Fishbone is terug!
Fishbone heeft een nieuw album uit, Stockholm Syndrome, hun eerste in bijna 20 jaar. Ik realiseerde me niet dat het al zo lang was. De band was een tijdje populair aan het einde van de jaren 80 dankzij een metal-punk-versie van Curtis Mayfields Freddy’s Dead, maar maakte toen al jaren een vernieuwende mix van Ska, soul en rock waarmee andere bands, bijvoorbeeld de Red Hot Chilipeppers, aan de haal gingen.
Ergens begin jaren 90 bracht Fishbone een redelijk succesvol album uit, Give a Monkey a Brain and He’ll think it’s the Center of the Universe, een geniale plaat (het album dat ze daarvoor uitbrachten, The Reality of My Surroundings, is minstens zo interessant maar schandalig ondergewaardeerd) maar daarna verdwenen ze voor het grote publiek uit het zicht. Ik ben hun albums blijven kopen en waarderen. Chim Chim’s Bad Ass Revenge, The Psychotic Friends Nuttwerx, Still Stuck in Your Throat, ik vind ze allemaal een feest, wild en chaotisch en energiek, maar ze bleven nagenoeg onopgemerkt. De band werd al die jaren ook geplaagd door persoonlijke sores, ik geloof dat van de originele bezetting alleen zanger Angelo Moore en toetsenist/trombonist Christopher Dowd over zijn, maar die zijn wel heel bepalend voor de typische Fishbone-sound.
Dit nieuwe album wordt door de critici gevierd als een triomf en een glorieuze comeback. Ik moet eerlijk zeggen dat ik nog niet helemaal overtuigd ben. Er staan lekkere nummers op, maar ik mis het gekke, onvoorspelbare en wilde van hun vorige werk. Ik vind dit best een nogal… nette plaat.
Eén nummer op de plaat, Racist Piece of Shit, over Mark Ruttes daddy Trump, postte ik al eerder in deze rubriek. Het bovenstaande nummer is een samenwerking met de legendarische George Clinton.
RSS