houdt de regelgeving de ongelijkheid tussen man en vrouw in stand. Dat vertaald zich oa. in lagere salarissen voor vrouwen op de werkvloer, ook niet eerlijk.

Of denken julie soms dat 75% van de mannen echt geen greintje gevoel in hun donder hebben en exen en kinderen op straat zouden laten staan door niet financieel bij te willen dragen? Het beleid houdt gewoon de ongelijkheid in stand, en het houdt zichzelf daarmee aan het werk. Niet meer van deze tijd als je het mij vraagt.

op 06 11 2012 at 16:54 schreef Sasha Berkman:

rena: dat zeg ik. Overigens is kinderen grootbrengen ook werk.

op 06 11 2012 at 17:49 schreef Yildirim:

Maak je maar geen zorgen Makbouli. Jouw stuk is zo in lijn met de huidige tijdgeest dat je het niet eens had hoeven schrijven. We zijn de afgelopen halve eeuw de sociale staat aan het afbreken. We emanciperen iedereen met de ene bezuiniging na de andere. En als het even niet meezit kun je altijd nog contact opnemen met Makbouli, voor advies. Want als zij het kan dan moet verdomme heel Nederland het kunnen.

op 06 11 2012 at 19:26 schreef wandelaar:

Kinderen opvoeden is geen werk. Gezinsleven is geen baan en kost geld waar je normaal gesproken voor moet werken. Als je zorgtaken en huishouden doet verwacht je toch niet betaald te worden? De wet zegt dat de kinderen en ex er na een scheiding niet op achteruit mogen gaan, en dat is prima. Maar in de praktijk kan een vrouw er met meerdere kinderen er na een scheiding flink op vooruit gaan en terwijl je als man er per definitie op inlevert en altijd aan het kortste eind trekt, zelfs als je kinderen de meeste tijd bij jou verblijven. Feit.

op 06 11 2012 at 21:48 schreef Sasha Berkman:

Kinderen opvoeden is geen werk?
Nou ik zou de economische waarde van kondren opvoeden wel eens in cijfers willen zien. Werk is voor jouw dus pas werk als het betaald wordt?

op 07 11 2012 at 00:40 schreef rena:

@sasha gelijk heb je. Als thuisblijfmoeder met een hobbyblog was ik even door boosheid verblind.
Bovendien, was de 2e feministische golf er niet voor de vrije keuze? Neen, allemaal moeten we aan de buitenkeuken en het 2e huis werken of anders wel aan een of ander overgewaardeerd nogte verbouwen in VT wonenstijl jaren ’30 huis om te huren van de bank, terwijl je kinderen opgevangen kunnen worden door laaggeschoold en onderbetaald personeel, veelal ook moeders die vervolgens hun eigen kind ook in de naschoolse opvang moeten onderbrengen.

op 07 11 2012 at 02:28 schreef wandelaar:

Niet alle inspanning is als werk te kwantificeren Sacha. Sporten is ook geen werk. Je kiest er immers zelf voor en als het goed is doe je het uit liefde. Daarom vind ik het compleet gestoord dat je een economische waarde aan het opvoeden wil toekennen. Je klinkt voor mij als een medewerker van de thuiszorg die 7 minuten de tijd krijgt om een bed te verschonen. Ben je zelf ook een beetje produktief in het huishouden? Wat mag ik van mijn ex vangen als ik ze voorlees, eten maak, ze naar school breng, de was doe etc? En dan nog beweren dat dat het in het belang van het kind zelf is? Dat werkt bij mij niet zo. In cijfers heb ik ruim een ton ervoor moeten betalen, terwijl ik het meeste alsnog zelf gedaan heb. Mag ik even vamgen dan?

op 07 11 2012 at 09:36 schreef You On A Gin:

“Werk is voor jouw [sic] dus pas werk als het betaald wordt?

