Gokverslaving

Frans Weerts

Illustratie: Fidus

Nederland telt naar schatting zo’n veertigduizend gokverslaafden. Dat zijn de officiële cijfers. Maar in werkelijkheid is het gokprobleem al veel groter. Want het monopolie van de Staat der Nederlanden op casino’s en loterijen – via de Wet op de kansspelen – is allang doorbroken. In zijn vorig leven als minister van Justitie trachtte Donner met halve maatregelen de concurrentie buiten de deur te houden. Wat totaal zinloos bleek en blijkt, want gokken op internet heeft sindsdien een enorme vlucht genomen.

Opererend vanuit het buitenland zijn al jaren goksites te bezoeken, waar je met je credit card of middels Ideal of Paypal harde euro’s kunt inzetten bij poker of black jack. En waar de fruitautomaten in speelhallen aan regels gebonden zijn, staan die dingen online open en bloot te glimmen om je tot spelen te verleiden. Goksites zijn er legio en omdat ze vanuit het buitenland opereren is er wettelijk niets tegen te doen. Als je per se je geld kwijt wilt, hoef je echt niet meer naar een van de casino’s te gaan, waar je ook nog eens decent gekleed moet zijn en waar te duur en te lauw bier wordt geschonken.

Het moet gezegd: ik ben ervaringsdeskundige. In mijn Haagse periode (15 jaar) frequenteerde ik het casino in Scheveningen met grote regelmaat. En in mijn stamkroeg – op loopafstand van mijn werkplek – verdwenen vele honderden guldens (toen nog….zucht) in de kasten met draaiende plaatjes. Dat ging allemaal op de pof, met als gevolg dat ik per maand mijn halve salaris over de bar mocht aanreiken. Ik ben dus een potentieel gevaar qua gokverslaving. Toen ik dat eenmaal erkende tegenover mezelf, heb ik de rem erop kunnen zetten. Ik zegde mijn lopende rekening op en besloot voortaan contant af te rekenen. Dat hielp. Soms.

Verleiding
Inmiddels ben ik al een jaar of twintig vrij clean, al is de neiging, om het gokken weer op te pakken, nog steeds aanwezig. De casino’s laat ik voor wat ze zijn en fruitautomaten hebben voor mij hun aantrekkingskracht verloren. Maar nu is er internet, waar de casino’s vrij te bezoeken zijn, zonder kledingvoorschriften. En je hoef er niet eens de deur voor uit. Ideaal dus voor een nieuwe vorm van verslaving, omdat je jezelf niet fysiek niet kunt weghouden van die verleiding. Voor mij was dat enkele jaren geleden een ware bedreiging.

Vooral de optie om de spellen als demo (dus gratis) te spelen, zijn de duivels in het online-casino. Ze staan dan zo afgesteld dat je steeds aan de winnende hand bent, in virtuele zin dan. Dat is dan ook de diabolische teaser die bezoekers aanzet om toch maar met echt geld te gaan spelen. Een jaar of drie geleden trapte ikzelf ook in die val, trok mijn credit card en ging verwachtingsvol aan de slag. Een uurtje of twee plezier gehad, totdat de afrekening van de credit card kwam. Ik had er in mijn blinde begeerte zomaar 500 euro doorheen gedraaid!

Dat was de limit. Bovendien besloot ik dat mijn credit card-gegevens online een potentieel gevaar vormde en dat hield mij verder af van nieuwe pogingen om mijn inkomen zinloos te verbrassen.

Maar gisteren was het toch bijna weer raak. Ik zag een nieuwe gok-site aan het firmament verschijnen en kon het toch niet laten om er een kijkje te nemen. Jezus, wat een keur aan spellen en automaten! Daar heb je tien speelhallen voor nodig, om ze fysiek te huisvesten. De demo’s zijn zo verleidelijk, dat ik bijna geneigd was mijn Ideal-beurs te trekken. Ik heb me kunnen beheersen, door even terug te denken aan eerdere ervaringen. En die hebben me een godsvermogen gekost.

Papieren tijger
De Wet op de Kansspelen is een papieren tijger geworden. Casino’s lopen leeg, want steeds minder mensen zijn geïnteresseerd in die ouderwetse ambiance. Met hippe pokertoernooien (ook al een monopolie van de staatscasino’s) tracht men terrein terug te winnen. Maar de teerling is allang geworpen.

Gokkers en gokverslaafden verschuilen zich nu achter de pc, laptop of smart phone om een gokje te wagen. Het Nedercasino is online inmiddels een feit, opereert vanuit Curaçao en is door het kabinet niet aan te pakken. Ik heb daar wat spelletjes in demo gedaan en voelde mijn verslaving weer opkomen. Het is alsof je op de wallen loopt met een hevige erectie. Niet doen, zei ik tegen mezelf. Het hielp. Want ik weet één ding zeker: eenmaal toegegeven aan de verleiding en de gokker in mij is weder opgestaan.

Ik vermoed dat er twee dingen gaan gebeuren. De casino’s worden een rariteit voor bejaarden, feesten en partijen. De gokverslaving gaat door en verbergt zich in verhevigde mate achter de voordeur. Met dank aan de online casino’s en alle elektronische betaalsystemen die je rekening plunderen, voordat je het goed en wel in de gaten hebt.

Frans Weerts kickt nog steeds af en heeft bewust geen links opgenomen van het online gok-gebeuren. Zijn advies: blijf ver weg van welk casino dan ook.