Gratie voor Ahmet Okci
Peter Breedveld
Toen ik vorig jaar het nieuws hoorde over de gijzeling van een wethouder en vier ambtenaren in Almelo, had ik meteen sympathie voor de gijzelnemer. Ik kon wel raden wat de toedracht was: een hardwerkende ondernemer, die zijn ziel en zaligheid in zijn bedrijf legt, wordt tegengewerkt door apparatsjiks die nog nooit een dag in hun leven eerlijk werk hebben verricht, er knapt iets bij de ondernemer en hij begaat een wanhoopsdaad.
Ik kom zelf uit een ondernemersgezin, en mijn ouders werkten elk makkelijk honderd uur per week kei- en keihard. Ik ken de pennelikkers die mijn vader van zijn werk afhielden met geëmmer over een reclamebord voor zijn winkel, ik weet dat de gemeente zijn stinkende best doet om de bouw van een koelinstallatie in je zaak zo moeilijk en zo kostbaar mogelijk te maken.
Diezelfde gemeente laat straatwerkers rustig op vrijdagmiddag de stoep voor je bedrijf openbreken, zodat er het hele weekend een grote hoop stenen klaar ligt om door dronken stappers door de etalageruit te worden gegooid. De verantwoordelijke beleidsmaker is dan uiteraard onbereikbaar. Die zit zichzelf vol te vreten en te zuipen, liefst op kosten van de gemeente, in één van de restaurants die hij door de week fanatiek probeert kapot te maken.
Deze aflevering van Zembla bevestigde het hele scenario dat ik had bedacht. De gijzelnemer is Ahmet Okci, die vijf ton en een hoop noeste arbeid in zijn horecabedrijf heeft geïnvesteerd en daarna het slachtoffer werd van een dictatoriale, corrupte wethouder, Anthon Sjoers (CDA) die zonder veel omhaal Okci’s huurcontract verscheurde en weigerde de benodigde vergunningen te verstrekken. Nadat Okci door de rechter in het gelijk werd gesteld, bleef de gemeente hem het werken onmogelijk maken, terwijl elders in de stad een horecabedrijf zonder vergunningen, door de rechter verscheidene keren op de vingers getikt, geen strobreed in de weg werd gelegd.
En dit niet alleen, via de media wist de gemeente Okci èn zijn personeel bovendien zonder enig bewijs te brandmerken als criminelen. Blijkbaar was het voor Sjoers niet genoeg Okci’s bedrijf kapot te maken, zijn reputatie, én die van zijn medewerkers, moest er ook nog aan.
Een mens zou de boel in het gemeentehuis voor minder op stelten komen zetten. De Almelose burgemeester noemde de gijzelactie “een terroristische aanslag”, wat ook nog op stompzinnig racisme duidt. Okci’s vrouw Ayse spreekt in Zembla terecht van “papierterrorisme”. Luister in de uitzending ook aandachtig naar hoogleraar staatsrecht Twan Tak, die erop wijst dat een burger volstrekt kansloos is tegen een onwillige overheid. Merk op dat er in de Almelose gemeenteraad één partij zit die voor de individuele burger opkomt: de SP.
Ahmet Okci is van de week tot negen jaar gevangenisstraf veroordeeld. Sjoers, die na de uitzending van Zembla in opspraak kwam wegens corruptie en zelfverrijking, zit nog steeds comfortabel op het regentenpluche.
In mijn ogen is Okci een verzetsheld in de oorlog tegen het gedrocht dat de overheid is. Hij moet gratie en een standbeeld krijgen, en er moet een strafrechtelijk onderzoek komen naar het hele corrupte, racistische gemeentebestuur van Almelo.
De redactie van Zembla, waarvan ik het afgelopen jaar een aantal verbluffende staaltjes bijterige onderzoeksjournalistiek heb gezien, verdient een Pulitzer. Eigenlijk heel treurig, dat dit soort journalistiek in Nederland zo ontzettend zeldzaam is. Maar uit ervaring weet ik dat journalisten door hun chefs meestal op het matje worden geroepen als iemand klaagt over hun kritische vasthoudendheid, zoals burgemeester Knip ook deed. Daarom wordt ja-knikker Paul Witteman als de beste journalist van Nederland beschouwd.
Peter Breedveld is in een strijdlustige bui en roept: ‘Bring the bastards down!’
RSS