Iemand die dat zou vinden hanteert inderdaad een bekrompen definitie.
http://nl.thefreedictionary.com/werken

op 07 11 2012 at 11:18 schreef wandelaar:

Ik zeg niet dat werk alleen werk is als het betaald is. Ik zeg dat opvoeden van je eigen kinderen en het runnen van je eigen huishouden niet als werk beschouwd zou moeten worden, en al helemaal niet ‘economisch geindexeerd’. Strikt genomen zou je natuurlijk alles waar je moeite voor moet doen als werk kunnen classificeren, maar dan is masturberen ook werk volgens dezelfde definitie en klagen over hoe druk men het heeft vind ik gezeik. Mensen die opvoeden van eigen kind en huishouden als werk beschouwen zijn wat mij betreft gewoon lui en te beroerd om een betaalde Baan te zoeken. Ben het dus met Makbouli eens. Moet je als man eens proberen thuis te zitten en zeggen dat je werkt, en kijk zelf hoe men daarop reageert. Worst niet geaccepteerd maar als een vrouw het doet moet je daar ineens respect voor hebben. Ouderwetse gedachtengang, niet van deze tijd.

op 07 11 2012 at 11:59 schreef Sasha Berkman:

wandelaar: sporten is geen werk inderdaad. Kinderen grootbrengen daarin tegen wel degelijk. Veel mannen zouden geen cariere kunnen maken als “moeder de vrouw” niet voor de kinderen en het huishouden zouden zorgen.
anyway, ik heb niet de indruk dat we het eens gaan worden.

op 07 11 2012 at 14:10 schreef wandelaar:

“Veel mannen zouden geen cariere kunnen maken als “moeder de vrouw” niet voor de kinderen en het huishouden zouden zorgen.”

Misschien moeten die mannen dan wat vaker thuis zijn en zich niet achter hun werk verschuilen en thuis op hun luie krent blijven zitten en alles aan hun vrouw overlaten.

Wij werken thuis allebei EN we voeden samen de kinderen op. We verdelen de taken. We hoeven het niet eens te worden, ik constateer alleen maar uit eigen ervaring dat er rechtsongelijkheid tussen man en vrouw bestaat EN in deze een zeer ouderwetse opvatting van de rol van de vrouw. Dit wordt bovendien door de overheid in de uitvoering van de wet aangemoedigd.

Zoveel werk hoeft het huishouden niet te zijn (uurtje per dag), en als je als man geen tijd voor je kinderen maakt ben je sowieso verkeerd bezig volgens mij.

Het punt wat Makbouli maakt is dat er vrouwen zijn die vanuit de gedachte die jij aanhaalt het recht denken te hebben niet te hoeven werken, terwijl dat recht voor de man niet bestaat. Dat is ongelijkheid. Dat de alimentatiewetgeving ongelijkheid bevorderd en zeer negatief voor een man kan uitpakken, en de vrouw per definitie hulpbehoevend wordt neergezet.

op 07 11 2012 at 15:50 schreef Sasha Berkman:

wandelaar: “Misschien moeten die mannen dan wat vaker thuis zijn en zich niet achter hun werk verschuilen” zeg dat maar tegen zo ongeveer alle mannen. MAW, mannen zijn net zo goed een onderdeel van dit “probleem”.

op 07 11 2012 at 16:22 schreef Sasha Berkman:

goed leesvoer, oa over de wisselende verwachtingen die de maatschappij van vrouwen heeft:

http://www.ginnymooy.nl/1601/over-pesten-en-leedvermaak-het-survival-of-the-fittest-klimaat/

op 07 11 2012 at 19:00 schreef rena:

hear hear Ginny! Nu lees ik nog meer argumenten mbt tot bovenstaand blog. Je noemt precies een aantal punten waar ik mij in kan vinden. En zo kalm als jij blijft zo boos was ik.

op 07 11 2012 at 19:30 schreef wandelaar:

Dat mannen onderdeel zijn van het probleem zijn, daar ben ik het hartgrondig mee eens. Maar dan moet die discussie wel gevoerd worden en niet, zoals het nu gaat, verschuilen achter achterhaalde rolmodellen. Dat geldt voor zowel mannen als vrouwen natuurlijk. Zo zou je ook kunnen stellen dat een glazen plafond breekbaar is.

op 07 11 2012 at 21:08 schreef Sasha Berkman:

wandelaaar: dat stuk van ginnymooi zegt het perfect voor wat mij betreft.

op 08 11 2012 at 21:38 schreef wandelaar:

Mooi artikel, je hebt gelijk. Bedankt voor het delen.

op 09 11 2012 at 15:07 schreef André Richard:

Indrukwekkend, ik heb er geen ander woord voor, om je leven zo snoeihard in eigen hand te nemen. Daar wordt een mens blij van, zelfs al leest hij er alleen maar over.
Toen ik las over de piketdienst bij de mobiele eenheid moest ik aan een Oud Hollandsch spreekwoord denken: ‘Zonder geluk vaart niemand wel.’
Wat had je gedaan als ze je precies op het moment dat je geen oppas had, tóch hadden opgeroepen? Je kinderen alleen gelaten? Dienst geweigerd? Dat zijn geen leuke keuzes om te maken.
En zelfs zonder die keuzes breekt zo’n situatie sommige mensen al op. Er zijn er die in zo’n situatie niet slapen. Je hebt maar drie slapeloze nachten nodig om te veranderen in een volstrekt ontoerekeningsvatbare zombie. De meeste mensen -althans: de toerekeningsvatbare- komen al eerder tot de slotsom dat die opleiding niet te doen is.
Waarom je er uiteindelijk in geslaagd bent? Natuurlijk vanwege je inspanningen. Zonder je eigen stinkende best was het nooit wat geworden. En daarnaast heb je gewoon heel veel geluk gehad. Dubbele mazzel zelfs: dat je nooit op het verkeerde moment iets moest doen wat niet kon en dat je het lijf had dat die stress lang genoeg aankon.

op 15 11 2012 at 13:14 schreef Rena:

Op elke vacature nu 5 werklozen…maar als je echt wilt.
http://nos.nl/artikel/440899-voor-elke-vacature-vijf-werklozen.html

Nieuwe reactie
Naam:
E-mail:
Homepage:
  Afbeelding invoegen
 

 


Home

Archief

 

STEUN FRONTAAL NAAKT MET EEN TIKKIE!

 

 

 

Become a Patron!
 

Let op: Toelating van reacties en publicatie van opiniestukken van anderen dan de hoofdredacteur zelf betekent geenszins dat hij het met de inhoud ervan eens is.

 

pbgif (88k image)
 

Vermaakt u zich een beetje met deze site? Laat uw waardering blijken met een kleine donatie (grote mag ook!): NL59 RABO 0393 4449 61 (SWIFT BIC RABONL2U) o.v.v. ‘Frontaal Naakt’.

 

pbgif (88k image)
 

MEEST GELEZEN IN AUGUSTUS

O In Nederland kun je helemaal niet zijn wie je wilt zijn

O Sander Schimmelpenninck en de fopfeministen

O Op Twitter laat je je sociale gezicht zien, in het stemhokje ga je voor Fort Europa en weg met de bruintjes

O Mannen met nagellak

O Witte homohaat bestaat niet

O Auschwitz open voor de zwarten

O Woke? Ik kan het niet meer horen

O YouPorn

O Liever Turks dan Domrechts

O Yossarian in Madrid (2)

 

MEEST GELEZEN EVER

O YouPorn

O Hoi, Jesse Klaver, ik heb geen zin om te boeten voor jouw papatijd

O De koning van het uittrekken van de damesslip

O Ik word vervolgd wegens belediging van een seriebelediger

O Verplicht naakt douchen op school, jongens en meisjes bij elkaar

O Ga je nu Wierd Duk ontslaan, Telegraaf?

O Ik ga naar Japan verhuizen

O Hoi, Onderwijsraad, zit de mensen eens niet zo in hun nek te hijgen!

O Kappen met je hypocriete gejank, landgenoten, je racisme schijnt door

O Lekker hitsen tegen migranten met Wierd Duk en Lucas Hartong

 

pbgif (88k image)
 

CONTACT
Stuur uw loftuitingen en steunbetuigingen naar Frontaal Naakt.

 

NIEUWSBRIEF
Ontvang gratis de Frontaal Naakt nieuwsbrief.

 

pbgif (88k image)
 

BLURBS
“How does it feel to be famous, Peter?” (David Bowie)

“Frontaal Naakt dient een publiek belang” (mr. P.L.C.M. Ficq, politierechter)

“Peter schrijft hartstochtelijk, natuurlijk beargumenteerd, maar zijn stijl volgt het ritme van zijn hart.” (Hafid Bouazza).

“Ik vind dat je beter schrijft dan Hitler” (Ionica Smeets)

“Peter is soms een beetje intens en zo maar hij kan wél echt goed schrijven.” (Özcan Akyol)

“Jij levert toch wel het bewijs dat prachtige columns ook op weblogs (en niet alleen in de oude media) verschijnen.” (Femke Halsema)

“Literaire Spartacus” (André Holterman)

“Wie verlost me van die vieze vuile tiefuslul?” (Lodewijk Asscher cs)

“Pijnlijk treffend” (Sylvana Simons)

네덜란드 매체 프론탈 나크트(Frontaal Naakt)에 따르면, 네덜란드 라 (MT News)

“Echt intelligente mensen zoals Peter Breedveld.” (Candy Dulfer)

“De Kanye West van de Nederlandse journalistiek.” (Aicha Qandisha)

“Vieze gore domme shit” (Tofik Dibi)

“Ik denk dat de geschiedenis zal uitmaken dat Peter Breedveld de Multatuli van deze tijd is.” (Esther Gasseling)

“Nu weet ik het zeker. Jij bent de antichrist.” (Sylvia Witteman)

“Ik ben dol op Peter. Peter moet blijven.” (Sheila Sitalsing)

“Ik vind hem vaak te heftig” (Hans Laroes)

“Schrijver bij wie iedereen verbleekt, weergaloos, dodelijk eerlijk. Om in je broek te piesen, zo grappig. Perfecte billen.” (Hassnae Bouazza)

“Scherpe confrontatie, zelfs als die soms over grenzen van smaak heen gaat, is een essentieel onderdeel van een gezonde democratie.” (Lousewies van der Laan)

“Ik moet enorm lachen om alles wat Peter Breedveld roept.” (Naeeda Aurangzeb)

“We kunnen niet zonder jouw geluid in dit land” (Petra Stienen)

“De scherpste online columnist van Nederland” (Francisco van Jole)

“Elk woord van jou is gemeen, dat hoort bij de provocateur en de polemist, nietsontziendheid is een vak” (Nausicaa Marbe)

“Als Peter Breedveld zich kwaad maakt, dan wordt het internet weer een stukje mooier. Wat kan die gast schrijven.” (Hollandse Hufters)

“De kritische en vlijmscherpe blogger Peter Breedveld” (Joop.nl)

“Frontaal Naakt, waar het verzet tegen moslimhaat bijna altijd in libertijnse vorm wordt gegoten.” (Hans Beerekamp – NRC Handelsblad)

“De grootste lul van Nederland” (GeenStijl)

“Verder vermaak ik mij prima bij Peter Breedveld. Een groot schrijver.” (Bert Brussen)

“Landverrader” (Ehsan Jami)

“You are an icon!” (Dunya Henya)

“De mooie stukken van Peter Breedveld, die op Frontaal Naakt tegen de maatschappelijke stroom in zwemt.” (Sargasso)

‘De website Frontaal Naakt is een toonbeeld van smaak en intellect.’ (Elsevier weekblad)

“Frontaal Gestoord ben je!” (Frits ‘bonnetje’ Huffnagel)

“Jouw blogs maken hongerig Peter. Leeshonger, eethonger, sekshonger, geweldhonger, ik heb het allemaal gekregen na het lezen van Frontaal Naakt.” (Joyce Brekelmans)

‘Fucking goed geschreven en met de vinger op de zere plek van het multicultidebat.’ (jury Dutch Bloggies 2009)

Frontaal Naakt is een buitengewoon intelligent en kunstig geschreven, even confronterend als origineel weblog waar ook de reacties en discussies er vaak toe doen.’ (jury Dutch Bloggies 2008)

‘Intellectuele stukken die mooi zijn geschreven; confronterend, fel en scherp.’ (Revu)

‘Extreem-rechtse website’ (NRC Handelsblad)

‘De meeste Nederlanders zijn van buitengewoon beschaafde huize, uitzonderingen als Peter Breedveld daargelaten.’ (Anil Ramdas)

‘Peter Breedveld verrast!’ (Nederlandse Moslim Omroep)

‘Breedveld is voor de duvel nog niet bang’ (Jeroen Mirck)

‘Nog een geluk dat er iemand bestaat als Peter Breedveld.’ (Max J. Molovich)

‘Godskolere, ik heb me toch over je gedróómd! Schandalig gewoon.’ (Laurence Blik)

 

pbgif (88k image)
 

 

(Advertentie)
 

 

pbgif (88k image)
 

LINKS

 

 

RSS RSS